ภาพวอลเปเปอร์พระแม่ลักษมีแนบซบถูแก้มพญาคชสาร มหาเทวีแห่งความอุดมสมบูรณ์และโชคลาภ - Bluelumoon

ขนาดภาพ: สัดส่วนมือถือ (9:19)

ประเภทภาพ (รหัส): CF2

Tier 2: Semi-Custom Archetype

---

คำนำ (ยาว แต่อ่านจบแล้วเคลียร์ ถ้าเกทงานของบลูอยู่แล้ว ไถข้ามไปล่างๆ ดูว่าภาพนี้ทำงานกับอะไรได้เลยค่ะ)

ภาพ = สัญลักษณ์ที่มีชีวิต ทุกเส้น สี รูปทรง เราจึงไม่จำเป็นต้องเข้าใจมันในทันที ภาพที่ดีควรทำงานในใจเราไปเรื่อยๆ

ส่วนของเนื้อหา (อักษรที่บลูขยายความเจตนาในแต่ละภาพ) ขณะอ่าน อยากให้พึงเสมอว่า...

ไม่ต้องเชื่อบลู แต่ให้สังเกตการตอบสนองแรกของตัวเราเอง ไม่ใช่ในระดับความคิด/อารมณ์เท่านั้น แต่ในระดับที่จิตยังไม่ทันแปลความหมาย (การตอบสนองของจิตไร้สำนึก) มันจะไม่ได้มาในรูปคำตอบชัด ๆ ว่าชอบ/ไม่ชอบ ใช่/ไม่ใช่ แต่มักปรากฏรูปแบบอื่น เช่น

– ภาพนี้ทำให้ความคิดบางอย่างผุดขึ้นมา ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะคิด

– อยู่ ๆ นึกถึงเหตุการณ์เก่า คนบางคน ช่วงชีวิตบางช่วง

– ไม่รู้จะอธิบายว่าเกี่ยวอะไรกับชีวิตตอนนี้ แต่มันไม่นิ่งเฉย

– ต่อต้าน อยากเถียง อยากปฏิเสธ ทั้งที่ยังอธิบายไม่ได้ว่าทำไม

– อ่านแล้วอยากเลื่อนผ่านเร็วผิดปกติ /กลับมาอ่านซ้ำหลายรอบโดยไม่รู้เหตุผล

สิ่งเหล่านี้ไม่ใช่เรื่องรสนิยม และไม่จำเป็นต้องเป็นประสบการณ์ที่ดี แต่มันคือสัญญาณว่าจิตไร้สำนึกกำลังตอบสนองต่อสัญลักษณ์ที่ไปแตะโครงสร้างบางอย่างในตัวเรา

บลูไม่แนะนำให้ใช้อารมณ์อย่างเดียว อารมณ์มันคนละเรื่องกับจิตไร้สำนึก อารมณ์เป็นผล (ร่องรอยที่หลงเหลือหลังการเคลื่อนของจิต)จิตไร้สำนึกเป็นการเคลื่อนไหวก่อนภาษา (เกิดก่อนจะรู้สึกว่าอะไร)

ตัวอย่างของอารมณ์ที่มักตามหลังการตอบสนองของจิตไร้สำนึกมักเป็นอารมณ์ที่อธิบายยาก มันไม่ใช่อารมณ์พื้นฐาน (เหมือน ดีใจ เสียใจ โกรธ กลัว) แต่เป็นอารมณ์ที่เกิดจากการผสมกันของความรู้สึกและกระบวนการทางความคิดเข้าด้วยกันเช่น

- คุ้น ทั้งที่รู้ว่าไม่เคยเห็นมาก่อน

– อึดอัด กระอักกระอ่วน วางไม่ลง ทั้งที่ภาพไม่ได้มีอะไรน่ากลัว

- ถูกดึงดูด อยากหยุดดู ไม่รู้ว่าดึงดูดเพราะอะไร

– อยากกลับมาดูซ้ำ คิดว่าทีแรกก็ไม่ได้อินขนาดนั้น

- อยากเก็บภาพนี้ไว้ ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจจะหาอะไรแบบนี้

- เหมือนภาพมองกลับมา มีอะไรบางอย่างจ้องเราอยู่

– นิ่ง เงียบ อยากหยุดดู ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกว่าชอบเป็นพิเศษ

