หลังจากได้อ่านโพสต์ของคุณชูวิทย์ กมลวิศิษฏ์ ผมรู้สึกว่าประเด็นเรื่องการเมืองและบทบาทของทหารในช่วง 30 วันอันตราย เป็นเรื่องที่ต้องให้ความสนใจอย่างจริงจังและเข้าใจหลายมิติ ในฐานะประชาชนคนหนึ่ง ผมเห็นว่าการใช้ทหารในทางการเมือง แม้ว่าจะเพื่อรักษาความมั่นคงหรือเป็นส่วนหนึ่งของกลยุทธ์หาเสียง ก็มักสร้างความขัดแย้งและความกังวลในสังคมได้ง่าย เพราะทหารเป็นสถาบันที่ผู้คนมองว่าอยู่เหนือการเมืองและต้องมีความเป็นกลาง โพสต์ดังกล่าวเน้นเตือนถึงผลเสียของการใช้วาทกรรมโจมตีสถาบันทหารเพื่อแลกกับคะแนนเสียงว่า นอกจากไม่ยั่งยืนแล้วยังสร้างบาดแผลความแตกแยกที่ลึกในสังคมไทยอีกด้วย ผมเห็นด้วยว่าการเมืองใหม่ควรมีความรับผิดชอบและไม่สร้างความแตกแยกเพื่อผลประโยชน์ทางการเมือง นอกจากนี้ ประเด็น "30 วันอันตราย" ที่ถูกหยิบยกมา ช่วยเตือนใจว่าช่วงเวลาก่อนเลือกตั้งถือเป็นช่วงที่มีแรงกดดันทางการเมืองสูง การสร้างความเข้าใจและร่วมมือกันเพื่อรักษาความสงบจึงเป็นเรื่องสำคัญที่ทุกฝ่ายต้องตระหนัก โดยส่วนตัว ผมเห็นว่าการเมืองที่ดีควรตั้งอยู่บนความเคารพสถาบันที่เป็นหลักของสังคม พร้อมเปิดโอกาสให้ทุกฝ่ายได้แสดงความเห็นอย่างเสรีและสร้างสรรค์เพื่อก้าวไปข้างหน้าด้วยความสามัคคี ไม่ใช่ยิ่งพูดยิ่งสร้างช่องว่างความขัดแย้ง จากประสบการณ์ติดตามข่าว ผมเชื่อว่าประชาชนส่วนใหญ่ต้องการรัฐบาลที่ทำงานเพื่อประโยชน์ของประเทศและประชาชนจริง ๆ มากกว่าการเมืองเชิงสัญลักษณ์หรือวาทกรรมที่สร้างความแตกแยก การเลือกตั้งจึงเป็นโอกาสสำคัญที่เราควรมองข้ามเรื่องเกมการเมืองที่ทำลายสถาบันและความมั่นคงของประเทศ และให้ความสำคัญกับนโยบายและวิสัยทัศน์ที่แท้จริงของผู้สมัครและพรรคการเมือง สุดท้ายนี้ ผมหวังว่าโพสต์ของคุณชูวิทย์จะเป็นกระจกสะท้อนความจริงบางประการให้ประชาชนได้คิดและตัดสินใจเลือกตั้งอย่างมีสติ รวมถึงสร้างความตระหนักให้กับนักการเมืองที่ต้องรับผิดชอบต่อคำพูดและนโยบายที่เสนอต่อสังคมในระยะยาว