การเป็นศิลปินที่มีลักษณะนิสัย introvert ทำให้ผมมักชอบหาเวลาที่ฟ้าปิดหรือช่วงเวลาที่เงียบสงบเพื่อปลดปล่อยความคิดสร้างสรรค์ ซึ่งในช่วงเวลานี้ประสาทสัมผัสจะละเอียดอ่อนและสมองเริ่มทำงานอย่างอิสระ ผมพบว่าการสร้างงานศิลปะในช่วงเวลาที่ผมได้อยู่กับตัวเองอย่างเต็มที่นี้ ส่งผลให้ผลงานที่ออกมามีความเข้มข้นและมีชีวิตชีวามากขึ้น เมื่อฟ้าปิด หมายถึงช่วงเวลาที่ท้องฟ้ามืดครึมหรือในค่ำคืนที่เงียบสงบ ผมมักใช้โอกาสนี้ในการทำสมาธิหรือเขียนบันทึกความรู้สึกลงในสมุด เพื่อสังเกตและต่อยอดความคิดที่เกิดขึ้น ซึ่งการทำแบบนี้ช่วยให้สมองได้ผ่อนคลายและเปิดรับแรงบันดาลใจที่หลากหลายมากขึ้น ผมอยากแนะนำให้คนที่มีบุคลิกแบบ introvert ลองหาช่วงเวลาในชีวิตประจำวันที่รู้สึกว่าตัวเองได้อยู่กับความเงียบและส่วนตัว เพื่อใช้โอกาสนั้นพัฒนาความคิดสร้างสรรค์หรือแม้กระทั่งทบทวนตัวเอง นอกจากนี้ การบันทึกความคิดหรือความรู้สึกในรูปแบบต่าง ๆ เช่น การวาดภาพ การเขียน หรือการฟังเพลง ก็เป็นตัวช่วยสำคัญที่ทำให้เกิดการเชื่อมโยงระหว่างความรู้สึกและการสร้างงานศิลป์ที่มีคุณค่า สุดท้ายนี้ ผมเชื่อว่าความเงียบและช่วงเวลาแห่งการปิดฟ้าไม่ได้หมายความถึงความมืดมนเสมอไป แต่เป็นโอกาสให้เราได้ค้นพบความสงบด้านในและปลุกจินตนาการให้เติบโตขึ้นอย่างแท้จริง