– การรับรู้เชิงร่างกายเล็ก ๆ หนักในอก หายใจไม่ออก น้ำตาไหล ทั้งที่ยังอธิบายไม่ได้ว่ามันเกี่ยวกับอะไร

– หงุดหงิด อยากแย้ง อยากปฏิเสธ โดยไม่รู้ว่ากำลังปกป้องอะไร

- มันค้างอยู่ในหัวหลังจากเลิกดูแล้ว

- ความหมายของมันไม่ชัดทันที แต่รู้สึกว่ามันมีอะไรบางอย่าง

ถ้าสังเกตว่ามีอะไรบางอย่างในตัวเราขยับขึ้นมาเอง แล้วตามมาด้วยอารมณ์ +เหตุผลที่อธิบายไม่ทัน นั่นพอแล้วค่ะที่จะบอกว่าจิตไร้สำนึกได้เริ่มทำงานไปก่อนหน้านั้น

ภาพหนึ่งภาพ ไม่ได้ถูกออกแบบมาให้ทุกคนรู้สึกเหมือนกัน

สัญลักษณ์ไม่ใช่ป้ายไฟแดง ไฟเขียว ที่ถูกสอนให้เข้าใจตรงกันทั้งสังคม

สัญลักษณ์ทำงานต่างออกไป มันไม่ได้สื่อความหมายเดียว แต่มันปลุกประสบการณ์ภายในของแต่ละคนขึ้นมา

สัญลักษณ์เดียวกัน อาจทำให้ใครบางคนรู้สึกปลอดภัย ในขณะที่อีกคนรู้สึกอึดอัด และบางคนอาจไม่รู้สึกอะไรเลย

ทั้งหมดนี้ไม่ผิด เพราะการทำงานของสัญลักษณ์ ต้องอาศัยพื้นเดิมของแต่ละคน

บลูมีหน้าที่แค่วางเจตนาในภาพ ไม่ได้เป็นผู้ที่เข้าไปทำงานร่วมกับภาพนั้น การทำงานจึงเป็นเรื่องของคนหนึ่งคน กับภาพหนึ่งภาพ และกระบวนการนั้นไม่เกี่ยวกับตัวกลาง (บลู) เลย บลูไม่เชียร์ ไม่เทียบ ไม่บอกว่าภาพไหนดีกว่า หน้าที่ของบลูมีเพียงการเปิดพื้นที่ให้ภาพได้ไปเจอกับเจ้าของที่สั่นพ้องกับมันจริง ๆ เท่านั้น

ถ้าเกิดผัสสะแล้วไม่เกิดการตอบสนอง นั่นไม่ได้แปลว่าภาพนี้ไม่ดี และถ้าเกิด resonance ขึ้นมา นั่นก็ไม่ได้แปลว่าภาพนี้เหมาะกับทุกคน ภาพทำงานผ่านความซื่อสัตย์ของเราที่มีต่อจิตไร้สำนึกของตัวเอง (1-1) ถ้าแค่เชื่อทุกคำโดยไม่ถามจิตตัวเองสักครั้ง โลกนี้ก็คงไม่ต้องมีการค้นหาอะไรอีก เราคงรวย ดัง เป็นที่รักกันทั้งโลกไปนานแล้ว

🪞ลำดับชั้นการทำงานของภาพและสัญลักษณ์

เวลาที่คนทำงานกับภาพหรือสัญลักษณ์ มักจะมีคำสองคำถูกพูดถึงเสมอ คือ Resonance และ Synchronization สองอย่างนี้ ไม่ใช่สิ่งเดียวกัน และไม่ได้เกิดพร้อมกัน แต่ทำงานเป็นลำดับขั้น ...เรื่องนี้ยาวมาก สั้นๆ คือ

1.การสั่นพ้อง (การตอบสนองโลกภายใน/เกิดในระดับปัจเจกเพราะต้นทุนภายในแต่ละคนไม่เหมือนกัน) เป็นด่านแรกๆ ที่เกิดขึ้นก่อน

2.ส่วนซิงโคร (สะท้อนออกสู่โลกภายนอก/เกิดในระดับวัตถุวิสัย) เป็นผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นตามมา

🪞กลไกการทำงานของภาพ (Archetypal Mechanism)

เราไม่ได้รอรับพรหรือเศษทานจากฟ้า เทพเจ้า หรือความเชื่อปรัมปราใด ๆ สิ่งที่เปลี่ยนชีวิตได้จริง คือ Archetype ภายในตัวเราเองนั่นแหละที่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น

