จากประสบการณ์ตรงที่พาลูกไปถอดเฝือกและสะกิดเอ็นที่โรงพยาบาล ต้องบอกเลยว่ากระบวนการรักษาแม้จะยาวนานแต่เป็นสิ่งจำเป็นเพื่อการหายดีของลูกอย่างแท้จริง การแปะยาชาและรอให้ออกฤทธิ์นั้นช่วยลดความเจ็บปวดได้บ้าง แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าลูกยังมีอาการเจ็บและร้องไห้ระหว่างทำหัตถการ โดยเฉพาะขั้นตอนสะกิดเอ็น ซึ่งเป็นขั้นตอนที่สำคัญแต่ก็สร้างความเครียดให้กับเด็กมาก ทางทีมแพทย์จึงไม่ให้ผู้ปกครองอยู่ในห้องเพื่อไม่ให้เด็กเครียดมากยิ่งขึ้น หนึ่งชั่วโมงหลังการใส่เฝือกใหม่ต้องรอดูอาการเลือดออกเพื่อความปลอดภัยก่อนให้ยากลับบ้าน ซึ่งทำให้รู้สึกได้ถึงความใส่ใจของแพทย์และทีมพยาบาลในการดูแลอย่างใกล้ชิด สำหรับผู้ปกครองที่ต้องพาเด็กเข้าโรงพยาบาลเพื่อทำหัตถการนี้ ควรวางแผนเรื่องเวลาเดินทางให้ดีเพราะอาจใช้เวลานาน และเตรียมใจรับความเหนื่อยล้าของเด็กหลังจากผ่าตัดหรือถอดเฝือก ควรเตรียมของเล่นหรือสิ่งที่ช่วยปลอบโยนเด็กมาตลอดช่วงเวลากลางวัน ความสำคัญของการดูแลแผลและใส่ใจอาการของเด็กหลังทำหัตถการเป็นสิ่งที่ต้องใส่ใจมาก ๆ เพื่อป้องกันภาวะแทรกซ้อน เช่น แผลติดเชื้อหรือเลือดออกซ้ำ สุดท้ายนี้ ขอเป็นกำลังใจให้กับผู้ปกครองที่อยู่ในสถานการณ์นี้และหวังว่าประสบการณ์นี้จะเป็นประโยชน์ในการเตรียมตัวและรับมือกับการรักษาของลูกกับเฝือกและเอ็นอย่างเหมาะสม