รีวิวหนังสือ อำพรางอำมหิต
แบบนี้แหละที่ผมต้องการ
Body Double | อำพรางอำมหิต
9 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★ ☆
“มอรอ ไอเอิล” เดินทางกลับมาถึงบ้านแล้วพบว่าตำรวจยืนออกันอยู่เต็มหน้าบ้านของเธอ ใกล้ ๆ นั้นพบหญิงปริศนาหน้าตาเหมือนเธอนอนตายอยู่ในรถ ศรีษะมีรอยถูกยิงอยู่ หลายคนคิดว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นเธอ เมื่อเธอปรากฏตัวทำให้ตำรวจถึงกับอึ้ง และเธออึ้งเช่นกันว่าตกลงแล้วผู้หญิงคนนี้เป็นใครถ้าไม่ใช่เธอ การสืบหาว่าหญิงปริศนาคนนั้นเป็นใคร และใครฆ่าเธอก็ได้เริ่มต้นขึ้น
เรื่องราวการสืบหาความจริงครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ผู้หญิงปริศนาคนนั้นเป็นใคร และฆาตกรฆ่าหญิงปริศนาคนนั้นทำไม ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อตดี เนื้อเรื่องดีมาก มีมิติดี สนุกมาก มันมาก ลุ้นบ้าง ระทึกบ้าง การสืบสวนเข้มข้นมาก ตัวคดีไม่ได้ซับซ้อนมาก อ่านง่าย เข้าใจง่าย
การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก จะค่อย ๆ สืบหาเบาะแสไปเรื่อย ๆ มีปริศนาหลายอย่างทำให้เนื้อเรื่องน่าสนใจและน่าติดตามาก ๆ ไม่น่าเบื่อ อ่านได้เพลิน ๆ ยาว ๆ อ่านแล้วอยากรู้ความจริงจะเป็นยังไงตลอด ทำให้ติดมือมาก ๆ
การเดาตัวฆาตกรเหมือนจะเดาง่ายนะ แต่ผมเดาไม่ถูก ตอนเฉลยออกมาคือพีคมาก มันไม่มีความคิ ดสักนิดเลยว่าเป็นคนนี้ ผมนนี่ยิ้มเลยทำไมเดาไม่ได้ แรงจูงใจก็เห็นชัด ๆ และเป็นแรงจูงใจที่ธรรมดามากแต่กลับคิดไม่ได้ หรือเป็นเพราะคิดไปไกลเกินก็ไม่รู้
ส่วนการเดาทางเดายากประมาณนึง มันไม่ได้มีแค่การสืบสวนสอบสวน แต่มันมีเรื่องภูมิหลังของตัวลพครด้วย ก็ความพีคอยู่บ้าง
ในตอนจบ ตอนที่เปิดเผยทุกอย่างก็มีเรื่องฆาตกรนี่แหละที่พีคมาก ๆ มันแทนที่จะเดาได้แต่กลับเดาไม่ได้ ถือว่าป้าเทสส์หลอกเราได้สำเร็จ ประทับใจเลย
โดยรวมดีมาก ชอบมาก สนุกมาก ดีกว่าเล่มแรกที่อ่านเยอะมาก มันคือสืบสวนละทึกขวัญเมกาตามที่ผมอยากอ่าน ใครอยากลองเซ็ทนี้ ผมแนะนำลองเริ่มจากเล่มนี้ก็ได้ครับ ถ้าอยากอ่านทั้งเซ็ทอ่านเรียงน่าจะดีกว่านะ เพราะในเล่มนี้มีการพูดถึงฆาตกรในเล่มแรกอยู่
ผู้เขีย น : เทสส์ เกอร์ริตเซ่น
ผู้แปล : นันทวัน เติมแสงสิริศักดิ์
สำนักพิมพ์ : น้ำพุสำนักพิมพ์
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตกรรม #อำพรางอำมหิต #bodydouble #tessgerritsen
หลายคนที่เสิร์ชหา “Body Double คืออะไร” อาจสงสัยเหมือนกันว่าเกี่ยวกับอะไร—สำหรับเล่มนี้คำว่า Body Double ในบริบทนิยายคือ “คนที่เหมือนเรา/ตัวแทน” แบบที่ทำให้คนอื่นเข้าใจผิดได้ (ในเรื่องคือมีศพผู้หญิงหน้าตาเหมือนมอรา ไอเอิลส์จนตำรวจคิดว่าเป็นเธอ) พอเจ้าตัวกลับมาปรากฏตัวจริง ๆ มันเลยกลายเป็นปริศนาตั้งแต่หน้าแรกว่า “ศพเป็นใคร” และ “ใครอยากให้คนเข้าใจว่าเธอตาย” ซึ่งเป็นชนวนให้คดีเดินแบบลุ้น ๆ ตลอดทาง อีกคำที่คนถามบ่อยคือ “อำมหิต หมายถึงอะไร” ถ้าอธิบายง่าย ๆ ในภาษาไทย “อำมหิต” มักใช้ในความหมายประมาณ โหดเหี้ยม ทารุณ ไร้ความปรานี พอมาอยู่ในชื่อไทย “อำพรางอำมหิต” ก็ให้ฟีลว่าเป็นการปกปิด/พรางบางอย่างที่โหดร้ายมาก ๆ ซึ่งเข้ากับโทนของนิยายสืบสวน-ระทึกขวัญของ Tess Gerritsen เลย ในแง่การอ่าน ถ้าใครกำลังเลือก “หนังสือของ Tess Gerritsen” แล้วไม่รู้จะเริ่มเล่มไหน ประสบการณ์ส่วนตัวคือเล่มนี้เป็นจุดเริ่มที่ค่อนข้างเป็นมิตร: คดีหลักเล่าชัด อ่านตามง่าย ไม่ได้ซับซ้อนจนน่าปวดหัว แต่ความสนุกอยู่ที่จังหวะการสืบ—ค่อย ๆ เก็บหลักฐาน โยนคำถามใหม่ให้ตลอด ทำให้เราเผลออ่านยาว ๆ ได้แบบไม่เบื่อ สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือเล่มนี้ไม่ได้มีแค่ “ตามจับคนร้าย” ตรง ๆ แต่ยังมีมิติของตัวละคร (ทั้งมอราและเจน ริซโซลี) ทำให้คดีมีน้ำหนักทางอารมณ์มากขึ้น และช่วยหลอกคนอ่านเก่งมาก แบบที่เราคิดว่าเดาได้แล้ว แต่พอถึงเฉลยจริงกลับต้องยอมรับว่าโดนผู้เขียนหลอกเต็ม ๆ ทิปเล็ก ๆ สำหรับคนจะซื้อ: ฉบับไทยที่เจอทั่วไปจะเป็นสำนักพิมพ์น้ำพุฯ (มีระบุผู้แปล) ราคาเคยเห็นอยู่ราว ๆ สองร้อยกว่าบาท ถ้าชอบสืบสวนอ่านสนุก แนวฆาตกรรมที่เน้นการคลี่คลายทีละชิ้น แนะนำมาก โดยเฉพาะใครที่อยากได้เล่มที่ “พีคตอนเฉลย” และอ่านแล้วคาใจอยากรู้ต่อทุกบท