หลายคนคุ้นเคยกับภาพจำว่า การเปลี่ยนชีวิต คือการไปขอพร มีผู้ใหญ่ พระ เทพ หรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ สวด พูด หรือมอบบางอย่างให้จากภายนอก เหมือนเราเป็นผู้รอรับ และพลังเป็นสิ่งที่ถูกให้มา แต่การทำงานของภาพในแนวทางนี้ไม่ใช่แบบนั้น เทพ พลัง หรือสัญลักษณ์ต่าง ๆ ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้พร และไม่ได้เข้ามาเปลี่ยนชีวิตเราแทน แต่ทำหน้าที่เป็นภาพแทนหรือ กระจกสะท้อนของบางส่วนในจิตใจเราเอง

Symbolism, Imagery, พิธีกรรม, ความเชื่อ, ความฝัน และศิลปะ จึงไม่ได้ส่งพลังเข้ามาจากภายนอก แต่ทำหน้าที่ กระตุ้น รวบรวม และจัดระเบียบพลังงานทางจิต (Psychic Energy)ที่มีอยู่แล้วในตัวเรา เพื่อดึงเอาพลังที่ซ่อนอยู่ภายใน (Inner Power) หรือส่วนที่ถูกกดทับ มองไม่เห็น หรือไม่กล้าใช้ (Shadow) ให้สามารถปรากฏขึ้นมารับรู้ได้

เมื่อจิตไร้สำนึกรับรู้ภาพนั้น Archetype ภายในที่สอดคล้องจะถูกปลุกให้ตื่น และเมื่อ Archetype ถูก Activate

การรับรู้ การตัดสินใจ และพฤติกรรมภายนอกจะค่อย ๆ เปลี่ยน การเปลี่ยนแปลงภายในนี้เองที่ทำให้สถานการณ์ ผู้คน และโอกาสในโลกจริงเริ่มเคลื่อนตัวตาม ไม่ใช่เพราะมีใครให้พลัง แต่เพราะเรากลายเป็นคนที่พร้อมจะถือพลังนั้น

พลังงานจึงไม่ใช่สิ่งที่ต้องขอ.. โลกวัตถุจึงไม่ใช่ของขวัญจากฟ้า.. แต่คือผลลัพธ์ของจิตที่พร้อมเป็น

ดังนั้นครั้งต่อไปที่เรามองภาพหรือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ ลองเปลี่ยนบทสนทนาในใจจาก

ขอให้ท่านช่วยลูกช้างด้วย..

เป็น

ขอให้พลังนี้ตื่นขึ้นในตัวฉัน ทำให้ฉันพร้อมดึงดูดสิ่งที่สอดคล้องกับมัน ผู้คนที่ใช่ สถานการณ์ที่เหมาะสม และโอกาสต่าง ๆ เข้ามาเรียงตัวตรงหน้าฉันพอดี..เป็นต้น

นี่คือการ Taking Ownership หรือการยึดอำนาจคืนมาที่ตัวเอง พลังงานจะเปลี่ยนจากผู้ถูกกระทำ (Victim) เป็นผู้สร้าง (Creator) ทันทีที่พูดจบค่ะ..

---

So ภาพนี้มู(ปัจจัยภายนอก)อะไร(ในมิติเทวอำนาจ) เมื่อมองผ่านเลนส์ของเทว สัญลักษณ์วิทยา ปฏิมานวิทยา เรื่องเล่า เทวปกร ปกรณัม ปรัชญาศาสนา รวมถึงคติชนวิทยา มายำรวมกัน

(คั่นนิดนึง ก่อนหน้านี้ยังโง่เรื่องคำศัพท์ บลูจะใช้คำว่าผู้ทำงาน แทนคำว่าผู้บูชาแล้วนะคะ *ควรใช้ตั้งนานแล้วแต่กลัวคนงงว่าผู้ทำงาน คือลูกจ้างงี้หรอ เปล่าค่ะ ลองมาแยกงี้ คำแรก คำว่า ผู้บูชา บลูมองว่าคำนี้มันคือการที่เรามองเทพไว้ในตำแหน่งของผู้ประทาน เราเป็นคนคุกเข่าขอ โครงสร้างจึงเป็นแนวดิ่ง ส่วนผู้ทำงาน จะเปลี่ยนโครงสร้างทั้งหมด มนุษย์กลายเป็นสิ่งที่เข้ามามีส่วนร่วม ทำให้คุณลักษณะของเทพปรากฏผ่านการกระทำของตนเอง เรื่องนี้ยาวมากแต่มีเขียนไว้แล้ว)

