ในชีวิตประจำวันที่วุ่นวาย การเรียนรู้ที่จะใช้ความเงียบเป็นเครื่องมือช่วยให้เรามีสติมากขึ้นนั้นสำคัญอย่างยิ่ง ผมพบว่าการเงียบไม่ได้หมายถึงการไม่พูดไม่จาเพียงอย่างเดียว แต่มันเป็นช่วงเวลาที่เราได้ฟังเสียงในใจตัวเองอย่างแท้จริง เมื่อเราหยุดที่จะตอบโต้หรือปะทะกับคำพูดที่อาจจะทำให้รู้สึกทุกข์ใจ เราจะมีเวลาคิดและวิเคราะห์ความรู้สึกของตัวเองอย่างรอบคอบมากขึ้น หลายครั้งที่ความทุกข์ไม่ได้เกิดจากคำพูดของผู้อื่นโดยตรง แต่เกิดจากการที่เราเอามาคิดและจินตนาการเกินจำเป็น การฝึกใจให้นิ่งและวางวางความคิดเหล่านั้นลงจะช่วยลดภาระทางอารมณ์และทำให้รู้สึกเบาและสงบ นอกจากนี้ การมีสติและความเงียบนั้นเปรียบเหมือนเกราะป้องกันใจ ช่วยให้ใจไม่หวั่นไหวไปตามอารมณ์ชั่ววูบ การฝึกสติเหล่านี้ไม่ยาก เพียงแค่เริ่มจากการหมั่นสังเกตอารมณ์ของตัวเอง และหยุดเพื่อหายใจลึกๆ ก่อนตอบสนองสถานการณ์ต่างๆ ด้วยวิธีนี้ ไม่เพียงแต่จะทำให้เรารู้สึกสงบมากขึ้นเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เรามีความสุขมากขึ้นในทุกวัน เพราะเราเรียนรู้ที่จะไม่เสียเวลาหรือพลังไปกับเรื่องที่ไม่ควรโต้แย้ง รวมทั้งยังเพิ่มคุณค่าในตัวเองด้วยความเป็นผู้หญิงเก่งที่มีสติและความมั่นคงในใจ