ชีวิตต่างแดน

(อยู่ที่ประเทศไทยมานานแค่ไหนแล้วครับ)

”มาอยู่ไทยนานมากแล้วค่ะ คือเข้ามาตั้งแต่อายุประมาณ 12 ปี ตอนนั้นยังเด็กมาก ไม่รู้เรื่องอะไรเลย มาถึงก็ต้องทำงานเลยค่ะ จนตอนนี้ก็จะอายุเข้า 31 ปีแล้ว ยังไม่ได้กลับบ้านที่พม่ามานานมากแล้วค่ะ บางทีก็คิดถึงนะ แต่ด้วยภาระหลายอย่าง ก็ยังไม่มีโอกาสได้กลับค่ะ

(ปัจจุบันพี่ทำงานอะไรหรอครับแล้วมีงานเสริมไหม)

ตอนแรกที่มาใหม่ ๆ ก็ทำงานแม่บ้านค่ะ งานหนักเหมือนกันเพราะตอนนั้นยังเด็ก ก็ต้องเรียนรู้อะไรหลายอย่างไปพร้อมกัน เดี๋ยวนี้ก็เปลี่ยนมาทำงานบ่อปลาแล้วค่ะ งานมันก็เหนื่อยเหมือนกัน แต่ก็ต้องทำ เพราะเราต้องหาเลี้ยงครอบครัวค่ะ ตอนนี้ยังไม่มีงานเสริม ทำแต่งานประจำงานเดียวค่ะ วันหนึ่งก็หมดแรงแล้วค่ะ

(การใช้ชีวิตในไทยมีความท้าทายอะไรสำหรับพี่บ้างครับ)

ความท้าทายใหญ่ ๆ สำหรับเราก็คือเรื่องหาเงินค่ะ เพราะต้องส่งลูกเรียน แล้วก็ส่งให้ครอบครัวที่พม่า ญาติพี่น้องหลายคนก็ยังลำบาก เราเลยต้องทำงานหนักหน่อย เพื่อให้เขามีชีวิตที่ดีขึ้น อย่างน้อยให้ลูกมีการศึกษา ให้เขาไม่ต้องเหนื่อยเหมือนเราในอนาคตค่ะ เวลาคิดถึงลูกมันเป็นแรงฮึดเลยค่ะว่าจะต้องอดทนต่อไป

(ทักษะอะไรที่พี่คิดว่าสำคัญที่สุดหากอยู่ในประเทศไทย)

ภาษาไทย ตอนมาไทยใหม่ ๆ สิ่งที่ยากที่สุดคือภาษาไทยค่ะ ฟังไม่เข้าใจ พูดก็ไม่ได้ คนพูดเร็ว ๆ ก็งงไปหมด ต้องค่อย ๆ ฝึกจากที่ทำงาน จากคนที่อยู่รอบ ๆ ตัว บางคนก็สอนให้ บางคนก็พูดช้าให้ฟัง แต่บางครั้งก็มีคนดุบ้างเพราะเราฟังไม่รู้เรื่อง แต่พยายามค่ะ จนเดี๋ยวนี้พอพูดรู้เรื่องมากขึ้นแล้ว แม้จะยังไม่เก่งมากแต่ก็พอใช้ทำงานได้ค่ะ

(มีเรื่องไหนบ้างที่พี่ประทับใจในประเทศไทย)

สิ่งที่ประทับใจคนไทยก็คือ คนไทยใจดีค่ะ ใจดีมาก เจอคนที่ช่วยเหลือเราตั้งแต่วันแรก ๆ ที่มาเมืองไทย มีบางคนสอนงาน บางคนให้กำลังใจ บางคนให้คำแนะนำเวลาเราไม่รู้เรื่องอะไร ทำให้เรารู้สึกว่า ถึงเราจะมาจากต่างประเทศ แต่ก็ยังมีคนรับฟังและยื่นมือช่วยเราค่ะ เวลาคิดย้อนกลับไปก็รู้สึกขอบคุณนะคะ ถ้าไม่ได้คนไทยหลาย ๆ คนช่วยไว้ ตอนนี้คงไม่มีอะไรเป็นแบบนี้ค่ะ“