“ไม่มีอะไรน่ากลัวไปกว่า ดีชั่ว รู้หมด..แต่อดไม่ได้ รู้ถูก รู้ผิด..แต่จิตถลำ รู้ทุกข์ รู้โทษ..แต่ถูกครอบงำ รู้นรก รู้สวรรค์..แต่ยังเพลิดเพลิน”

เมื่ออายุมากขึ้น เวลาเหลือ “น้อยลง” เราจะเรียนรู้ได้ว่า ควรใช้เวลาไปกับเรื่องอะไร และกับใคร. . . #ข้อดีของความแก่ .🖤🤍🌻

ไม่ผิดที่เราจะเฝ้าหวังว่า อยากให้คนอื่นดีต่อเรา อยากให้คนอื่นเชื่อใจเรา อยากให้คนอื่น ... ต่อเรา แต่ก็ต้องไม่ลืมว่า สิ่งเหล่านี้ ล้วนเป็นสิ่งที่ หวังได้ แต่ไม่แน่ว่าจะได้พบเจอ หวังได้ แต่เรียกร้องไม่ได้ เรายังสามารถมีความหวัง แต่ในขณะเดียวกันก็ต้องไม่ลืม สิ่งสำคัญขั้นพื้นฐานที่สุด คื

เติบโตมาคนละแบบ ถูกเลี้ยงมาคนละอย่าง ชื่นชอบกันคนละสิ่ง พบเจอเรื่องราวที่แตกต่าง อย่าคิดว่าคนอื่น ต้องชอบเหมือนเรา แต่ละคนมีความสุข กับสิ่งที่ชอบไม่เหมือนกัน..

ปรัชญาแห่งจงหลีเฉวียน — เมื่อใจรู้จักปล่อยวาง “ชีวิตคนเราไม่อาจครอบครองทุกสิ่งไว้ได้ตลอดไป สิ่งที่ได้มา ย่อมมีวันที่ต้องจาก สิ่งที่รัก ย่อมมีวันที่ต้องเปลี่ยนแปลง และสิ่งที่เราคิดว่าเป็นของเรา แท้จริงแล้วเพียงผ่านมาให้เราได้เรียนรู้ จงอย่ากลัวการสูญเสีย เพราะบางครั้ง การสูญเสียไม่ได้พรากส

หลายคนอาจมีปัญหาชีวิตคู่... หากวันหนึ่ง เมื่อถึงเวลา ที่อีกคนเปลี่ยนไป เราต้องทำใจและยอมรับให้ได้ เรียนรู้ที่จะอยู่คนเดียวให้เป็น อย่าอินกับความรักมากเกินไป อย่าทำตัวเหมือนขาดเขาไม่ได้ จนคิดว่า...ถ้าไม่มีเขาแล้ว เราจะอยู่ต่อไปไม่ได้ เลิกหมกมุ่นกับความรัก ปล่อยวาง...ทำตัวให้สบาย อะไ

วันที่เธอนอกใจ… เธออาจคิดว่าแค่เปลี่ยนคนรัก แต่สำหรับฉัน มันคือวันที่ฉันได้รู้ว่า คนที่ฉันไว้ใจที่สุด สามารถทำลายความรู้สึกของฉันได้ง่ายที่สุดเหมือนกัน ฉันไม่ได้เสียใจเพราะเธอเลือกเขา ฉันเสียใจที่ครั้งหนึ่ง ฉันเคยเลือกเธอด้วยความจริงใจ ในวันที่เธอไม่ได้เลือกฉันเลย ฉันเคยเชื่อคำพูดข

บางครั้งคนที่สอนคนอื่นเก่งที่สุด อาจเป็นคนที่สอนตัวเองยากที่สุด เมื่อเวลาที่ทุกข์มาถึงตัว ตอนที่คนอื่นเขามีปัญหา เราอาจมองเห็นทางออกได้ชัด แต่พอเรื่องเดียวกันเกิดกับตน คำแนะนำที่เคยพูด กลับหายไปหมด เหลือเพียงใจที่วุ่นวายตรงหน้า จึงมีคำเตือนที่ควรเก็บไว้ใช้ กับตัวเองเสมอว่า … อตฺตนา โจ

