ความทรงจำของวันพรุ่งนี้ | อบอุ่นแต่ดราม่า🍃🍵
สวัสดีค่าาาาา วันนี้กลับมาสู่การรีวิวหนังสือกันอีกแล้ว เล่มนี้เป็นเล่มที่อ่านนานมากเพราะเล่มมันค่อนข้างที่จะหนาเลยนะคะ เราก็เลยใช้เวลาอ่านนานนิดนึง
ใครที่กำลังหานิยายแปลญี่ปุ่นเนี่ยก็ แนะนำเล่มนี้เลยค่ะ แล้วรู้สึกว่ามันให้ความ อบอุ่นในเรื่องของความรักครอบครัวนะคะ แต่ก็แอบดราม่านิดนึง ในเรื่องของที่ตัวเองเราป่วยเป็นโรคอัลไซเมอร์ แต่เ ราว่าเขาไม่ได้ตั้งใจเขียนให้มันดราม่าขนาดนั้นนะคะ อ่านแล้วไม่ได้น้ำตาแตกอะไร
" ความทรงจำของวันพรุ่งนี้ " เป็นนวนิยายแปลจากทางประเทศญี่ปุ่น ซึ่ง หนังสือเล่มนี้นะคะก็เคยถูกเอาไปสร้างหนังจนได้รับรางวัลด้วย แต่ว่าเราไม่เคยดูหนังเรื่องนี้นะคะแล้วเราก็หาไม่เจอด้วย ใครที่รู้จักเนี่ยมาแนะนำกันหน่อยนะคะ (*つ´･∀･)つ
หนังสือเล่มนี้เป็น วรรณกรรมที่ถูกแต่งขึ้นทั้งหมดนะคะไม่ได้สร้างมาจากเรื่องจริง โดยเนื้อหาหลักในก็จะ พูดถึงเรื่องของ ชายที่กำลังเผชิญกับโลกอัลไซเมอร์นะคะ
.
ซึ่งส่วนตัวเราชอบวิธีการเล่าเรื่องมากเลยนะคะเพราะว่าเขาจะเล่าเหมือนเรากำลังอ่านไดอารี่ ของใครบางคนอยู่ ซึ่งมันทำให้ อ่านเพลินแล้วก็เข้าใจง่ายมากเลย อีกส่วนที่ชอบก็คือเราได้เห็น พัฒนาการของตัวละคร ที่ชัดเจนมาก แต่ก็ค่อยๆเป็นค่อยๆไปรวมถึงคนที่อยู่รอบข้างเขาด้วย
.
ซึ่งได้คำที่ว่าตัวละครหลักของเราเนี่ยเป็นโรคอัลไซเมอร์ใช่ไหมคะ หนังสือเล่มนี้เนี่ยจึงอยากที่จะทำให้เราเข้าใจคนที่เป็นโรคอัลไซเมอร์มากยิ่งขึ้น ซึ่งเราว่าเขาก็เขียนออกมาได้ดีเลยนะ แต่เราแอบไม่ชอบตอนจบนิดนึง เรารู้สึกว่ามัน ตัดจบเกินไป
.
