_________

ชื่อภาพยนตร์

พยัคฆ์ขาวสะท้านยุทธภพ

(THE WHITE TIGER OF DESTINY)

_________

คำโปรยภาพยนตร์

"เมื่อราชวงศ์ล่มสลาย...ความทรงจำถูกพรากไป...

แต่ไฟแค้นในหัวใจพยัคฆ์ไม่มีวันมอดดับ"

"จากองค์ชายผู้สูงศักดิ์ สู่ปีศาจที่ถูกโลกทอดทิ้ง

และจากปีศาจผู้โดดเดี่ยว...สู่ตำนานแห่งยุทธภพ"

"ความรักคืนความทรงจำ

ความแค้นปลุกพลังพยัคฆ์

และโชคชะตาจะตัดสินทุกสิ่ง"

_______

เรทภาพยนตร์

20+

เนื่องจากมี

ฉากสงครามขนาดใหญ่

ฉากต่อสู้รุนแรง

ฉากสังหารและนองเลือด

เนื้อหาความสูญเสียและโศกนาฏกรรม

ฉากแปลงร่างเป็นอสูร

บรรยากาศดาร์กแฟนตาซี

_________

แนวภาพยนตร์

แฟนตาซีกำลังภายใน

มหากาพย์จีนโบราณ

ดราม่าโศกนาฏกรรม

ผจญภัย

โรแมนติก

แอ็กชันสงคราม

เหนือธรรมชาติ

__________

เรื่องย่อ....... ณ ดินแดนอันไกลโพ้นมีเมืองชื่อไป๋หูเฉิงได้ขึ้นชื่อว่าเป็นแดนดินแห่งพยัคฆ์ขาว จักรพรรดิผู้ครองเมืองชื่อ ท่านเจิ้นเทียน เขาเป็นผู้ปกครองเมืองที่มีคุณธรรม รักสันติ ไม่ชอบทำสงคราม ปกครองดูแลประชากรด้วยความผาสุก แต่ท่านก็ยังไม่มีบุตรสืบทอดบัลลังก์ จนเสือเฒ่าเสือขาวในตำนานผู้เลื่องชื่อ ลงจากเทือกเขาไป๋หูเฉิงเพื่อมามอบพรวิเศษให้ ท่านเจิ้นเทียน กับ แม่นางจื่อหาน ว่าถ้าคืนพระจันทร์เต็มดวงเมื่อใด ขอให้บุตรที่เกิดมาเป็นบุตรที่มีบุญ และเก่งกาจเหนือหมู่มารและจดจำสรรพวิชาทุกอย่างบนโลกได้อย่างรวดเร็ว ก่อนจากเสือเฒ่ายังมอบสร้อยหัวใจพยัคฆ์เป็นสร้อยหยกขาวรูปเสือ และบอกกับท่านเจิ้นเทียนว่า เมือใดที่บุตรของเจ้าเติบโตสร้อยหัวใจพยัคฆ์นี้จะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับบุตรของเจ้าและบุตรของเจ้าจะได้พลังของพยัคฆ์เต็มตัว แต่ต้องระวังอย่าให้เรื่องนี้ รู้ถึงหู หลัวชางหมิง อสูรจากนครอเวจี มันหมายอยากจะครอบครองสร้อยหัวใจพยัคฆ์ ทางเดียวที่จะทำให้บุตรของเจ้ามีชีวิตรอด คือต้องให้บุตรของเจ้าหนีไปฝึกวิชาที่เทือกเขาไท่กู่ เจิ้นเทียนเลยเอ่ยปากถามว่าทำไมถึงไม่ให้ฝึกที่เขาไป๋หูเฉิง เสือเฒ่าก็บอกว่า ไป๋หูเฉิงเป็นเทือกเขาฝึกวิชาเบื้องตนถ้าอยากได้พลังขั้นสุดยอดต้องไปฝึกที่เทือกเขาไท่กู่ ซึ่งข้าจะนำทางพาไปเองและเสือเฒ่าก็เดินทางกลับขึ้นเขาไป เวลาผ่านไปไม่นานแม่นางจื่อหานก็ให้กำเนิดบุตรชาย ท่านเจิ้นเทียนตั้งชื่อว่า องค์ชายหลงอวี้เทียน และตามที่เสือเฒ่าให้พร ตั้งแต่หลงอวี้เทียนถือกำเนิดจนจำความได้เจ้าสู่วัยเยาว์เขาสามารถจำจดและเรียนรู้สรรพวิชาและวิทยายุทธ์ได้อย่างว่องไวรวดเร็ว และได้เป็นศิษย์เอกของเสือเฒ่า ด้านเสือเฒ่าก็ถ่ายทอดวิชาให้กับหลงอวี้เทียนจนหมด จนหลงอวี้เทียนได้ขึ้นชื่อว่าเป็นจอมยุทธ์ผู้เก่งกาจเกรียงไกร และไม้ตายของเขาก็คือดัชนีเนตรพยัคฆ์และฝ่ามือฟ้าคำรามวันเวลาผ่านไปหลงอวี้เทียนเติบโตขึ้นเป็นหนุ่มเต็มตัวและสร้อยหัวใจพยัคฆ์ที่ติดตัวหลงอวี้เทียนเริ่มแสดงอนุภาพมากขึ้น เสือเฒ่าเลยบอกว่าถึงเวลาแล้วที่เจ้ากับหัวใจพยัคฆ์จะต้องรวมเป็นหนึ่งเดียว หลงอวี้เทียนเลยร่ำลาพ่อกับแม่เพื่อไปร่ำเรียนและฝึกวิชาให้เป็นพยัคฆ์อย่างสมบูรณ์ ในขณะที่ทุกคนกำลังยืนพูดคุยกัน อีกมุมนึงของราชสำนัก มีขุนนางชื่อว่า เยี่ยนอู๋เฉินที่แฝงตัวมาอยู่กับเจิ้นเทียนมาโดยตลอดแอบฟังอยู่และแอบส่งข่าวให้กับหลัวชางหมิงอสูรจากนครอเวจี เวลาบัดนี้บุตรชายของเจิ้นเทียนเติบโตและกำลังจะไปฝึกวิชาที่เทือกเขาไท่กู่ ถึงเวลาแล้วที่หลัวชางหมิงจะบุกเข้าทีเมืองไป๋หูเฉิงและยึดเอาสร้อยหัวใจพยัคฆ์มาเป็นของตนและชิงบัลลังก์ของเจิ้นเทียนเพื่อความยิ่งใหญ่ หลัวชางหมิงเลยสั่งให้เยี่ยนอู๋เฉิน คอยเบี่ยงเบนความสนใจทหารในเมืองและให้ทหารของตนที่แอบซ่องสุมกำลังเอาไว้ไปลอบฆ่าทหารเฝ้าประตูหลังราชวังและให้อีกกลุ่มจุดไฟเผาเมืองโดยรอบ ส่วนอีกกลุ่มคอยตัดกำลังแอบลอบฆ่าทหารในราชวังและเยี่ยนอู๋เฉินขุนนางชั่วผู้ทรยศก็แอบเปิดประตูเมืองให้กองทัพของหลัวชางหมิงบุกเข้าตีโดยง่าย ด้านเจิ้นเทียนและทหารคู่ใจที่เหลืออยู่ก็สู้อย่างเต็มกำลังสู้หยิบตา แต่กองทัพของหลัวชางหมิงก็มีจำนวนมหาศาลบุกเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน

เจิ้นเทียนก็ไม่สามารถยันทัพของหลัวชางหมิงไว้ได้ สุดท้ายเจิ้นเทียนแม่นางจื่อหานและองค์รักษ์ที่เหลือก็ถูกหลัวชางหมิงสังหาร

