ไบค์เกอร์ตัวจริง วัดกันที่ไหน

ถ้าพิมพ์หา “คำคมไบค์เกอร์” ผมว่าหลายคนอยากได้ประโยคสั้นๆ ที่ทั้งเท่และตรงกับชีวิตจริง ไม่ใช่แค่โพสต์สวยๆ หรือแต่งตัวให้เท่ห์แล้วจบ เพราะสุดท้ายความภูมิใจภายนอกมันอยู่ไม่นาน แต่ความสุขที่ได้ “เห็นโลก” จริงๆ ผ่านชิลด์หน้าหมวกกันน็อก และได้ไปกับเพื่อนร่วมทาง มันจำได้ไปอีกนาน คำคมไบค์เกอร์ที่ผมชอบใช้เตือนตัวเองเวลาอยากออกทริป คือ - “นั่นเป็นแค่จุดเริ่มต้น” ออกตัวเมื่อไหร่ เรื่องราวจริงๆ เพิ่งเริ่ม - “เข้าโค้งไม่ใช่แค่เทคนิค แต่คือจังหวะที่เราได้เอารถที่เรารักไปเอน” เหมือนชีวิตที่ต้องรู้จักคุมจังหวะ - “วงการนี้มิตรภาพไม่ได้โตบนโต๊ะอาหาร” มันโตบนถนน ตอนต้องพึ่งกันจริงๆ บางทริปไม่ได้สวยหรูเลย โดยเฉพาะวันที่ฝนตกหนักๆ นี่แหละบททดสอบของทีม ใครเคยจอดข้างทางแล้วช่วยกันเช็กสภาพรถตอนฝนลงจะเข้าใจทันทีว่า ‘เพื่อนร่วมทาง’ สำคัญแค่ไหน เช็กโซ่ เช็กลมยาง เช็กไฟ เช็กเสื้อกันฝน แล้วค่อยไปต่อแบบสบายใจขึ้นเยอะ ถ้าจะเอาคำคมไบค์เกอร์ไปใช้โพสต์ ผมแนะนำให้ใส่ “ความจริงของเรา” ลงไปนิดเดียว เช่น ระยะทาง กิโลที่วิ่ง หรือสิ่งที่เจอระหว่างทาง มันจะไม่กลายเป็นคำคมลอยๆ ตัวอย่างที่ผมชอบเขียนคือ “ไม่ได้อยากให้สวย แค่อยากให้จำ—จำลมที่ปะทะชุดเท่ห์ๆ ตอนเข้าโค้ง และจำคนที่ไม่ทิ้งกันตอนฝนตก” สุดท้ายสำหรับผม ไบค์เกอร์ตัวจริงไม่ได้วัดกันที่ท่าโพสต์สวยๆ หรือรถราคาเท่าไหร่ แต่วัดกันที่กิโลเมตรที่ไปด้วยกัน วัดกันตอนเหนื่อย ตอนเปียก ตอนหลงทาง แล้วเรายังหัวเราะและไปต่อได้ นี่แหละคำคมไบค์เกอร์ที่ “ใช้ได้จริง” มากที่สุด