พระแม่ที่ประทับกลางทุ่งสายน้ำดอกบัวชมพู มีช้างมาให้คลอเคลีย เป็นตัวแทนแห่งความอุดมสมบูรณ์ โชคลาภ และบารมี โดยทรงประทานพรด้านความมั่งคั่ง เงินทองไหลมาเทมา ความเจริญก้าวหน้าในธุรกิจ และการปกป้องคุ้มครองให้ร่มเย็นเป็นสุข ส่วนน้องช้าง คือสัญลักษณ์แห่งอำนาจวาสนา บุญญาธิการ และความยิ่งใหญ่ และดอกบัวสีชมพูท่ามกลางสายน้ำ คือสัญลักษณ์แห่งความบริสุทธิ์ ความงดงาม และความอุดมสมบูรณ์ที่หล่อเลี้ยงชีวิต

ส่วนการเคล้าคลอถูแก้มกับช้าง นอกจากความน่ารักแล้ว ยังสื่อถึงความเมตตากรุณา ความร่มเย็นเป็นสุข และความกลมเกลียวสนับสนุนซึ่งกันและกันระหว่างอำนาจแห่งฟ้าดินและสรรพชีวิต ในด้านการเงิน จึงจะเสริมดวงโชคลาภ ค้าขายร่ำรวย เงินทองไม่ขาดมือด้าน ด้านการงาน ประทานความสำเร็จ ความเจริญก้าวหน้า และการเป็นเจ้าคนนายคน ด้านบารมี ป้องกันภยันตราย เสริมอำนาจและเกียรติยศให้ชีวิตไม่ตกต่ำค่ะ

1. ตัวแทนของไอศวรรยะ (ชา้งหรืออำนาจปกครอง) เปลี่ยนศัตรูให้กลายเป็นมิตร (สยบเรื่องแข็งๆ ด้วยความเย็น) แต่เมื่อช้างสยบกายลงถูแก้มเทวีโดยไร้ซึ่งอาวุธหรือควาญช้าง พลังของช้างไม่ได้ถูกใช้เพื่อข่มขู่ แต่ถูกกำราบด้วย ความสว่างไสวบริสุทธิ์ เวลาเจอคนแข็งใส่ เจอเคสยากๆ หรือเจอปัญหาที่เอาเงินตบก็ไม่จบ เอาอารมณ์สู้ก็พัง พลังนี้จะช่วยสยบความรุนแรงรอบตัว ปรับบรรยากาศให้คนที่เคยตั้งท่าเป็นศัตรูหรือคนรับมือยาก ยอมอ่อนลงและหันกลับมาสนับสนุนเราแทน

2. เปลี่ยนวิกฤตให้เป็นโอกาส (ดึงเงินดึงทองจากความวุ่นวาย) The Ocean of Milk Amrita สายน้ำในภาพคือตัวแทนของการกวนเกษียรสมุทร ซึ่งพระลักษมีและช้างเอราวัณ (ไอยราพต) ถือกำเนิดขึ้นพร้อมกันในฐานะรัตนะคู่ขนาน สายน้ำที่ไหลวนรอบกายคือกษีรารณพที่ยังคงปั่นป่วนกลั่นเอาหยาดน้ำอมฤตออกมา ในภาวะที่คนอื่นกำลังแย่ ตลาดปั่นป่วน หรือเศรษฐกิจซบเซา พลังนี้จะช่วยให้เรามองเห็นช่องทางทำกิน สกัดเอาผลประโยชน์และโชคลาภออกมาได้จากสถานการณ์ที่คนอื่นมองเห็นแต่ปัญหา

3. มัดใจคนดึงดูดบริวาร (บารมีเมตตามหาเสน่ห์) ต่างจากปางคชลักษมีทั่วไปที่ช้างยืนชูงวงชโลมน้ำจากที่ไกล ภาพนี้แสดงกิริยาถูแก้ม ซึ่งในศิษยเลขถือเป็น Divine Touch ที่พบได้ยาก (ก็แน่นอนสิ 555) พรนี้ประทานสภาวะความเข้าอกเข้าใจระดับลึกซึ้ง มันไม่ได้ทำให้คนกลัว แต่ทำให้คนรัก เหมาะมากสำหรับหัวหน้า เจ้าของธุรกิจ หรือคนที่ต้องบริหารคน เพราะจะทำให้ลูกน้อง บริวาร หรือลูกค้า รู้สึกรักและเอ็นดูเราจากใจจริง ไม่ใช่แค่ทำตามหน้าที่