ในขณะเดียวกันหลงอวี้เทียนที่กำลังรวบหัวใจพยัคฆ์เป็นหนึ่งเดียวอยู่ ได้ทราบข่าวจากม้าเร็วว่าพ่อแม่ของเขาถูกหลัวชางหมิงสังหาร เขาตกใจมากและจะออกจากพิธีเพื่อไปช่วยพ่อกับแม่ เเต่เสือเฒ่าบอกว่า ถ้าเจ้าไปตอนนี้มันก็ไม่มีประโยชน์เพราะเจ้ามีพลังของหัวใจพยัคฆ์แค่เสี้ยวเดียว แต่หลงอวี้เทียนก็ไม่ฟัง เข้าหยิบกระบี่คู่ใจและรีบควบม้าออกจากเทือกเขาไท่กู่มุ่งหน้าไปยังเมืองไป๋หูเฉิง แต่หารู้ไม่ม้าเร็วที่มาแจ้งข่าวคือทหารของหลัวชางหมิงปลอมตัวมาเพื่อล่อลวงให้หลงอวี้เทียนออกจากพิธี กว่าเสือเฒ่าจะรู้ตัว หลงอวี้เทียนก็ควบม้าเกือบจะถึงเมืองแล้ว ด้านหลงอวี้เทียนที่กำลังควบม้าก็นึกเอะใจว่าทำไมม้าเร็วของพ่อถึงแต่งกายแปลกๆแถมปิดบังใบหน้า หลงอวี้เทียนเลยลองใช้ดัชนีเพ่งนิมิต จึงได้รู้ว่าม้าเร็วคือพวกศัตรูปลอมตัวและล่อลวงตนออกมา หลงอวี้เทียนไม่รอช้ารีบเข้าต่อสู้อย่างดุเดือด แต่ตนพึ่งใช้พลังมาเยอะ จึงทำให้ร่างกายของหลงอวี้เทียนไม่เต็มร้อย ทำให้ถูกพวกทหารของหลัวชางหมิงล้อมและทำร้ายจนบาดเจ็บสาหัสอาการปางตาย แต่หลงอวี้เทียนก็ใช้แรงเฮือกสุดท้ายพยามจัดการทหารของหลัวชางหมิงจนเข้ามาถึงในราชวัง ด้านหลัวชางหมิงก็หัวเราะอย่างสะใจและพูดจาเย้ยหยันก่อนจะบอกให้หลงอวี้เทียนมอบสร้อยหัวใจพยัคฆ์ให้ตน แต่หลงอวี้เทียนก็ไม่ยอม เขาพยามเข้าต่อสู้แต่ก็ไม่สามารถทำไรหลัวชางหมิงได้เลย แถมเขายังถูกหลัวชางหมิงมอบเลือดแห่งอสูรให้กับเขาอีก ทำให้ตอนนี้ หลงอวี้เทียนกลายเป็นองค์ชายพยัคฆ์ขาวกึ่งอสูรและให้ ทหารคนสนิทอย่าง กู่เฟย และ ก่ายฟู่ เอาหลงอวี้เทียนไปโยนทิ้งหน้าผาก่อนเอาไปโยนหลัวชางหมิงก็ลบความจำของหลงอวี้เทียนและสาปว่าความจำของเจ้าทั้งหมดจะกลับมาได้ก็ต่อเมื่อเจ้าเจอสตรีสาวชาวบ้านเลือดบริสุทธิ์ถึงจะล้างคำสาปได้ และหลัวชางหมิงก็ดึงสร้อยหัวใจพยัคฆ์ออกจากคอหลงอวี้เทียน กู่เฟยและก่ายฟู่ ก็เอาร่างของหลงอวี้เทียนโยนทิ้งหน้าผา ส่วนเสือเฒ่าที่ตามมาช่วยแต่มาไม่ทันก็ถูกหลัวชางหมิงสังหารตามเจิ้นเทียนไป วันเวลาก็ผ่านไปหลายราตรี หลงอวี้เทียนก็นอนสลบอยู่ริมลำธารในตอนนั้นเอง ก็มีผู้เฒ่านามว่า ก๊กธงและหลานสาวชื่อ หลิงเยว่ ทั้งสองเป็นชาวบ้านที่มาหาสมุนไพรในป่าและบังเอิญมาเจอหลงอวี้เทียนนอนหายใจโรยรินอยู่ เฒ่าก๊กธงเห็นก็รู้สึกสงสารและช่วยกันกับหลิงเยว่หลานสาว พยุงร่างของเขากลับมาที่กระท่อมในหมู่บ้านของตน เฒ่าก๊กธงก็ต้มยาหม้อและใช้วิชาประสานกายรักษาบาดแผลให้กับหลงอวี้เทียนและให้กินยาหม้อที่ต้ม เวลาผ่านไปหลงอวี้เทียนก็ฟื้นขึ้นมา เฒ่าก๊กธงเลยถามว่า เป็นใครมาจากไหน ใครทำเจ้าบาดเจ็บขนาดนี้ แต่เขาก็จำอะไรไม่ได้เลย จำไม่ได้แม้กระทั่งชื่อตนเอง เฒ่าก๊กธงด้วยความสงสารเลยให้มาอยู่ด้วยกันและตั้งชื่อใหม่ให้ว่า หมิงเทียน และเฒ่าก๊กธง ก็คอยดูแล หลิงเยว่ และ หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน) เหมือนกับลูกหลานของตน