การลืมใครสักคนที่เคยมีความหมายกับเรานั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แม้เราจะบอกตัวเองว่า ‘ลืมกันง่ายคักเนาะ’ ในใจก็ยังรู้สึกเจ็บเหมือนเดิม โดยเฉพาะเมื่อเห็นคนที่เราเคยรักมีคนใหม่เข้ามาแทนที่ ทำให้ความรู้สึกเจ็บปวดนั้นกลับมาโดยไม่ทันตั้งตัว จากประสบการณ์ส่วนตัว การพยายามหลีกเลี่ยงการติดตามชีวิตของเขาผ่านโซเชียลมีเดียช่วยลดความรู้สึกเจ็บแปลบในใจได้บ้าง นอกจากนี้การหากิจกรรมทำในเวลาว่าง เช่น เริ่มต้นงานอดิเรกใหม่ๆ หรือใช้เวลากับเพื่อนๆ ช่วยให้เราโฟกัสกับชีวิตตัวเองมากขึ้น ทำให้ความคิดถึงและความเจ็บปวดค่อยๆ เบาบางลง ในขณะเดียวกัน การยอมรับความรู้สึกคิดถึงและเจ็บปวดเป็นเรื่องธรรมดา ช่วยให้เราไม่ต้องฝืนตัวเองและสามารถก้าวผ่านความรู้สึกนั้นได้อย่างมีสติ หลายครั้งที่การพูดคุยกับคนใกล้ชิดหรือเขียนบันทึกความรู้สึกลงกระดาษก็ช่วยปลดปล่อยความทุกข์ในใจได้ สุดท้ายแล้ว การลืมใครสักคนไม่ได้แปลว่าเราต้องลืมทุกความทรงจำที่เคยมี แต่เป็นการเรียนรู้ที่จะดำรงชีวิตต่อไปโดยไม่ให้ความรู้สึกเจ็บปวดเหล่านั้นมาควบคุมใจเรา ทุกคนมีวิธีรับมือกับการลืมแตกต่างกันไป และสิ่งที่สำคัญคือการรักและให้เวลากับตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้