.. flowers or flowers "beautiful like home
.. It is a very useful folk vegetable, and it has medicinal properties. The leaves, flowers, fruits are all sweet. Delicious. I like to eat. In the countryside, it is not very difficult to expand and have the garden attached.
บ้านเราจะเรียก “ดอกขจร” แต่บางพื้นที่ก็เรียก “ดอกผักขิก” หรือ “ดอกขิก” เหมือนกันค่ะ เป็นผักพื้นบ้านที่เก็บได้ทั้งยอด ใบ และดอก รสออกหวานนิดๆ กินง่าย เอาไปลวกจิ้มน้ำพริกหรือทำแกงก็อร่อยมาก โดยเฉพาะดอกที่เพิ่งเก็บใหม่ๆ จะกรอบหอม ไม่ขม ถ้าใครสงสัยชื่อเรียกแบบต่างๆ จากที่เคยถามคนเฒ่าคนแก่แถวบ้าน “ภาษาเหนือ” หลายคนก็เรียกดอกขจรเหมือนกัน หรือบางหมู่บ้านจะใช้ชื่อดอกผักขิก/ผักขิกปนๆ กันไป (สำเนียงท้องถิ่นต่างกันนิดหน่อย) เวลาไปตลาดทางเหนือ ลองถามแม่ค้าว่า “มีดอกขจรไหม” ส่วนใหญ่เข้าใจค่ะ ส่วน “ดอกขจร ภาษาอังกฤษ” ที่มักเจอในหนังสือ/ป้ายขายต้นไม้ จะเขียนว่า Rangoon creeper (ชื่อวิทยาศาสตร์ Quisqualis indica) บางที่เรียก Chinese honeysuckle ด้วย แต่ถ้าพูดให้คนทั่วไปเข้าใจง่าย แค่บอกว่าเป็นดอกของเถา Rangoon creeper ที่เอามากินเป็นผักได้ก็พอค่ะ ใครพื้นที่น้อย แนะนำ “วิธีปลูกดอกขจรในกระถาง” แบบที่ทำเองได้เลย: เลือกกระถางใหญ่หน่อย (อย่างน้อย 16–20 นิ้ว) ใส่ดินร่วนผสมปุ๋ยคอก/ปุ๋ยหมักให้โปร่ง ระบายน้ำดี แล้วปักชำกิ่งหรือซื้อต้นพันธุ์มาลงปลูก ตั้งให้โดนแดดครึ่งวันถึงแดดจัด พอเถาเริ่มยาวต้องมีค้างหรือรั้วให้เลื้อย รดน้ำให้ชุ่มแต่ไม่แฉะ ช่วงแตกยอดใส่ปุ๋ยคอกบางๆ เดือนละครั้ง จะช่วยให้ดอกออกเรื่อยๆ เก็บดอกได้ถี่ขึ้นค่ะ ดอกขจรจัดเป็น “ผักริมรั้ว” ที่ปลูกคู่กับอย่างอื่นได้ดีมาก ถ้าถามว่าผักริมรั้วมีอะไรบ้างที่กินง่ายๆ บ้านๆ ก็เช่น ชะอม ตำลึง มะระขี้นก ถั่วฝักยาว โหระพา กะเพรา พริก มะเขือ และใบยอ พวกนี้ปลูกไว้ติดบ้าน เวลาอยากทำกับข้าวไม่ต้องออกไปซื้อไกล ทริคตอนเก็บดอกขจร: เลือกดอกตูมกับดอกที่กำลังบาน สีเขียวอมเหลืองจะกรอบกำลังดี เก็บใส่ภาชนะสะอาด (บ้านเราใช้กะละมัง/ถังสีฟ้าก็สะดวก) แล้วล้างน้ำเบาๆ เด็ดเกสรแข็งตรงกลางออกนิดหน่อย จะช่วยให้กินนุ่มขึ้น เมนูที่ทำบ่อยคือ “ดอกขจรผัดไข่” กับ “ดอกขจรลวกจิ้มน้ำพริก” ง่ายๆ แต่หมดจานเร็วทุกทีค่ะ