He Luang Sukhothai survived or fell.🤣🫵
👋 after a long time, please come back and write inspiration for yourself and those who want to challenge the system, hahahaha 👍✨
Let me tell you. 💬
This trip was caused by the emptiness and desire to test Gibbons' physical performance for both of them, so they made an impromptu trip for a week. 😤
Ask if the body is ready to answer. No, I am a fat person who weighs 100 kilos (yes, 100 kilos) who has to go hiking (usually normal walking will die). But whoever cares, I am an excellent person, haha. I said yes. Once we have agreed, make a reservation for the park. Book a train (yes, this trip increases the skill of the gods by going to the train). Book 2 rows of cars that have to go down in front of the park. Do everything to prepare within 1 week, seriously, more diligent than work 😁🤭.
The day of the real journey in my heart is the only thought. If I can't go, who can take me down? Hahahahaha And then we started to leave Bangkok Phitsanulok Railway Station - to Phitsanulok Railway Station to get there in the morning and made a call to the 2 rows of cars booked to get down in front of the park. When you get to the park, check in, buy something to prepare for walking. And the special thing of this trip is that I carry my own bag! 💪 (10 Lo)
8: 00. Both young women started to walk up. At that time, I had to walk. I came a long way to run out of a lot of money, haha. After walking for a while, I thought that I wasn't as difficult as I thought. It just had alternating slopes. But I started to hear the panting, haha. So loud. And then I turned again. My friend was no different. Pale is a boiled chicken, haha. ☺️✌️ took a break to sniff and eat water first. In my heart, I thought that I brought myself to trouble. (Don't do it) After getting better, I walked around and stopped until close. And on the way, there will be other people walking too. It can be called lonely and the hit word that Going to hike and will hear is a little more, will come to fight (what time do you reach before? I feel like listening to this word a million times, haha 😤😁) But then I came to see the way of heaven, the last one before reaching the tent yard is a very steep way, everyone is steep, like how to go up, the rain falls again, but come here. If not going up, where to sleep, hahahaha, then climb. Finally, I'm very happy. I can do it. It's not a problem at all. It's really tired but proud. It may look a little bit, but for us it's not normal. And the view above is very beautiful. Views everywhere must be kept beautiful. It must be seen with your own eyes. Excellent!! Written until now, I do not know who will read with me, but I wrote it, haha. I just want to say that we can unlock ourselves in everything. Just mind it (elegant words 🤭). Whoever finished reading, thank you. Glad to share the experience 🙏🙏🥰💐