เมื่อคุณยอมปล่อยวาง จากสิ่งที่คุณเป็นในวันนี้ คุณจึงจะสามารถเติบโต และกลายเป็นสิ่งที่คุณอยากจะเป็น ในวันพรุ่งนี้ บางครั้งสิ่งที่ฉุดเราไว้ ไม่ใช่ความล้มเหลว แต่คือการยึดติดกับ “ตัวเราในแบบเดิม” กลัวเปลี่ยน กลัวเริ่มใหม่ กลัวว่าคนอื่นจะไม่เข้าใจ จึงเลือกอยู่กับสิ่งที่คุ้นเคย แม้มันจะ

พอโตขึ้นเราจะเริ่มเข้าใจว่า บางครั้งคนเรา ไม่ได้ต้องการ “ปาฏิหาริย์” หรอก แค่อยากมีอะไรบางอย่าง ที่ทำให้รู้สึกว่า ต่อให้โลกจะวุ่นวายแค่ไหน ใจก็ยังมีที่ให้กลับไปพักอยู่บ้าง สำหรับบางคนคือเสียงเพลง สำหรับบางคนคือธรรมชาติ ส่วนบางคน ก็แค่มีสิ่งศักดิ์สิทธิ์สักองค์ ให้นั่งมองเงียบๆ ในวันที่เหน

#ถ้าคิดว่าเราทำเต็มที่แล้ว ไม่ต้อง..ไปเสียดาย ไม่ต้อง..ไปเสียใจ ไม่ต้อง..ไปร้องไห้ ไม่มีใครเห็นค่าเราก็ช่างมัน แค่เราเห็นค่าตัวเอง..ก็พอแล้ว

1. อย่าดูถูกความเข้มแข็งของตัวเอง ที่ผ่านมาอาจมีหลายวันที่เราคิดว่าไม่ไหวแล้ว แต่สุดท้ายเราก็ยังตื่นขึ้นมา ใช้ชีวิตต่อ และพาตัวเองผ่านมันมาได้เสมอ 2. บาดแผลไม่ได้แปลว่าเราอ่อนแอ ทุกแผลคือหลักฐานว่าเราเคยเจ็บจริง แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ เราอาจไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว หากแต่เราเข้าใจชีวิตมากกว่าเดิม 3.

พ่อเคยบอกไว้ว่า... 💭 ​วันหนึ่งถ้าไม่อยู่แล้ว... ไม่ต้องจัดพิธีอะไรให้วุ่นวายเลย 🍃 ​ทุกวันนี้การทำพิธีต่างๆ ก็แค่พิชิตความเคยชิน แต่คนเป็นกลับก้มหน้ามองจอโทรศัพท์ คุยกันเรื่องอื่น สู้เอาเวลาให้พระท่านได้พักผ่อน หรือถ้าเลี่ยงไม่ได้จริงๆ แค่คืนเดียวพอแล้วเผาเลย 🕊️ ​ลูกหลานถามว่า แล้วจะมาทันไห

..."ความจริงของชีวิต"... ชีวิตต่อให้เราไม่มี...สังคม ไม่มีเพื่อนก็ไม่...เป็นไร ขอแค่มีตังค์ใช้..ก็พอ อยู่แบบเงียบๆแต่ใจเราไม่...ลำบาก ไม่ต้องฝากความหวังไว้...กับใคร มีเงินกินมีเงินใช้แค่นี้ก็อุ่น...ใจแล้ว ชีวิตไม่ต้องแคร์ว่าใครจะมอง...ยังไง โลกแห่งความจริงมันโหดร้าย...เสมอ ใจคนมัก