หลิงเยว่ กับหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน) ก็สนิทสนมกันมากขึ้น คอยช่วยเหลือซึ่งกันและกัน ร่วมทุกข์ร่วมมสุข ด้านหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข แต่ความสุขมันก็อยู่ได้ไม่นาน ในคืนพระจันทร์เต็มดวง ในขณะที่หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)กำลังนั่งเล่นชมนกชมไม้ เป่าขลุ่ยผิวด้วยความสุนทรี เขาเงยหน้ามองพระจันทร์ จู่เขาก็ตัวสั่นตัวตาเปลี่ยนจากดวงตามนุษย์กลายเป็นดวงตาของเสือร้ายและร่างกายของเขากำลังจะกลายร่างเป็นครึ่งมนุษย์ครึ่งอสูรพยัคฆ์ และเขาก็เข้าป่าออกล่าหาสัตว์ป่ากินเป็นอาหารแต่นานวันเข้า เขาเริ่มจับคนกินเป็นอาหารเพราะเลือดอสูรในกายของเขาเริ่มกัดกินไปเรื่อยๆ แต่ที่หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ยังเป็นมนุษย์อยู่ได้เพราะเสี้ยวพลังของสร้อยหัวใจพยัคฆ์ที่เหลืออยู่ยังคอยปกป้องและคอยดึงสติให้หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ยังคงเป็นมนุษย์อยู่ตลอดไม่ให้ถูกเลือดของอสูรกัดกินไปมากกว่านี้ แต่เขาต้องทนทุกข์ทรมานเพราะทุกคืนพระจันทร์เต็มดวงเขาต้องออกล่าเหยื่ออย่างน้อยหนึ่งราย จนชาวบ้านในหมู่บ้านต่างพากันสงสัยและหารือถึงเรื่องปีศาจเสือออกอาละวาด หัวหน้าหมู่บ้านต่างเรียกทุกคนมาประชุมก็ปรึกษาถึงเรื่องนี้ และให้ทุกคนช่วยกันออกความเห็นว่าใครมันคือปีศาจเสือ แต่ชาวบ้านก็ไม่ได้สงสัยใคร แต่ อาจิว ลูกชายหัวหน้าหมู่บ้าน พูดขึ้นมาว่าเขาสงสัยหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน) ซึ่งในใจของ อาจิวไม่ชอบขี้หน้าหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)อยู่แล้ว เพราะเขาคิดว่าหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)จะมาแย่งหลิงเยว่ไปจากเขาแต่หลิงเยว่ไม่ได้ชอบอาจิวเลยสักนิดเขาพยามใส่ร้ายและหาหลักฐานมาพิสูจน์ความจริงจนวันนึงเรื่องที่หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)มันก็แดงขึ้นมาเพราะว่า อาจิวดันไปทำให้หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)โกรธจัดจนกลายร่าง ทำให้ทุกคนรวมถึง เฒ่าก๊กธงและหลิงเยว่ รู้ความจริงว่าหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)คือปีศาจเสือ ทำให้ทั้งสามถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้าน ด้านหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็กราบขอโทษเฒ่าก๊กธงและหลิงเยว่ ว่าเขาเป็นต้นเหตุที่ทำให้ถูกขับไล่ออกจากหมู่บ้านแต่เฒ่าก๊กธงและหลิงเยว่ก็ไม่ได้ถือโทษโกธรอะไร ทั้งสามร่อนเร่ไปเรื่อยและหาของป่ามาขายตามตลาดและหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็ดึงเอาความสามารถของตนมาโชว์กายกรรมโชว์การต่อสู้ ทั้งสามเร่ร่อนไปจนถึงเขตเมืองไป๋หูเฉิง