จากประสบการณ์ส่วนตัวในการทดลองสังเกต Eye Accessing Cues พบว่าการสังเกตทิศทางสายตาของคนรอบตัวช่วยให้เราเข้าใจว่าพวกเขากำลังใช้รูปแบบความคิดแบบไหนอยู่ เช่น เวลาคนจินตนาการภาพใหม่ ดวงตามักมองขึ้นไปทางซ้ายบน (Visual Constructed) ซึ่งชี้ว่าสมองกำลังสร้างภาพที่ไม่เคยเห็นจริงมาก่อน ในขณะที่การนึกถึงภาพหรือเหตุการณ์ที่เคยพบ อาจพบว่าดวงตามองไปทางขวาบน (Visual Recall) นั่นหมายความว่ากำลังดึงภาพจากความทรงจำมาใช้ นอกจากนี้ ยังมีรูปแบบอื่นที่น่าสนใจ เช่น การฟังเสียงในใจ (Auditory Digital) หรือการสัมผัสความรู้สึกภายในร่างกาย (Kinesthetic) ที่สะท้อนผ่านทิศทางสายตาแตกต่างกัน ซึ่งช่วยเพิ่มมิติให้การสื่อสารและทำความเข้าใจผู้อื่นได้มากขึ้น การทดลองนี้ทำได้ง่ายและสนุก เพียงชวนเพื่อนหรือคนในครอบครัวให้ลองจินตนาการภาพใหม่ จากนั้นให้นึกถึงภาพจริง แล้วสังเกตความต่างของทิศทางสายตา เชื่อว่าหลายคนจะพบความเชื่อมโยงที่น่าทึ่ง อย่างไรก็ตาม แม้ Eye Accessing Cues จะเป็นแนวคิดที่ได้รับความนิยมในวงการ NLP และจิตวิทยาการสื่อสาร แต่ก็ยังต้องพิจารณาควบคู่กับบริบทและบุคคล เพราะแต่ละคนอาจมีวิธีการแสดงออกทางภาษากายที่แตกต่างกันไป โดยเฉพาะในวัฒนธรรมไทยเองที่อาจมีความแตกต่างบางประการ การเข้าใจ Eye Accessing Cues จึงไม่ใช่แค่ความรู้เชิงทฤษฎี แต่ยังช่วยให้เราเชื่อมต่อกับคนรอบข้างได้ดีขึ้น เข้าใจความคิดและความรู้สึกของเขาแบบลึกซึ้ง และสามารถนำไปประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวัน เช่น ในการสื่อสาร การศึกษา หรือแม้แต่การบริหารทีมงานให้มีประสิทธิภาพมากขึ้น