จากประสบการณ์ส่วนตัวที่เคยเผชิญกับอาการ Anxious Attachment หรือความกลัวถูกทอดทิ้งอย่างรุนแรง รู้สึกว่าหัวใจไม่เคยสงบเมื่อต้องเผชิญกับความเงียบหรือไม่ได้รับการยืนยันความรักอย่างต่อเนื่อง สิ่งที่ช่วยได้คือการเข้าใจว่าความวิตกกังวลนี้ไม่ได้เป็นนิสัยเสียหรือโรค แต่เป็นระบบประสาทที่ตอบสนองต่อความไม่แน่นอน โดยวิธีที่เห็นผลชัดเจนคือการฝึกให้ร่างกายและจิตใจรู้สึกปลอดภัยก่อน เช่น การหายใจลึกๆ เดิน หรือขยับตัว เพื่อช่วยให้ใจได้หยุดและสงบลง จากนั้นก็ควรหยุดพยายามเช็กหรือส่องพฤติกรรมของคู่รัก เพราะยิ่งทำแบบนั้นจะยิ่งผูกติดและเจ็บปวดมากขึ้น นอกจากนี้ การไม่ตีความความเงียบของอีกฝ่ายว่าเป็นสัญญาณของความไม่รักก็เป็นสิ่งสำคัญ เพราะบางครั้งความเงียบอาจเป็นเพียงช่วงเวลาที่เขาต้องการพื้นที่ส่วนตัว ไม่ใช่การปฏิเสธหรือทอดทิ้ง ในระยะยาว การรักษา Anxious Attachment ไม่ได้เกิดจากการได้รับความรักจนมั่นใจเท่านั้น แต่ต้องมาจากการสร้างความมั่นคงในใจตัวเอง ไม่ฝากความรู้สึกทั้งหมดไว้กับคนอื่น เพื่อให้เรามีความสงบและเชื่อมั่นในตัวเองมากขึ้น สิ่งที่เรียนรู้ก็คือ ความรักที่แท้จริงจะทำให้เรารู้สึกสงบ และไม่ใช่การต้องฝืนหรือเก่งขึ้นเพื่อทนกับความไม่แน่นอน การเข้าใจและรู้จักตัวเองในแง่นี้ ช่วยให้เรามีความสุขและสัมพันธ์กับคนรอบข้างได้ดีขึ้นอย่างแท้จริง