รีวิวหนังสือ คดีปริศนาเพลิงอำพราง
ยังคงความซับซ้อนและเข้มข้นไม่ต่างจากเล่มก่อนหน้า
架空犯 | คดีปริศนาเพลิงอำพราง
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
เกิดเหตุเพลิงไหม้ที่บ้านสมาชิกสภากรุงโตเกียว ด้านใบพบศพ “สก.โทโด ยาสึยูกิ” และภรรยาที่ดูเหมือนว่าจะจบชีวิตตัวเอง แต่ตำรวจต่างลงความเห็นว่านี่เป็นการฆาตกรรมอำพราง ทำให้ “โกะได ซึโตมุ” ตำรวจสายสืบต้องสืบหาว่าใครคือคนร้า ย
สืบไปได้ไม่ทันไรก็มีอีเมลล์จากบุคคลปริศนาส่งมาที่สำนักงานของโทโด เพื่อเรียกเงิน 300 ล้านเยนแลกกับการไม่ให้ปล่อยหลักฐานที่สก.โทโดและภรรยาร่วมกันทำผิดบางอย่างไว้สู่สายตาประชาชน
การสืบหาความจริงครั้งนี้จะเป็นอย่างไร มันจะเข้นมากแค่ไหน และมันซับซ้อนหรือไม่ ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก ไม่ได้มีอะไรให้ลุ้นระทึก การสืบสวนเข้มข้นมาก ตัวคดีมีความซับซ้อนมาก งง ๆ บ้าง แต่ก็ไม่ได้อ่านยากตามสไตล์งานเขียนอ.เคโงะ
การดำเนินเรื่องแอบช้านิด ๆ เพราะงานละเอียดและความซับซ้อนของคดี แต่ก็ไม่ได้น่าเบื่อนะ ปริศนา ข้อสงสัยต่าง ๆ น่าติดตาม ทำให้อ่านแล้วติดมือมาก ๆ
การเดาทางเดายากประมาณนึง แต่ก็ไม่ได้มีเหตุการณ์อะไรพีค ๆ หรือให้ว ้าว ส่วนการเดาตัวฆาตกรเดายากมาก ตอนเฉลยมาคือเกินคาดมาก ในหัวไม่มีความคิดว่าเป็นคนนี้เลย เรื่องแรงจูงใจวิธีการไม่ได้พีคมาก
ตอนจบจะมีการสรุปทุกสิ่งทุกอย่างเกี่ยวกับคดีทำให้เข้าใจมากขึ้น และกระจ่างตรงที่งง ๆ อยู่ และแอบรู้สึกว่ามีความกินใจหรืออบอุ่นหัวใจยังไงไม่รู้ เล่มก่อนหน้าก็มีฟีล ๆ นี้นะ
โดยรวมดี สนุก การสืบสวนเข้มข้นมากกกกกกก แต่ด้วยตัวคดีมีความซับซ้อน และมีตัวละครมาเกี่ยวโยงเยอะทำให้งงบ้าง แต่ไม่ถึงกับไม่รู้เรื่องนะ การนำเนินเรื่องค่อนข้างช้า ถ้าคนชอบแบบรวดเร็วอาจจะเบื่อ ๆ ได้
ผู้เขียน : ฮิงาชิโนะ เคโงะ
ผู้แปล : สุรีรัตน์ งามสง่าพงษ์
สำนักพิมพ์ : Shadow
หมวด : นิยายแปล
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตรกรรม #คดีปริศนาเพลิงอำพราง #ฮิงาชิโนะเคโงะ #架空犯
ถ้าใครกำลังชั่งใจว่าจะเริ่ม “คดีปริศนาเพลิงอำพราง (架空犯)” ดีไหม ขอเล่ามุมที่ช่วยตัดสินใจได้ง่ายขึ้นจากประสบการณ์อ่านแนวสืบสวนของฮิงาชิโนะ เคโงะค่ะ เล่มนี้แกนหลักคือ “คดีเพลิงไหม้ + ศพที่ดูเหมือนจบชีวิตตัวเอง” แต่ตำรวจมองว่าเป็นการฆาตกรรมอำพราง แล้วคดีไม่ได้หยุดแค่นั้น เพราะมีอีเมลล์จากบุคคลปริศนาที่โยนประเด็น “หลักฐานความผิดในอดีต” พร้อมเรียกเงิน 300 ล้านเยนเข้ามา ทำให้บรรยากาศมันเป็นเกมต่อรองที่กดดันและชวนสงสัยว่าใครกำลังคุมสถานการณ์กันแน่ สิ่งที่ชอบมากคือความ “ละเอียด” ของการสืบสวนค่ะ โกะได ซึโตมุในฐานะตำรวจสายสืบจะค่อย ๆ ไล่เรียงข้อมูล พยาน หลักฐาน และความสัมพันธ์ของตัวละคร ซึ่งทำให้คดีดูสมจริงและแน่น แต่ก็เป็นเหตุผลเดียวกันที่ทำให้หลายคนรู้สึกว่าเดินเรื่องช้าได้เหมือนกัน ถ้าคุณเป็นสายชอบแอ็กชันถี่ ๆ หรือหักมุมบ่อย ๆ อาจต้องปรับจังหวะการอ่านนิดนึง—เล่มนี้เหมาะกับการอ่านแบบค่อย ๆ ซึมซับตรรกะ มากกว่านั่งลุ้นระทึกทุกบท อีกจุดที่อยากเตือนแบบเป็นมิตรคือ “ตัวละครและเส้นเรื่องย่อยค่อนข้างเยอะ” ช่วงแรก ๆ อาจมีงงว่าใครเกี่ยวกับใคร แนะนำให้คั่นหน้าหรือจดชื่อสำคัญ ๆ ไว้ (โดยเฉพาะฝั่งสำนักงานของโทโดและคนที่เกี่ยวข้องกับอีเมลล์เรียกค่าไถ่) จะช่วยให้ตามทันขึ้นมากค่ะ แล้วพอเรื่องเริ่มคลี่ ทีละปมมันจะสนุกแบบไหลลื่นเอง สำหรับคนที่เสิร์ชคำว่า “คดีปริศนาเพลิงอำพราง สนุกไหม” หรือ “ควรอ่านไหม” ส่วนตัวคิดว่า “สนุกในแบบสืบสวนเข้มข้น” คือไม่ได้ขายฉากช็อกหรือพีคแบบตะโกน แต่ขายความซับซ้อนของคดีและการเชื่อมโยงเหตุผล พอถึงช่วงเฉลย ผู้เขียนจะสรุปภาพรวมให้เห็นว่าทำไมรายละเอียดเล็ก ๆ ถึงสำคัญ และทำให้หลายจุดที่เราคาใจมันกระจ่างขึ้นจริง ๆ ท้ายที่สุด ฟีลหลังอ่านของเล่มนี้ (เหมือนที่หลายเล่มของอ.เคโงะชอบทำ) คือมีความ “กินใจ” แทรกอยู่ในคดี แม้จะเป็นเรื่องฆาตกรรมอำพรางและการแบล็กเมล์ แต่พอปิดเล่มแล้วมันไม่ได้ทิ้งไว้แค่ความมืดอย่างเดียว ใครชอบนิยายแปลสายสืบสวนที่เนี๊ยบ ๆ คดีแน่น ๆ และอยากได้งานที่อ่านแล้วคิดตาม เล่มนี้ตอบโจทย์มากค่ะ
