ธรรมะยามเช้า 20เม.ย.69

ในชีวิตประจำวัน ผมสังเกตเห็นว่าแรงจูงใจในการแสวงหาบุญของแต่ละคนนั้นมีความแตกต่างกัน บางคนอาจจะทำบุญเพียงในโอกาสพิเศษ แต่บางคนก็พยายามทำบุญเล็กๆ น้อยๆ ในทุกๆ วัน เช่น ทำความดีด้วยการให้ทาน หรือแม้กระทั่งการตั้งใจพูดจาดีๆ กับผู้อื่น ผมคิดว่าข้อความที่กล่าวถึง "มนุษย์ที่หมดบุญ 2 อย่าง" นั้น เป็นการเตือนใจที่ลึกซึ้งมาก สมเด็จพระพุฒาจารย์ (โต พฺรหฺมรํสี) แสดงให้เห็นว่าการมีชีวิตอยู่เพียงอย่างเดียวไม่ได้หมายความว่าเราจะมีบุญมากพอ สิ่งสำคัญคือการไม่ประมาทในการกระทำความดี และพยายามแสวงหาบุญกุศลอย่างต่อเนื่อง จากประสบการณ์ส่วนตัว ผมพบว่าการทำบุญในรูปแบบที่เหมาะสมและสม่ำเสมอช่วยให้จิตใจสงบและมีความสุขมากขึ้น ทั้งนี้การทำบุญไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องยิ่งใหญ่เสมอไป เช่น การช่วยเหลือคนรอบข้างด้วยความจริงใจ การอดทนให้อภัยคนอื่น หรือแม้แต่การตั้งสติในใจไม่ให้โกรธหรือไม่พอใจเป็นตัวอย่างของบุญกุศลที่มีค่ามาก ดังนั้น การดำเนินชีวิตด้วยความใส่ใจและไม่ประมาทในเรื่องของบุญกุศล จึงเป็นหนทางหนึ่งที่ช่วยเติมเต็มชีวิตให้มีความหมาย และยังช่วยป้องกันไม่ให้เราตกอยู่ในสถานะ "หมดบุญ" ทั้งในแง่อายุขัยและจิตใจ ผมขอเชิญชวนทุกคนลองตั้งเป้าหมายเล็กๆ ในแต่ละวันเพื่อทำอะไรก็ตามที่จะนำไปสู่ความดี เพื่อให้ชีวิตเราสดใสและเปี่ยมด้วยบุญกุศลในทุกๆ วันครับ