Book review. Devil's song.

ถ้าคุณเสิร์ชหา “บทเพลงปีศาจ” แล้วกำลังลังเลว่าจะอ่านดีไหม เล่มนี้เป็นหนึ่งในตอนที่อ่านแล้วรู้สึกว่า “อยู่ในเมืองก็ยังโหดได้” เพราะถึงบรรยากาศจะไม่ใช่ชนบทแบบบางคดี แต่โทนหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยังชัดมาก ทั้งความอึมครึมของผู้คน ความลับที่ซ่อนอยู่ในบ้านใหญ่ และความรู้สึกไม่ไว้ใจกันตลอดทาง สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือ “คดีตั้งต้น” มันดึงให้เราอยากรู้ทันที: ขุนนางผู้เป่าฟลูตอย่างสึบากิ ฮิเดสุเกะหายตัวไปแล้วกลายเป็นศพ ตำรวจปิดคดีว่าเป็นฆ่าตัวตาย แต่ลูกสาวไม่เชื่อ และจ้างคินดะอิจิมาไล่หาความจริง พอคินดะอิจิเข้าคฤหาสน์แล้วเกิดเหตุฆาตกรรมซ้อน พร้อม “บทเพลงปีศาจ” ที่ถูกบรรเลง… จุดนี้ทำให้เล่มมันมีเอกลักษณ์มาก เพราะดนตรี/ฟลูตถูกใช้เป็นบรรยากาศและเป็นเงื่อนงำไปพร้อมกัน ในแง่จังหวะการเล่า เล่มนี้ไม่ได้สปีดเร็วตลอด แต่เป็นความสนุกแบบ “ค่อย ๆ เก็บเบาะแส” มากกว่า ใครชอบแนวชันเจน (เน้นเหตุผล หลักฐาน การไล่เส้นทางการกระทำ) น่าจะถูกใจ เพราะคินดะอิจิไม่ได้มาด้วยปาฏิหาริย์หรือตำนานลึกลับเป็นหลัก แต่ค่อย ๆ เดินทางไปตามจุดต่าง ๆ เพื่อปะติดปะต่อรายละเอียด ทำให้เราได้เห็นว่าคดีมันใหญ่กว่าที่คิด ไม่ได้จำกัดแค่ในคฤหาสน์อย่างเดียว ทริคที่อยากแนะนำก่อนอ่าน: ตัวละครค่อนข้างเยอะตามสไตล์ผู้เขียน ถ้าอ่านแล้วเริ่มงงชื่อ แนะนำทำโน้ตสั้น ๆ เองว่า “ใครเกี่ยวข้องกับใคร/อยู่ฝั่งไหน” หรือคั่นหน้าที่มีข้อมูลสำคัญไว้ จะช่วยให้ตามเกมสืบสวนได้ลื่นขึ้น และสนุกกับการเดามากกว่าเดิม ส่วนความยากในการเดา คนที่ชอบลองทายฆาตกรน่าจะได้สนุก เพราะเล่มนี้มีจังหวะหักที่ทำให้ความเชื่อเดิม ๆ สั่นไปเรื่อย ๆ บางครั้งคนที่เรามั่นใจว่าใช่ กลับถูกเล่าพาไปอีกทาง (หรือกลายเป็นเหยื่อ) ทำให้ตอนเฉลยทั้งแรงจูงใจและวิธีการ “ว้าว” จริง ๆ ข้อมูลเล่มเผื่อคนกำลังหาซื้อ: “บทเพลงปีศาจ” (悪魔が来りて 笛を吹く) ผู้เขียน โยโคมิโซะ เซชิ แปลโดย ชมนาด คีติสาร สำนักพิมพ์ Prism ราคาเล่มที่เจอคือ 375 บาท และงานปก/ที่คั่นลายเดียวกับปกเป็นโทนเขียวดำมีภาพชายเป่าฟลูต—ถือว่าเข้ากับอารมณ์เรื่องมาก ๆ สรุปสำหรับฉัน เล่มนี้เหมาะกับคนที่อยากอ่านนิยายสืบสวนเข้ม ๆ เน้นหลักฐาน หักมุมแรง และชอบคดีที่ “ดูเหมือนไม่ยาก แต่คิดไม่ออก” ถ้าชอบคินดะอิจิอยู่แล้ว โอกาสสูงที่จะชอบ “บทเพลงปีศาจ” เช่นกัน