ถึงแม้จะป่วยหนัก หมดกำลังใจ ไม่เคยคิดว่าจะมีคนอีกมากมาย ที่เป็นกำลังใจให้เรา ห่วงใยเรามาก บางคนมาให้กำลังใจ อวยพรให้หายดี ไม่ว่าจะนับถือศาสนาอะไรก็ยกเทพเทวา สิ่งศักดิ์สิทธิ์มาอวยพรให้เราหายดี มีคนนึงกำลังจะบวช เขาขอยกบุญอนุโมทนาให้บเรา ขอให้เราหายป่วย มันเกินคำบรรยาย บางคนเห็นเราลำบ

ป่วยกายก็แสนจะเจ็บปวดทรมานแล้ว แต่ป่วยที่ใจนี่สิ ทรมานยิ่งกว่า คำถามที่เจอทุกวัน คือ ป่วยเป็นอะไร จะหายไหม ทำใจได้ยังไง ทำใจได้ยังไง ตอบยากมากเลย เพราะจริงๆทุกวันนี้ก็ยังทำใจไม่ได้แบบ100% คงเป็นเพราะเวลา ที่ช่วยทำให้ยอมรับความจริง และเรียนรู้ที่จะอยู่กับมัน โรคที่เป็นและความพิการที่ตา