Not having love is not unusual anywhere.
A-romance "is a form of love that means not being born, romantic feelings of affection with others," esexual "is a sexual orientation that means not feeling sexual attraction from others, in which there is no sexual attraction and attraction from others, called a romantic-esexual.
I've been aiming this book for a long time, but I didn't buy it until I finally read it. We were very interested in sexual diversity. And the more the book was about A-Romance, a gender that people don't know, and the more interested. Although the plot of the book is so clear, the writer didn't put anything on us, we got to know this sex along with Mr. Sakuko, who tried to learn and understand her own romance through simple narratives, giving us a quiet and supportive look at her life. Although at some point in the book, we understood Sakuko's peers more, especially when she was fighting with her mother. At the kitchen, we accidentally agreed with my mother's words until we were shocked by ourselves, making us realize that we have become a person who Mr. Satoru would not like to enter. People who take the framework of society over others and act noble, point fingers at others, judge others, just that person does not act as society dictates.
It's an easy book to read, but when you finish reading, you have to sit down and talk to yourself for a long time. We think we can't understand all dimensions of gender, but we want to be like Mr. Kasu, who is ready to learn and understand, respect and give space to that diversity sincerely and kindly.
📚 Both of us who can't be in love.
✏️ Yoshida Erika.
✍️ Pawan. Satisfaction.
# Both of us who may not love # Book review # Read backpack # Pae read
ถ้าคุณกำลังค้นหา “เราทั้งคู่ผู้ไม่อาจมีรัก” เพราะอยากรู้ว่าหนังสือเล่มนี้เล่าอะไร หรือเหมาะกับใคร เราว่าจุดเด่นที่สุดคือมันไม่ได้พยายาม “สอน” ผู้อ่านแบบยัดเยียด แต่พาเราไปรู้จักโลกของคนที่ไม่รู้สึกดึงดูดแบบโรแมนติก/ทางเพศ ผ่านการใช้ชีวิตจริงๆ ของตัวละคร ทำให้คำว่าเอโรแมนติก-เอเซ็กชวลไม่ใช่ศัพท์ไกลตัว แต่กลายเป็นเรื่องของความรู้สึก ความสัมพันธ์ และการหาที่ทางของตัวเองในสังคม ในเล่มมีประโยคและบรรยากาศที่สื่อประมาณว่า “คน 2 คนที่ไม่เข้าใจความรักต้องมาอยู่ด้วยกัน” ซึ่งเราชอบมาก เพราะมันทำให้ตั้งคำถามว่า “ความรัก” ที่คนส่วนใหญ่พูดถึงนั้นหมายถึงรักแบบไหนกันแน่ บางทีการอยู่ข้างๆ กัน การหวังดี การรับฟัง หรือการดูแลกันในแบบที่ไม่โรแมนติกก็อาจเป็นความสัมพันธ์ที่จริงใจได้เหมือนกัน แถมหนังสือยังแอบกระซิบเรื่องสำคัญว่า เราสามารถ “กำหนดความสุขของตนเอง” ได้ ไม่จำเป็นต้องยึดสูตรสำเร็จว่าชีวิตต้องมีคู่ถึงจะสมบูรณ์ อีกอย่างที่ทำให้เราอ่านแล้วสะเทือนใจนิดๆ คือฉากปะทะกับคนรอบข้าง (โดยเฉพาะครอบครัว) เพราะมันสะท้อนสิ่งที่เกิดขึ้นจริงมาก เวลามีคนไม่เข้ากรอบ สังคมมักจะรีบหาคำอธิบาย รีบชี้ทางว่า “ควรเป็น” แบบไหน พออ่านถึงตรงนี้ เราเองก็เผลอเห็นใจคนรอบข้างอยู่บางช่วงเหมือนกัน แล้วมันทำให้กลับมาถามตัวเองว่า เราเคยเอากรอบของตัวเองไปครอบคนอื่นโดยไม่รู้ตัวหรือเปล่า ถ้าถามว่าเหมาะกับใคร เราว่าเหมาะกับ 1) คนที่ไม่แน่ใจตัวเองเรื่องแรงดึงดูด/ความรัก 2) คนที่มีเพื่อน คนรัก หรือคนในครอบครัวเป็นเอโรแมนติก/เอเซ็กชวล และอยากเข้าใจโดยไม่กดดัน 3) คนที่ชอบนิยาย/เล่าเรื่องแบบเงียบๆ แต่ทิ้งคำถามให้คิดต่อยาวๆ หลังอ่านจบ เราว่าหนังสือเล่มนี้ไม่ได้ให้ “คำตอบเดียว” แต่ให้ “พื้นที่” มากกว่า พื้นที่ให้ตัวละครได้เป็นตัวเอง และพื้นที่ให้คนอ่านได้ทบทวนความเชื่อเรื่องความรักของตัวเองแบบอ่อนโยน ถ้าคุณกำลังลังเลว่าจะอ่านดีไหม เราคิดว่านี่เป็นเล่มที่อ่านง่าย แต่ผลลัพธ์คือชวนคุยกับตัวเองได้นานกว่าที่คิด
