ตั้งแต่ฉันเริ่มเลี้ยงหมาจร ก็เห็นว่าพวกเขามีหัวใจและมีเรื่องราวที่แตกต่างกันไป บางตัวทิ้งแล้วไม่มีใครดูแล แต่พอได้ข้าววันละมื้อก็เหมือนได้ชีวิตใหม่ บางครั้งการแบ่งปันที่มีแม้เพียงเล็กน้อยก็ทำให้เขามีกำลังใจและความสุขมากขึ้น หมาที่ฉันดูแลตอนนี้มีทั้งที่สวน 3 ตัว ของคนอื่นอีก 4 ตัว และในบ้านพักอีก 5 ตัว จากที่เคยไม่มีเลยตอนนี้กลายเป็นฟาร์มเลี้ยงหมาวิ่งเล่นเต็มไปหมด ซึ่งทำให้ฉันรู้ว่าการมีใจรักและตั้งใจดูแลเป็นสิ่งสำคัญมากกว่าปริมาณอาหาร สำหรับใครที่อยากช่วยเลี้ยงหมาจร แต่ยังไม่แน่ใจว่าจะเริ่มยังไง ฉันแนะนำให้เริ่มจากการให้ข้าวหรือขนมเล็กๆ น้อยๆ และหมั่นดูแลความสะอาดของบริเวณที่พวกเขาอยู่ การให้ความรักและความเอาใจใส่จะช่วยให้หมาจรรู้สึกปลอดภัย และเปิดโอกาสให้พวกเขาได้กลับมาเชื่อใจคนอีกครั้ง สุดท้าย ฉันอยากขอบคุณทุกคนที่ไม่เลื่อนผ่านเรื่องราวของหมาจรเหล่านี้ เพราะมันหมายถึงโลกใบนี้ยังมีคนที่เห็นคุณค่าของชีวิตทุกชีวิตแม้แต่สัตว์ที่ไม่มีเจ้าของ