แต่ก็เป็นหนังสือที่อ่านได้เพลินๆ มากเลยนะคะแล้วตัวบทข้างในเนี่ยเขาก็ ซอยย่อยข้างๆเยอะ ทำให้ เวลาเราอ่าน จบบทนึงเนี่ยมันเร็วมากๆ ภาษาที่ใช้เนี่ยก็เป็น คำทั่วๆไปที่เราใช้ในชีวิตประจำวันเลยค่ะ อ่านง่าย แต่ก็บรรยายความรู้สึกของตัวละครออกมาได้ดีมากๆเลย
🔎เรื่อง : ความทรงจำของวันพรุ่งนี้
🔖หมวด : วรรณกรรมแปล
🧾ราคา : 275.-
📍สำนักพิมพ์ : แพรวสำนักพิมพ์
ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะ ✨️
ขอให้วันนี้หรือพรุ่งนี้เป็นวันที่ดีค่ะ 💖
ให้หนังสือช่วยอยู่เป็นเพื่อนให้วันที่คุณเหงานะคะ! 💐🌟
ถ้าใครกำลังลังเลว่า “ความทรงจำของวันพรุ่งนี้” (หลายคนค้นว่า “เรื่องของวันพรุ่งนี้”) เป็นแนวไหน เราขอสรุปแบบคนอ่านจริงให้เลยว่าเล่มนี้ไม่ใช่ดราม่าหนักจนหายใจไม่ออก แต่เป็นความเศร้าแบบนุ่มๆ ที่ค่อยๆ ซึมเข้าไป มากกว่าจะเล่นฉากบีบคั้นให้ร้องไห้ตลอดเวลา โทนรวมคืออบอุ่นหัวใจ เหมาะกับคนที่อยากอ่านวรรณกรรมญี่ปุ่นที่พูดเรื่องครอบครัว ความรัก และการยอมรับความเปลี่ยนแปลงของชีวิต สิ่งที่เราชอบมากคือ “วิธีเล่า” ที่ให้ฟีลเหมือนไดอารี่หรือบันทึกความทรงจำของตัวละคร ทำให้เราเห็นการเปลี่ยนแปลงแบบเป็นขั้นเป็นตอน ทั้งความคิด อารมณ์ และความสัมพันธ์กับคนรอบข้าง พอเรื่องแตะประเด็นอัลไซเมอร์ เราจะเริ่มเข้าใจมากขึ้นว่าโรคนี้ไม่ได้กระทบแค่คนป่วย แต่กระทบทั้งบ้าน ทั้งคนที่ต้องดูแล และความรู้สึกผิด/ความเหนื่อยที่พูดออกมาตรงๆ ไม่ค่อยได้ สำหรับคนที่สนใจเรื่องอัลไซเมอร์อยู่แล้ว เล่มนี้ช่วย “ชวนคิด” ได้ดีว่าเวลาความทรงจำเริ่มหล่นหาย สิ่งที่ยังพอประคองกันไว้ได้คือความผูกพันเล็กๆ ในชีวิตประจำวัน เช่น คำพูดเดิมๆ กิจวัตรเดิมๆ หรือการที่คนในบ้านพยายามทำให้ทุกอย่างดูปกติที่สุด ถึงจะมีวันที่ไม่ปกติก็ตาม เราอ่านแล้วได้มุมมองใหม่ว่า บางทีการดูแลไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบ แค่ “อยู่ตรงนั้น” ให้กันก็สำคัญมากแล้ว เรื่องความสนุก: หนังสือค่อนข้างหนาแต่แบ่งช่วง/ซอยย่อยเยอะ อ่านทีละตอนแล้วไหลต่อได้ง่าย ภาษาอ่านง่าย ไม่ต้องตีความยาก แต่บรรยายความรู้สึกละเอียด ใครที่ชอบวรรณกรรมญี่ปุ่นแนวชีวิตครอบครัวน่าจะถูกใจ ก่อนซื้อเราแนะนำเช็กว่าอยากได้อารมณ์แบบไหน ถ้าคุณอยากได้เล่มที่อบอุ่น ปลอบใจ และค่อยๆ ทำให้เข้าใจคนป่วยมากขึ้น “ความทรงจำของวันพรุ่งนี้” ตอบโจทย์เลย แต่ถ้าคุณคาดหวังพล็อตหักมุมแรงๆ อาจรู้สึกว่าเป็นเล่าแบบเรียบๆ มากกว่า ปิดท้ายทริคเล็กๆ จากเรา: เล่มนี้เหมาะอ่านช้าๆ จดประโยคที่ชอบไว้ เพราะหลายช่วงจะทำให้เราคิดถึงคนในบ้านแบบไม่รู้ตัว โดยเฉพาะเรื่อง “ความทรงจำ” กับ “สิ่งที่อยากรักษาไว้” อ่านจบแล้วอยากโทรหาคนที่รักขึ้นมาทันที
