From Battambang to Restaurant Face: Voices of Migrant Service Workers
Interview: From Battambang to Restaurant Face: Voice of Migrant Service Workers
Introduce yourself.
Chantrin, a 25-year-old young man from Battambang Province, Cambodia, now works in Thailand and has lived in Thailand for three years.
Career and starting work in Thailand
Q: What is your current job and how did you start working in Thailand?
A: Now I work as a waitress and help supervise the storefront. At first I came to work alone. I admit that I was very scared because the service had to speak to a lot of customers. But luckily, the shopkeeper taught me well to recite the name of the menu in Thai language fluently and taught that if you do not understand the customer's orders, smile first and ask the Thai person the experience of living and working.
Q: What's it like to live and work in Thailand?
A: It's fun to live here. I like to meet a lot of people. Some customers know that I am Cambodian, invite me to talk and watch that I speak Thai better. I feel very encouraged. One day I work for about 8-10 hours, some tiring but worth it. Because the total income is good. I can send thousands of baht back to help at home.
Obstacles and adaptation
Q: What is the hardest thing to do service work?
A: When customers enter the store at the same time, sometimes the Thai accent of customers in each province is not the same. I have to listen very carefully and write down the menu number so that I do not miss it. What I learned is that Thai people like smiling service and fast, so I try to smile often and work as fast as Thai people. Future goals
Q: What is the goal of further work?
A: I want to save as much money as possible and practice speaking Thai clearly as a native speaker because I want to promote myself to the position of a younger person in the store. I like the service because it makes me more assertive and confident in myself.
การทำงานของแรงงานข้ามชาติในประเทศไทยมีความยุ่งยากและท้าทายไม่น้อย โดยเฉพาะคนที่มาจากต่างประเทศอย่างกัมพูชา เช่น จันทริน ที่เล่าถึงความรู้สึกกลัวในช่วงแรกเมื่อต้องทำงานบริการซึ่งต้องสื่อสารกับลูกค้าหลากหลายสำเนียง ความสามารถในการฟังและจำเบอร์เมนูช่วยให้เขารับมือกับสถานการณ์ได้ดีขึ้น จากประสบการณ์ส่วนตัวของผมเอง ผมเคยเห็นแรงงานข้ามชาติในร้านอาหารต้องเผชิญกับความไม่เข้าใจในภาษาและวัฒนธรรมไทย ซึ่งทำให้เขาต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการเรียนรู้และปรับตัว เพื่อสร้างความมั่นใจและได้รับความไว้วางใจจากเจ้าของร้านและลูกค้า นอกจากนี้ การมีเจ้าของร้านหรือเพื่อนร่วมงานคนไทยช่วยแนะนำและสนับสนุน รวมถึงการฝึกพูดภาษาไทยอย่างต่อเนื่อง เช่น การท่องชื่อเมนู ทำให้แรงงานเหล่านี้สามารถพัฒนาทักษะภาษาและการบริการได้รวดเร็ว การยิ้มและแสดงความเป็นมิตร ก็เป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยสร้างบรรยากาศที่ดีและสร้างความประทับใจให้ลูกค้า การส่งเงินกลับบ้านเป็นแรงจูงใจที่สำคัญสำหรับแรงงานข้ามชาติหลายคน เช่นเดียวกับที่จันทรินกล่าวถึง เขาสามารถส่งเงินจำนวนหลายพันบาทกลับไปช่วยครอบครัวในกัมพูชาได้ทุกเดือน ซึ่งช่วยให้ชีวิตของเขาและครอบครัวดีขึ้น สิ่งนี้สะท้อนให้เห็นถึงบทบาทสำคัญของแรงงานเหล่านี้ในการพัฒนาเศรษฐกิจบ้านเกิด ในแง่ของการวางแผนเพื่ออนาคต การตั้งเป้าหมายเพื่อเลื่อนตำแหน่ง เช่น การเป็นกัปตันร้าน เป็นสิ่งที่สร้างแรงจูงใจให้กับแรงงานข้ามชาติได้สูง ยิ่งได้ฝึกฝนภาษาไทยอย่างต่อเนื่องจนสื่อสารได้คล่องและชัดเจน ก็ยิ่งเพิ่มโอกาสความก้าวหน้าในหน้าที่การงานและความมั่นใจในตัวเอง ดังนั้น เรื่องราวจากจันทรินและแรงงานบริการข้ามชาติท่านอื่นๆ จึงไม่เพียงเป็นแรงบันดาลใจในการทำงานเท่านั้น แต่ยังช่วยให้เราเห็นภาพความพยายามและบทบาทสำคัญของพวกเขาในสังคมไทย สะท้อนถึงความสัมพันธ์ทางวัฒนธรรมและเศรษฐกิจที่เข้มแข็งระหว่างประเทศไทยและประเทศเพื่อนบ้านในภูมิภาคนี้
