The novel The Lover Yourself EP3 The Pain of Phu
# # The real pain of Phu
It wasn't the day she walked away.
And it's not the day he was caught.
But is
One weekday.
That nothing happened at all.
---
Phu woke up early.
Brush your teeth
Dress up.
Go to work
Talk
Smile
Laugh
Everything's normal.
Perfect.
The same.
Everything.
The same.
Too much.
---
The pain of Phu
Not losing her.
But is
He doesn't know that.
* * When did you lose the ability to feel? * *
---
Once.
He used to be excited.
Just seeing someone's name bounce up.
Once.
He used to sit and think all night.
What to say
Once.
He used to be scared
Really afraid to lose anyone
But now
No more.
It's not because no one matters.
But because
He doesn't let anyone matter.
Longer
---
Really pain.
Is that he knows
He did that to himself.
He built armor.
Too thick.
Until nothing can enter
Even.
Love
---
There was one night.
He was sitting alone.
Scroll through old pictures
He saw himself.
In a really smiling version.
Not the kind of smile that needs to be smiled.
But smile.
Because happy
He is looking for a long time
Then think
"We didn't show."
It's really him.
And that.
Is something he can't go back to anymore.
---
The pain of Phu
Not being hated.
Because he can bear it.
Not being alone.
Because he is used
But is
Knowing that
There's one.
That has really seen him.
And
He chose
Destroy it yourself
---
No one knows.
Because he still lives well.
Still looks strong
Still don't seem to care
But deep down,
There's one question.
That will never disappear.
"If that day, we choose to be honest."
What would life be like?
---
And the most painful.
Not without her.
But is
He didn't have a chance.
It's that person again.
People who
Don't be careful.
No control.
Don't be afraid.
That will be seen.
---
Phu didn't cry.
He's just sitting.
Be quiet.
Keep living.
In the world.
That he's safe.
But...
Empty.
---
And that's it.
Is the price of
Choose to protect the image.
More than the heart itself.
อ่านนิยายเรื่องนี้แล้ว ทำให้นึกถึงช่วงเวลาที่หลายคนอาจเคยรู้สึกเหมือนกับภู คือความเจ็บปวดที่ไม่ได้มาจากเหตุการณ์ใหญ่โต แต่อยู่ที่ความว่างเปล่าภายในใจ ความรู้สึกเหมือนชีวิตเดินไปอย่างปกติ ทว่าความรู้สึกที่เคยมีมันเลือนหายไป จนบางครั้งอาจไม่รู้ว่าเราสูญเสียมันไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมเองก็เคยผ่านช่วงเวลาที่รู้สึกแห้งแล้งทางอารมณ์แบบนี้ รู้สึกเหมือนตัวเองสร้างเกราะหนาขึ้นเรื่อย ๆ ปิดกั้นความรู้สึกจากโลกภายนอก แม้ว่าจะยิ้ม หัวเราะ หรือใช้ชีวิตเหมือนไม่มีอะไร แต่ลึก ๆ แล้วมันคือความเจ็บปวดที่มาจากการไม่กล้าเปิดใจหรือกลัวว่าจะถูกทำร้าย สิ่งที่ผมเรียนรู้จากเรื่องนี้ก็คือ การที่เราเลือกปกป้องภาพลักษณ์ภายนอกไว้มากเกินไป บางครั้งก็เหมือนกับการสาปแช่งตัวเอง เพราะเราปฏิเสธโอกาสที่จะได้รักและถูกรักอย่างจริงใจ การที่ภูเลือกทำลายความสัมพันธ์ในวัยก่อนหน้าเองก็สะท้อนถึงความกลัวในใจที่ไม่อยากเสี่ยงที่จะเปิดเผยตัวตนจริง ๆ สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับความรู้สึกว่างเปล่า หรือลืมตัวเองไป ลองใช้เวลานั่งกับตัวเองอย่างใจเย็น คำถามง่าย ๆ อย่าง “ตอนนั้นเราเป็นใคร และอยากจะเป็นใคร” อาจช่วยให้เราเริ่มค้นพบเส้นทางกลับไปหาความสุขอย่างแท้จริงได้ นิยาย EP3 นี้ไม่เพียงแต่เล่าเรื่องความเจ็บปวดของภูเท่านั้น แต่ยังชวนให้เรามองลึกลงไปภายในหัวใจของเราเอง เข้าใจว่าแต่ละคนมีความเจ็บปวดที่ไม่เหมือนกัน และการยอมรับความรู้สึกเหล่านั้นคือกุญแจสำคัญที่จะปลดล็อกความสุขและความรักให้กลับมาใหม่ได้อีกครั้ง