大学で育つ。📚🎓📖
最初の年は、私たちはとてもクレイジーでした!新しいショップシャツ、夢に満ちた明るい顔。私は試してみたいです。私はすべてを知りたいですが、本当にそれを使うときだけです。。。 「自由」は必ずしも容易ではないことを知っています。🥲
起きた時から、時計をセットしなければならなかった。
テーブルの上に朝食があったところから、買いに行くのが面倒だったので正午に茹で麺になりました、ははは
しかし、本当に成長したのは「心」でした。
私たちは一人でいることを学び始めました。
時間管理を知ることから始めましょう。
人生には必ずしも良い友達や明るい日があるわけではないことを知り始めてください。
疲れた日々、落胆した日々、管財人に傷つけられることもありますが、私たちをずっと強くしてくれます。💪
私たちは1年目 から今までの自分自身を振り返ると、孤独を恐れる人から平和を愛する人、始めることを恐れる人、あらゆる機会に立ち向かう準備ができている人まで、多くの変化を見てきました。
大学生活は私たちに多くのことを教えてくれます:自己愛、自己選択、自己拒絶、そしてもうトラブルから抜け出さないことです。🌻
今、「私たちは実際に成長しました」と言うのに十分です💖
ถ้าพูดถึง “ห้องเรียนในมหาลัย” ตอนปี 1 ของเรา ความรู้สึกมันทั้งตื่นเต้นและแอบหลงทางนิด ๆ เลยค่ะ ตอนเข้าห้องเรียนครั้งแรกจะมีฟีลเหมือนเริ่มเกมใหม่ ทุกอย่างใหม่หมด: ห้องใหญ่ขึ้น คนเยอะขึ้น อาจารย์สอนเร็วขึ้น และบรรยากาศมันจริงจังกว่าตอนมัธยมมาก ๆ บางวิชานั่งไปก็ยังงงว่า…นี่เราเรียนทันไหมนะ สิ่งที่ต่างชัดที่สุดคือ “ความรับผิดชอบ” ในห้องเรียนมหาลัยไม่มีใครคอยตามว่าเราอ่านหนังสือหรือยัง ไม่ค่อยมีครูประจำชั้นคอยเตือน งานมาเป็นชุด ๆ ทั้งรายงาน ควิซ กลุ่มพรีเซนต์ แล้วก็สอบย่อยที่โผล่มาแบบไม่ทันตั้งตัว เคยมีช่วงที่เราคิดว่าแค่เข้าเรียนก็พอ สุดท้ายคะแนนควิซหล่นจนต้องรีบปรับตัวเลยค่ะ ทริคเล็ก ๆ ที่ช่วยเราในห้องเรียนมหาลัยคือ 1) เลือกนั่งให้เหมาะกับตัวเอง: ถ้าเป็นคนวอกแวกง่าย เราจะพยายามนั่งหน้า ๆ หรืออย่างน้อยกลางห้อง จะโฟกัสดีขึ้นมาก 2) จดโน้ตแบบ “คำถาม-คำตอบ”: แทนที่จะจดทุกอย่าง เราจะจดหัวข้อ แล้วเติมคำถามตัวเอง เช่น “สูตรนี้ใช้ตอนไหน?” “ข้อนี้หลอกตรงไหน?” ทำให้ทบทวนง่ายขึ้น 3) เตรียมของให้พร้อม: มีช่วงหนึ่งเราใช้เครื่องคิดเลข CASIO กับสมุดจดจนชิน พอวันไหนลืมคือเคว้งเลย (โดยเฉพาะวิชาคำนวณ) ตอนหลังเลยจัดกระเป๋าตั้งแต่คืนก่อน 4) น้ำ/ของกินช่วยชีวิต: วันเรียนยาว ๆ เรามักพกน้ำติดตัวตลอด บางวันมีขวดน้ำหวานอย่าง B-ing ก็ช่วยให้ไม่เพลียเกินไป แต่ก็พยายามบาลานซ์ไม่ให้หวานทุกวันค่ะ อีกอย่างที่โตขึ้นมากคือ “การทำงานกลุ่ม” ในห้องเรียนมหาลัยมันสอนการสื่อสารแบบผู้ใหญ่จริง ๆ บางกลุ่มดีมาก บางกลุ่มก็ทำให้เราได้ฝึกใจเย็นและฝึกพูดตรง ๆ แบบไม่ทำร้ายกัน เราเริ่มเรียนรู้ว่าการทวงงานไม่ใช่การน่ารำคาญ แต่มันคือความรับผิดชอบร่วมกัน และถ้ารู้สึกไม่ไหวก็ต้องกล้าบอก ไม่แบกไว้คนเดียว สุดท้ายสำหรับคนที่กำลังกลัวห้องเรียนมหาลัยเหมือนเราในตอนนั้น อยากบอกว่า “มันไม่ต้องเก่งตั้งแต่วันแรก” แค่ค่อย ๆ หาแพทเทิร์นที่เหมาะกับตัวเอง เข้าเรียนสม่ำเสมอ กล้าถามเวลาไม่เข้าใจ แล้วให้เวลาตัวเองปรับตัว เดี๋ยววันหนึ่งจะหันกลับมารู้สึกเหมือนกันว่า…เราโตขึ้นจริง ๆ แล้วค่ะ