เฒ่าก๊กธงกับหลิงเยว่ก็ขายสมุนไพรของป่าส่วนหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็ทำการโชว์กายกรรมโชว์ศิลปะวิชาการต่อสู่จนมีนักสู้มากหน้าหลายตาต่างก็เข้ามาท้าประลอง แต่หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็เอาชนะได้ทุกคน จนเรื่องนี้ไปถึงหูหลัวชางหมิง เพราะเยี่ยนอู๋เฉินขุนนางชั่วผู้ทรยศ ก็จำได้ว่าหมิงเทียนคือ องค์ชายหลงอวี้เทียน เขาเลยเอาเรื่องนี้ไปบอกกู่เฟย และ ก่ายฟู่ ว่า หลงอวี้เทียน ยังไม่ตาย กู่เฟย และ ก่ายฟู่ ก็รีบเอาเรื่องนี้มาบอกับหลัวชางหมิง ทำให้เขาโกรธจัดแทบบ้าคลั่งเพราะคิดว่าหลัวชางหมิงตายไปแล้ว เขารู้ดีว่าถ้าวันนึงหลงอวี้เทียนล้างคำสาปได้เขาจะถูกแก้แค้น เขาเลยให้ขันที ฟู่หลง ส่งกลุ่มมือสังหารไปลอบฆ่า หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน) ในคืนหนึ่งขณะที่ทั้งสามกำลังนอนหลับอยู่ในแคมป์พักแรม กลุ่มมือสังหารก็แอบเข้ามาและหวังจะฆ่าหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)แต่ด้วยไหวพริบที่ว่องไวเขาลืมตาตื่นและรีบจัดการพวกกลุ่มมือสังหารทันที ทำให้หลิงเยว่และเฒ่าก๊กธงตกใจตื่น และทั้งสามก็หันหลังชนกันต่อสู้กับกลุ่มมือสังหาร แต่โชคร้ายเฒ่าก๊กด้วยสังขารที่ชรามาก ถูกพวกมันจัดการจนสิ้นใจ ทำให้หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)โกรธจัดใช้ฝ่ามือฟ้าคำรามและดัชนีเนตรพยัคฆ์จัดการพวกกลุ่มมือสังหารแต่ความซวยก็ยังไม่หมด เพราะหัวหน้ากลุ่มมือสังหารใช้ลมปานวารีหวังจะจัดการหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)แต่ หลิงเยว่ก็เข้ามาขวางใช้พลังฝ่ามือกุหลาบขาวต้านเอาไว้ แต่พลังลมปานวารีมีอนุภาพเหนือกว่า เลยทำให้ หลิงเยว่และหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)กระเด็นไปจนกระอักเลือด ความบังเอิญเลือดจากปากของหลิงเยว่หยดลงพื้นกลายเป็นเลือดขาวบริสุทธิ์ ทำให้จู่หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)นึกภาพอะไรบางอย่างในอดีตได้แต่มันไวมาก เขาเลยใช้เฮือกสุดท้ายจัดการกลุ่มมือสังหารจนตายเกลี้ยง เขากลับมาจัดการฝังร่างเฒ่าก๊กธงและถามกับหลิงเยว่ ว่าทำไมเธอถึงมีโลหิตเปนสีขาวบริสุทธิ์ หลิงเยว่ก็เล่าความเป็นมาในอดีตให้ฟังด้านหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็พยามนึกอะไรบ้างอย่าง แต่นึกไม่ออกเขาเลยลองขอโลหิตของนางเก็บไว้สักนิด ตอนแรกนางก็สงสัยแต่ก็มอบให้หลายวันผ่านไป ในขณะที่หลิงเยว่ออกไปหาสมุนไพรและของป่าด้านหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ด้วยความสังสัยเรื่องราวของตัวเองและโลหิตของหลิงเยว่บวกกับคำพูดของเฒ่าก๊กธงก่อนตาย เขาเลยเอาทุกอย่างมาปะติดปะต่อกันและลองดื่มเลือดของหลิงเยว่ จู่ๆหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็ลงไปนอนดิ้นทุรนทุรายแทบขาดใจ พอหลิงเยว่กลับมาก็ตกใจพยามเขย่าเรียก หมิงเทียน(หลงอวี้เทียน) ดิ้นสักพักเขาร้องตะโกนออกด้วยความทรมาน