What is the universe, where we become ourselves?
From just feeling
Become seized.
And then finally,
We really became that way.
This is the world.
ในชีวิตประจำวัน เราอาจไม่ทันได้สังเกตว่าภพหรือจุดที่เราเริ่มนิยามตัวตนนั้นเกิดขึ้นได้อย่างไร จากประสบการณ์ส่วนตัวผมพบว่าเมื่อเรารู้สึกถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่งอย่างต่อเนื่อง จนเริ่มยึดติดและระบุว่าคือส่วนหนึ่งของตัวเอง นั่นแหละคือช่วงเวลาที่ภพเริ่มก่อตัว ตามหลักปฏิจจสมุปบาทที่กล่าวถึงว่าทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะเหตุปัจจัย เลิกยึดถือภพจึงเป็นการฝึกตนให้รู้ทันความคิดและความรู้สึกของเราเอง ผมเคยลองทำสมาธิและสังเกตความคิดเหล่านี้ พบว่าการยอมรับว่าเรามีภพอยู่โดยไม่ยึดมั่นถือมั่นช่วยให้จิตใจสงบ และเข้าใจว่าตัวตนเป็นสิ่งไม่ถาวร สิ่งที่สำคัญคือการเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและตื่นรู้ในภพที่เราเป็น อยู่กับปัจจุบันอย่างแท้จริงเพื่อให้ชีวิตมีความสุขและไม่ติดอยู่กับภาพลวงตาของตัวตนที่สร้างขึ้นเอง จากคำสอนใน "สัทธรรมปุณทริกสูตร" ผมได้แรงบันดาลใจในการศึกษาเรื่องนี้มากขึ้น เพราะธรรมะช่วยชี้แนะให้เราเข้าใจความจริงของภพและตัวตนอย่างลึกซึ้ง ดังนั้น ภพจึงไม่ใช่แค่คำศัพท์ธรรมดา แต่คือกระบวนการที่สำคัญซึ่งสะท้อนถึงวิถีที่เรากำหนดตัวตนและตื่นรู้ในชีวิตจริง