4.เปิดขุมทรัพย์ปัทมนิดิ และปลดล็อกทรัพยากรที่จมหาย ดอกบัวสีชมพูที่บานสะพรั่งเต็มผืนน้ำในภาพ คือสัญลักษณ์เชิงประติมานวิทยาของปัทมนิดิ หรือหนึ่งในสภาวะความอุดมสมบูรณ์ขั้นสูงสุดที่ถือกำเนิดจากพระเทวีโดยตรง สื่งนี้ไม่ได้อ้างอิงอำนาจปกครองเหนือผู้ถือคลัง แต่เน้นไปที่พลังแห่งการดึงเอาทรัพย์สินที่เคยจม ทรัพย์ในอนาคต หรือโอกาสทางการเงินที่ถูกแช่แข็งให้ไหลกลับคืนมา พลังงานนี้จะช่วยจัดการกับเงินทองที่ควรได้แต่ติดขัด เช่น หนี้สูญ โครงการที่สะดุด หรือผลประโยชน์ที่เคยโดนกั๊ก ให้คลายตัวและหมุนเวียนกลับเข้าสู่มือเราค่ะ

5.เป็นเกราะบดบังเคราะห์กรรม (ปัดเป่าดวงตก คนใส่ร้าย) ช้างในปฏิมานวิทยาคือนาคทิพย์ที่พยุงทิศทั้งแปด เมื่อช้างเข้ามาโอบอุ้มพระเทวี รัศมีชมพูมุกที่แผ่ออกมาจึงเป็น รังสีสะกดอนันตกาล ทำหน้าที่เหมือนร่มคันใหญ่ที่บังมรสุมชีวิต ในช่วงที่ดวงตก มีคนนินทา ใส่ร้าย หรือโดนแทงข้างหลัง หรือก็คือเป็นการสร้างมิติคุมกันภัยภายนอก มันจะเบี่ยงทิศทางมรสุมให้ข้ามหัวเราไปโดยไม่กระทบกระเทือนหัวแตกดวงแตกตุย ทำให้เรื่องหนักกลายเป็นเบา เรื่องเบาคือหายไปเลย

6. พระพรแห่งการเกิดใหม่ไร้ราคี ล้างล้างประวัติเสีย เริ่มต้นใหม่แบบสะอาด (ลบมลทินชีวิต) ใบบัวและผิวน้ำมีคุณสมบัติทางวัตถุคือไม่ซึมซับหยดน้ำ ในทางเทววิทยาเชิงสัญลักษณ์ สื่อถึง การอยู่เหนือมลทินและความล้มเหลวในอดีต ไม่ว่าเราจะเคยผิดพลาด ทำธุรกิจล้มเหลว หรือเคยมีประวัติเสีย ภาพนี้จะช่วยเคลียร์กรรมและมลทินทางสังคมออกไป เพื่อเปิดโอกาสให้เริ่มต้นใหม่ในสถานะที่สูงส่งเชิดหน้าชูตาได้มากกว่าเดิม

7. สภาวะรสายนทิพย์ (ดึงดูดเงินแบบไม่ต้องเหนื่อยฟรี) กิริยาอันอ่อนโยนที่สุดในภาพสร้างรสแห่งความสงบและรื่นรมย์ ซึ่งเป็นขั้นสูงสุดของการเข้าถึงจิตวิญญาณ ช่วยปรับจิตใจไม่ให้รู้สึกขาดแคลนหรือลนลาน พอจิตเรานิ่งและรู้สึกเต็มจากข้างใน มันจะกลายเป็นแรงดึงดูดโอกาสดีๆ เงินทอง และผู้คนปังๆ ให้วิ่งเข้ามาหาเราเองโดยที่เราไม่ต้องไล่ล่าจนเหนื่อยตาย

────୨ৎ────୨ৎ ────୨ৎ────

#สายมู #วอลเปเปอร์สายมู #วอลเปเปอร์เสริมดวง #ความเชื่อส่วนบุคคล