จู่มีควันสีดำพุ่งออกจากปากและสลายหายไปและหมิงเทียน(หลงอวี้เทียน)ก็สลบผ่านไปไม่นานเขาก็ฟื้นและบอกกับหลิงเยว่ ว่าตอนนี้เขาจำได้แล้วว่าเขาเปนใครมาจากไหนและชื่ออะไร เขาจดจำเรื่องราวทุกอย่างได้แล้ว แต่ความเป็นมนุษย์กึ่งอสูรยังคงอยู่ เขาก็ได้เล่าความจริงทุกอย่างให้หลิงเยว่ฟังทุกอย่าง ด้านหลิงเยว่ก็ให้สัญญาว่าจะช่วยหลงอวี้เทียนจัดการหลัวชางหมิงและช่วยกอบกู้บัลลังก์คืนมาให้ได้ แต่หลงอวี้เทียนบอกว่า เราเหลือแค่สองคนแล้วนะ ด้านหลิงเยว่ก็บอกว่า สองคนก็จะสู้และทั้งสองก็ออกเดินทางและไล่จัดการสมุนของหลัวชางหมิง ด้านหลัวชางหมิงพยามรวบหัวใจพยัคฆ์เป็นหนึ่งเดียวแต่ไม่สำเร็จทำให้เขาโกรธมาก แถมยังได้ทราบข่าวว่าคำสาปที่สาปหลงอวี้เทียน ถูกสลายลง ก็ยิ่งโกรธขึ้นไปอีกสั่งให้สมุนออกล่าตัวหลงอวี้เทียนและฆ่ามันทิ้งซ่ะก่อนที่มันจะบุกมาแก้แค้น แต่เยี่ยนอู๋เฉินเห็นว่ามันง่ายไปเลยอาศัยตอนที่หลงอวี้เทียนไม่อยู่ จับตัวหลิงเยว่และกรอกยาพิษ และเขียนจดหมายว่าถ้าอยากได้ยาถอนพิษให้ มาที่นครอู๋เจียนเฉิง ด้านหลงอวี้เทียนได้อ่านจดหมายก็โกรธมาก จนร้องคำรามออกมาเสียงดังสนั่นไปทั่วและเขาก็ออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังนครอู๋เจียนเฉิง อย่างรวดเร็วปานพายุ พอมาถึงเขาก็ไม่รอช้าตรงเข้าจัดการลูกสมุนนับพันจนตายเกลื่อนและจัดการสังหารเยี่ยนอู๋เฉินกู่เฟย และ ก่ายฟู่ จนมาประจัญหน้ากับหลัวชางหมิงและบอกให้หลงอวี้เทียน มอบพลังที่เหลือให้และเขาจะให้ยาถอนพิษ แต่เขารู้ดีว่าคนอย่างหลัวชางหมิงคิดไม่ซื่อแน่ๆ เขาเลยแสร้งทำเป็นมอบพลังให้และมันก็เป็นแบบนี้จริงๆ พอหลัวชางหมิงรับได้พลังหัวใจพยัคฆ์(ปลอม)ไปเขาก็ปายาถอนพิษลงพื้นจนขวดแตกกระจาย ทำให้หลงอวี้เทียนโกรธจัดมากถึงขั้นสุด เขาหลงลืมคำสอนของเสือเฒ่าว่าอย่าให้ความโกรธครอบงำจิตใจไม่เช่นนั้นเจ้าจะกลายเป็นพยัคฆ์ไปชั่วนิรันด์หลงอวี้เทียนรวมรวบรวมพลังทั้งหมดและดึงพลังของสร้อยหัวใจพยัคฆ์กลับมาและเขาก็กลายร่างเป็นเสือขาวร่างยักษ์ใหญ่โตมโหฬารร่างสุดท้ายและมีแสงสีทองสลับแสงสีขาววนเวียนรอบตัว หลงอวี้เทียนในร่างเสือขาวพุ่งเข้าจัดการหลัวชางหมิงอย่างบ้าคลั่งจนทำให้หลัวชางหมิงสิ้นใจคาที่แถมเขายังเอาตีนขยี้หัวใจของหลัวชางหมิงจนแหลกสลายไปในที่สุดเขาคืนร่างกลับมาเป็นมนุษย์ได้ชั่วครู่ เขาเห็นหลิงเยว่นอนแน่นิ่งโลหิตไหลออกปากร่างกายซีดเซียวบอบช้ำเขาจับชีพจรก็รู้ทันทีว่านางสิ้นใจแล้ว เขาอุ้มร่างนางและกอดไว้ข้างกายแนบแน่นและร้องไห้แทบขาดใจและร้องคำรามดังสนั่นไปทั่วยุทธภพ เขานำร่างเธอกลับมาฝังไว้คู่กับเฒ่าก๊กธงและจัดการจัดงานศพให้พ่อแม่ตนเองและเสือเฒ่าอย่างสมเกีรยติสมศักดิ์ศรีพอทุกอย่างจัดการเสร็จสิ้นเขาคืนร่างกลับไปเป็นเสือขาวร่างใหญ่โตเหมือนเดิมและกลับเข้าไปในป่าและหายสาบสูญไปและไม่มีใครพบเจอเขาอีกเลยตลอดกาลเหลือไว้เพียรตำนานเล่าขานสืบต่อไป

จบบริบูณ์

____________