เจ้าก็เก่งแต่ใช้คารมหลอกล่อผู้คน ให้หลงเชื่อในคำหวานของเจ้า วาจาของเจ้าฟังดูดีนัก แต่ทุกถ้อยคำกลับซ่อนความคิดอีกชั้นหนึ่งไว้ #ในสามก๊ก คนที่พูดเก่งอาจชนะใจคนได้ แต่ใช่ว่าจะชนะสงครามได้เสมอไป เพราะคำพูดสร้างภาพได้เพียงชั่วครู่ แต่การกระทำจะเปิดเผยตัวตนในท้ายที่สุด สุมาอี้จึงไม่สนใจว่าเจ้าจะพูด

ความพยายาม หากไร้ปัญญา ก็ยากจะพาไปถึงฝั่ง ต่อให้พายเรือสุดแรง หากใช้ไม้พายผิดข้าง ก็วนอยู่ที่เดิม คนผู้หนึ่งขยันรบ มิได้หมายความว่าจะชนะทุกศึก บางศึกมิได้แพ้เพราะกำลังน้อย แต่แพ้เพราะเลือกอาวุธผิด ม้าศึกที่แข็งแรง หากเลือกเส้นทางผิด ก็พาแม่ทัพหลงทาง ดาบคมเพียงใด หากอยู่ในมือคนไร้แผน ก็ทำได้เพี

#สิ่งใดบั่นทอนจิตใจ จงกล้าตัดมันทิ้งเสีย #ในยุคสามก๊ก ผู้ใดแบกศัตรูไว้ในใจ ย่อมแพ้ตั้งแต่ยังไม่ออกรบ คนบางคนมิได้ถือดาบทำร้ายเรา แต่ใช้คำพูดทำลายใจ คนบางเรื่องมิได้มีค่าเพียงพอ ให้เราเสียความสงบไปทั้งชีวิต อย่าฝืนอยู่ในสนามรบที่ไม่มีวันทำให้เจ้าชนะ เพราะการถอยจากสิ่งที่ทำร้ายใจ มิใช่ความพ่

การจากลาไม่ว่าจะเป็นคน งาน บ้าน หรือช่วงชีวิตเดิม มักทำให้เรารู้สึกเหมือนบางส่วนของตัวเองถูกดึงออกไป สิ่งที่คุ้นเคยเคยบอกว่าเราเป็นใคร และวันพรุ่งนี้จะมีหน้าตาอย่างไร เมื่อมันหายไป เราจึงไม่ได้เสียเพียงสิ่งหนึ่ง แต่เสียแผนที่ที่เคยใช้เดินด้วย งานของ Rumi เต็มไปด้วยภาพของการเปลี่ยนผ่าน ความรัก แล

ทุกสิ่งล้วนเป็นไปตามเหตุและปัจจัย ไม่มีการพบเจอใด ที่เกิดขึ้นโดยบังเอิญ บางคนเข้ามา เพื่อมอบความสุข บางคนเข้ามา เพื่อมอบบทเรียน และบางคนเข้ามา เพียงเพื่อให้เราได้รู้จักตัวเองมากขึ้น จงเข้าใจ การมา และยอมรับ การไป เข้าใจว่าผู้คนเปลี่ยนแปลง ความสัมพันธ์เปลี่ยนแปลง และตัวเราเอง…ก็เป

อย่ารีบแสดงให้ใครเห็นว่าเรามีดีแค่ไหน บางครั้ง…การถ่อมตัว ก็ฉลาดกว่าการประกาศศักดา ปล่อยให้คนอื่นประเมินเรา จากสิ่งที่เขามองเห็น ไม่จำเป็นต้องรีบอธิบาย ไม่จำเป็นต้องรีบพิสูจน์ตัวเอง เพราะคนที่คิดเป็น ย่อมรู้ว่า… “ไพ่ที่ยังไม่เปิด ย่อมไม่มีใครรู้ว่ามีอะไรอยู่ในมือ” เมื่อถึงเวลาที่เหม