บางทีคำว่า “ขอบคุณตัวเอง” ฟังดูเหมือนเรื่องเล็ก แต่สำหรับเรา มันเป็นประโยคที่ช่วยพยุงใจในวันที่เหนื่อยและรู้สึกว่า “บ่ได้มีหยังสำเร็จดอก” จริงๆ นะ คือไม่ได้แปลว่าเราล้มเหลว แค่มันยังไม่ถึงเส้นชัย หรือบางเรื่องมันเป็นความสำเร็จที่คนอื่นมองไม่เห็น เราเริ่มฝึกพูดกับตัวเองแบบนี้ตอนที่เจอช่วงชีวิตที่ตันๆ งานไม่เดิน เงินไม่พอ ความสัมพันธ์ก็ไม่ชัด พอหันกลับมามองดีๆ ถึงไม่ได้มีถ้วยรางวัล แต่เรายังตื่นมาสู้ ยังดูแลตัวเอง ยังไม่ยอมแพ้ นั่นก็ “เก่งขนาดนี้” แล้ว ถ้าอยากเริ่มขอบคุณตัวเอง ลองใช้วิธีง่ายๆ ที่เราใช้บ่อย: 1) เขียน 3 ข้อก่อนนอน: วันนี้ขอบคุณตัวเองเรื่องอะไร (เช่น “ขอบคุณที่ลุกไปอาบน้ำ”, “ขอบคุณที่ตอบอีเมลจนจบ”, “ขอบคุณที่ไม่เผลอพูดทำร้ายใจตัวเอง”) ยิ่งเล็กยิ่งดี เพราะทำให้เห็นความคืบหน้าจริง 2) เปลี่ยนคำพูดในหัว: จาก “ทำไมกูไม่เก่ง” เป็น “ขอบคุณกูที่ยังพยายามอยู่” มันไม่ใช่การปลอบแบบหลอกตัวเอง แต่เป็นการให้เครดิตความพยายาม 3) ตั้งประโยคประจำวัน: เราชอบประโยคนี้มาก “ขอบคุณตัวเองนะที่เก่งขนาดนี้” เวลาใจแกว่งก็หยิบมาใช้ได้ทันที แคปชั่นสั้นๆ ที่เราใช้โพสต์สื่อๆ เวลารู้สึกไม่ไหว: - ขอบคุณตัวเองนะ ที่ยังยืนอยู่ได้จนถึงวันนี้ - บ่ได้มีหยังสำเร็จดอก แต่กูก็ยังไม่ยอมแพ้ - เก่งมากแล้ว แค่ยังไม่ถึงเวลา - วันนี้อาจธรรมดา แต่กูพยายามเต็มที่แล้ว - ขอบคุณตัวเองที่เลือกดูแลใจตัวเอง สุดท้ายอยากบอกว่า ถ้าวันนี้คุณยังรู้สึกไม่สำเร็จอะไรเลย ลองมองใหม่ว่า “การอยู่รอด การลุกขึ้นอีกครั้ง และการไม่ทิ้งตัวเอง” นั่นคือความสำเร็จแบบเงียบๆ เหมือนกัน ขอบคุณตัวเองให้บ่อยขึ้นนะ