การติดตามละครพื้นบ้านอย่าง เดชอสูรขันแก้วนพเก้า โดยเฉพาะฉากตอนจบของมรกต เป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำอย่างยิ่ง จากที่ได้ดู ฉันรู้สึกชอบความเรียบง่ายและเสน่ห์ของฉากในกองถ่ายที่แสดงให้เห็นวิถีชีวิตง่ายๆ ของชาวบ้านและทีมงาน ไม่ว่าจะเป็นการกินไก่หรือมุขตลกเบาๆ ที่ทำให้บรรยากาศไม่เคร่งเครียด เหมือนกับการได้สัมผัสความเป็นจริงที่ซ่อนอยู่หลังฉากของละครพื้นบ้านเรื่องนี้ ตัวละครมรกตเองมีบทบาทสำคัญในเรื่อง และการตั้งใจเล่าเรื่องจนถึงตอนจบทำให้เห็นการเผชิญหน้าระหว่างมรกตและมหารานีวารีนอย่างสมจริงและน่าติดตาม โดยเฉพาะความลับต่างๆ ที่ค่อยๆ เผยออกมา ทำให้รู้สึกว่าเรื่องราวไม่ได้จบแค่ตอนจบของละคร แต่ยังสร้างแรงบันดาลใจให้คิดต่อในเรื่องของความอดทนและความกล้าหาญ นอกจากนี้ยังมีการใส่มุกสายลับเพื่อเพิ่มความสนุกสนานและความลุ้นระทึกในตอนสุดท้าย เป็นอีกหนึ่งวิธีที่ทำให้คนดูผูกพันและอยากติดตามผลงานต่อไป สำหรับคนที่ชอบละครจักรๆวงศ์ๆ หรืออยากเรียนรู้วัฒนธรรมผ่านละครพื้นบ้าน เรื่องนี้ถือว่าตอบโจทย์ได้ดีมาก และแนะนำให้ติดตามอย่างต่อเนื่องในช่วงวันเสาร์-อาทิตย์ เพื่อไม่พลาดทุกฉากสำคัญและประสบการณ์ชีวิตที่นำเสนอในแบบไทยแท้