P.S. We prepare by walking and running some days so that we get used to getting less tired.
📍 coordinates:/อุทยานแห่งชาติรามคำแหง
🚂: Train take-off at Bangkok Phitsanulok Station - Phitsanulok Railway Station
🛺: A minibus.# He Luang Sukhothai By Sergeant0835998826 Elder Sergeant
เผื่อใครกำลังเสิร์ช “เขาหลวงสุโขทัย” แล้วลังเลว่าจะรอดไหม (โดยเฉพาะสายมือใหม่/ไม่ค่อยฟิต/คนตัวใหญ่แบบเรา) ขอมาแชร์ทริคที่ช่วยให้ทริปนี้ผ่านได้แบบไม่ทรมานเกินไป + ทำให้วางแผนจากฝั่ง “พิษณุโลก” ง่ายขึ้นค่ะ 1) วางแผนการเดินทางจากพิษณุโลกให้ไม่พลาด ถ้าลงสถานีรถไฟพิษณุโลกตอนเช้า แนะนำให้เผื่อเวลาหาของกิน/ซื้อน้ำก่อน เพราะเข้าพื้นที่อุทยานแล้วของอาจไม่ครบตามที่เราต้องการ โดยเฉพาะของจุกจิกอย่างเกลือแร่/พลาสเตอร์กันพอง แล้วค่อยต่อรถสองแถวไปหน้าอุทยาน (ถ้าติดต่อคนขับไว้ล่วงหน้าจะสบายมาก) จุดสำคัญคือ “เวลา” ควรไปถึงอุทยานเช้าๆ จะได้เริ่มเดินขึ้นเขาหลวงสุโขทัยไม่สาย เดินแบบมีแสง เหนื่อยน้อยกว่า และไม่กดดันตัวเอง 2) เช็กลิสต์ของจำเป็นสำหรับเขาหลวงสุโขทัย (สายแบกเอง 10 โลขึ้นไป) จากประสบการณ์ แบกได้แต่ต้องแบกให้ “คุ้ม” ของที่อยากให้มี: - น้ำ + เกลือแร่: จิบเรื่อยๆ อย่ารอให้กระหายน้ำ - ไม้เท้าเดินป่า: ช่วยมากตอนทางชัน/ลื่น โดยเฉพาะวันที่ฝนตก - เสื้อกันฝน/ผ้าคลุมเป้: ฝนมาแล้วลื่นจริง ไม่ควรเสี่ยง - ยาดม + ยากันปวด/ยาคลายกล้ามเนื้อ: ช่วงเนินสุดท้ายคือของจริง - พลาสเตอร์กันพอง + ถุงเท้าสำรอง: กันรองเท้ากัดระหว่างทาง - ถุงขยะเล็กๆ: เก็บขยะตัวเองให้ครบ (ลานกางเต็นท์สะอาดขึ้นเยอะเพราะทุกคนช่วยกัน) 3) เทคนิคเดิน “รอด” สำหรับมือใหม่ - เดินช้าแต่ไม่หยุดนาน: พักสั้นๆ บ่อยๆ จะดีกว่าพักทีเดียวจนขาแข็ง - ตั้งเป้าเป็นช่วง ไม่ใช่ยอด: โฟกัสว่า “ถึงจุดพักถัดไป” ก็พอ ใจไม่ท้อ - ใช้กฎ 3 อย่าง: กินน้ำ–หายใจ–ก้าวสั้นๆ โดยเฉพาะตอนเจอเนินชันสุดท้ายก่อนลานกางเต็นท์ - อย่าแข่งกับคนอื่น: บนเขาหลวงสุโขทัยจะได้ยินคำว่า “อีกนิดเดียว” บ่อยมาก ให้ยิ้มแล้วเดินในจังหวะตัวเองพอ 4) เรื่องรองเท้าและความลื่น (สำคัญกว่าความเท่) ถ้าพยากรณ์ฝนมีโอกาสตก แนะนำรองเท้าเดินป่าดอกยางลึกหรือเทรลชัดๆ เลยค่ะ เพราะบางช่วงดินลื่นจริง โดยเฉพาะตอนลง เข่าจะรับภาระหนักกว่า ตอนขึ้นไหว ตอนลงนี่แหละที่ทำให้เจ็บได้ง่าย 5) ไปถึงแล้วทำอะไรให้คุ้ม: จุดชมวิว + ป้ายผู้พิชิต พอขึ้นถึงลานกางเต็นท์/ยอดแล้ว อยากให้เก็บจุดชมวิวให้ครบ ถ้าวันฟ้าเปิดคือสวยแบบต้องเห็นด้วยตา และอย่าลืมถ่ายกับป้าย “ยินดีต้อนรับ ผู้พิชิตยอดเขาหลวงสุโขทัย” เป็นโมเมนต์ที่ภูมิใจมากจริงๆ (สูงราว 1,200 ม.) สุดท้าย ถ้าถามว่า “คนตัวใหญ่ไปได้ไหม” ส่วนตัวตอบว่าไปได้ค่ะ แต่ต้องซื่อสัตย์กับร่างกายตัวเอง: เตรียมตัวเดิน/วิ่งเบาๆ ก่อนทริปสักนิด ซ้อมแบกเป้ ลองขึ้นบันไดบ้าง แล้วไปเดินแบบมีสติ ไม่ฝืนจนเจ็บ ทริปนี้อาจเหนื่อย แต่ความภูมิใจตอนถึงยอด มันคุ้มมากจริงๆ