『The Devil Promise Restaurant』のレビューをコピーする
また会いましょう。
今回はその本をレビューします。
韓国からの翻訳小説。
それは「コピーキャット、悪魔の約束のレストラン」と呼ばれています。
いつも通り、ネタバレを避けてレビューします
何があるのか、いつ買うのか見てみましょう。
このように分離されます。かわいい。
コピーキャットは韓国で翻訳された小説です。
ファンタジー、ミステリー、ドラマ、社会的な反省
五つの短編小説です。
今回のテーマは誰かの命を奪うことです。
私たちが欲しいのは、その人生を盗むことです
このレストランに会うための交換が必要です。
人生の盗難を行うために、どこでそれを見つけることができますか?
どのようにしてあなたの人生を盗み、何をすべきか?
読んでみてください
それぞれのプロット。
表紙に食べ物があります。
ストーリーのつながりです。
なぜそれを読まなければならないのか不思議に思いますか?
一番は無職の女性です。
別の人生を盗みたい
彼女の人生は空と深淵のように異なっています。
二番目は若いオフィスワーカーについてです。
同僚の命を奪おうとした人。
彼がしたことはすべて完了しています。
セクション3は女性についてです。
それが人生を疲れさせる。
有名な作家の命を奪おうとした。
対象4末期がん患者
生きたいと思って、彼は命を奪った。
若い女性の。
最後のものは、自分自身だと思っている男性です。
神は決して死なない。
し たがって、他人の命を盗むために追いかけられました
お元気ですか?読むべきですか?
人生を盗む理由は何ですか?
では、なぜ彼らはそれを盗むのでしょうか?
あなたはどうですか?どんな命を盗みたいですか?
読んで話してみてください。
ช่วงนี้มีคนค้นคำว่า “เท ค กานา โล เจีย แปล ว่า” กันเยอะมาก เราเองก็เคยงงเหมือนกัน เพราะเขียนเป็นไทยแล้วดูแปลก ๆ แต่จริง ๆ มันพาเราไปใกล้คำว่า “เทคโนโลยี” ที่เราคุ้นเคยนี่แหละ คำที่มักถูกอ้างถึงคือ “τεχνολογία” (อ่านประมาณว่า เทคโนโล-เกีย / เทคโนโลเจีย) ซึ่งเป็นคำภาษากรีก และเป็นรากที่เชื่อมโยงกับคำอังกฤษ “technology” ในปัจจุบัน โดยแยกความหมายกว้าง ๆ ได้เป็น 2 ส่วน - “τέχνη (techne)” = ศิลปะ/ฝีมือ/ทักษะการทำงานแบบช่าง ๆ หรือการสร้างสรรค์สิ่งใดสิ่งหนึ่งให้เกิดขึ้นจริง - “λόγος (logos)” = เหตุผล/คำอธิบาย/การศึกษาอย่างเป็นระบบ พอรวมกัน “τεχνολογία” เลยสื่อประมาณว่า “การศึกษา/ศาสตร์ว่าด้วยงานช่างและการสร้างสรรค์” หรือถ้าอธิบายแบบเข้าใจง่ายในยุคนี้ก็คือ “องค์ความรู้ เครื่องมือ วิธีการ ที่มนุษย์ใช้เพื่อแก้ปัญหาและทำให้สิ่งต่าง ๆ ทำได้จริง” ซึ่งพอมาเป็นคำว่า “เทคโนโลยี” ในไทย ก็เลยไม่ได้หมายถึงแค่มือถือหรือคอมพิวเตอร์อย่างเดียว แต่รวมถึงวิธีคิด กระบวนการ และเครื่องมือทุกชนิดด้วย แล้วทำไมบางคนถึงพิมพ์เป็น “เท ค กานา โล เจีย”? จากที่เราเจอ ส่วนใหญ่เกิดจากการได้ยินเพี้ยน/ถอดเสียงไม่ตรง หรือเว้นวรรคผิด ทำให้คำดูแปลกไป แต่แก่นคือการถามหาที่มาของคำว่า “เทคโนโลยี” นั่นเอง ถ้าจะเขียนให้ใกล้เสียงกรีกมากขึ้น มักจะเห็นเป็น “เทคโนโลเจีย/เทคโนโลเกีย” มากกว่า ทีนี้พอพูดถึง “เทคโนโลเจีย = ศาสตร์/วิธีการ” เราว่ามันดันโยงกับหนังสือที่รีวิวในโพสต์นี้อย่าง Copycat ร้านอาหารสัญญาปีศาจ แบบคาดไม่ถึง เพราะแกนเรื่องคือ “วิธีการ” ที่จะไปขโมยชีวิตคนอื่นผ่านร้านอาหารลึกลับ (มีเงื่อนไขและข้อแลกเปลี่ยน) เหมือนเป็น ‘เทคโนโลยี’ ในเชิงแฟนตาซี—ไม่ใช่เครื่องจักร แต่เป็นระบบกติกาที่ทำให้ความอยากของมนุษย์กลายเป็นจริง สิ่งที่เราชอบคือหนังสือเล่าเป็นเรื่องสั้น 5 เรื่อง เชื่อมด้วย “อาหาร” ตามหน้าปก (อย่างช็อกโกพาย ทามาโกยากิ ชาเลมอนดองน้ำผึ้ง บะหมี่ถ้วย โอนิกิริ) ทำให้แต่ละตอนมีรสชาติของตัวเอง และยังสะท้อนสังคมได้เจ็บ ๆ แบบอ่านเพลินแต่คิดตาม โดยเฉพาะประโยคทำนองว่า มนุษย์เรามันบิดเบี้ยว และบางทีชีวิตที่อยากขโมยอาจเป็นของคนที่เราเกลียดก็ได้ ถ้าคุณค้นคำนี้เพราะสงสัยความหมาย แนะนำให้จำสั้น ๆ ว่า “เทคกาโนโลเจีย/เทคโนโลเจีย” = รากกรีกที่เป็นที่มาของคำว่าเทคโนโลยี หมายถึงศาสตร์/ความรู้/วิธีการในการสร้างและทำสิ่งต่าง ๆ ให้เกิดขึ้นจริง แล้วถ้าอยากลองอ่านอะไรที่พูดเรื่อง ‘วิธีลัด’ แบบมืด ๆ ของมนุษย์ Copycat ร้านอาหารสัญญาปีศาจ เป็นอีกเล่มที่ชวนตั้งคำถามดีมาก (และยังเลี่ยงสปอยได้อยู่)