รีวิวหนังสือ บทเพลงปีศาจ
คิดว่าอยู่ในเมืองแล้วเนื้อเรื่องจะอ่อน ปรากฏว่าไม่อ่อนจร้าาา
悪魔が来りて 笛を吹く | บทเพลงปีศาจ
8 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★
“สึบากิ ฮิเดสุเกะ” ขุนนางผู้เชี่ยวชาญด้านการเป่าฟลูตถูกพบเป็นศพหลังจากที่หายตัวไปเพราะเกี่ยวข้องกับคดีโจรกรรมอัญมณีครั้งใหญ่ ตำรวจลงความเห็นว่าเป็นการฆ่าตัวตาย แต่ลูกสาวของเขาอย่าง “มิเนโกะ” ไม่เชื่อว่าศพนั้นคือพ่อของเธอ ทำให้เธอต้องวานให้คินดะอิจิสืบหาว่าพ่อของตัวเองหายไปไหน ตายแล้วจริงหรือไม่
ในคืนที่คินดะอิจิถูกเชิญไปคฤหาสน์สิบากิเพื่อพูดคุยและทำพิธีประหลาดเพื่อหาคำตอบว่าฮิเดสุเกะยังมีชีวิตอยู่หรือไม่ ก็ได้เกิดเหตุฆาตกรรมขึ้น บทเพลงปีศาจก็ถูกบรรเลง อีกทั้งยังมีคนบอกว่าเห็นคนที่คนที่หน้าเหมือนฮิเดสุเกะอีกด้วย ตกลงแล้วฮิเดสุเกะยังมีชีวิตอยู่ใช่หรือไม่ ความจริงเป็นอย่างไรกันแน่
เรื่องราวการสืบหาความจริงครั้งนี้จะเป็นอย่างไร ฮิเดสุเกะยังไม่ตายใช่ไหม และฆาตกรที่ฆ่าคนในคฤหาสน์จะเป็นใคร ก็คงต้องไปลองอ่านกันแล้วแหละครับ
พล็อต/เนื้อเรื่องดี สนุก การสืบสวนเข้มข้นมาก คดีมีความซับซ้อนทำให้บางช่วงงงนิดนึง ต้องค่อย ๆ อ่านหน่อย ก่อนอ่านคิดว่าเนื้อเรื่องที่อยู่ในเมืองจะด รอปจากเนื้อเรื่องที่อยู่ในชนบท แต่ไม่เลย ยังได้กลิ่นอายยุคหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 อยู่ ลายเส้นของอ.เซชิยังชัดเจน ถือว่าเกินคาดสำหรับผม ตัวละครก็ยังเยอะเหมือนเดิมนะ ตอนแรกคิดว่าจะสืบอยู่แค่ในคฤหาสน์ แต่ไม่ใช่แบบนั้น คินดะอิจะยังคงเดินทางหาเบาะแสไปในที่ต่าง ๆ ตามแบบที่ผมชอบเหมือนหลาย ๆ เล่มที่เคยอ่านมา
การดำเนินเรื่องไม่ได้รวดเร็วมาก บทคินดะอิจิเด่น เป็นการที่คินะอิจิจะค่อย ๆ สืบหาเบาะแสไขปริศนาไปเรื่อย ๆ เน้นไปที่การสืบสวนแบบชันเจน ไม่ได้มีเรื่องตำนานอะไรมาเกี่ยวข้อง แต่ก็ยังน่าสนใจอยู่ และมีอะไรมากมายให้สงสัย ทำให้ติดมือมาก ๆ
การเดาทางเดายาก มีแต่เรื่องไม่คาดคิด มีแต่เรื่องพีค ๆ การเดาตัวฆาตกรก็ยากเช่นกัน ตอนเฉลยคืออึ้ง มันดูเหมือนจะไม่ยากนะ แต่กลับคิดไม่ได้ แถมคนที่คิดว่ าเป็นฆาตกรยังตกเป็นเหยื่ออีก
ก่อนจบต้องที่เฉลยแรงจูงใจ วิธีการ ความแยบยลก็ว้าวอยู่ ฆาตกรเนียนจัด
โดยรวมดี-ดีมาก สนุก สืบสวนเข้มข้น สู้เนื้อเรื่องที่อยู่ในชนบทได้ อ่านไม่ยากมาก เข้าใจง่ายกว่าหลาย ๆ เล่มที่เคยอ่านมา ตัวละครไม่เยอะมาก แต่ก็เยอะอยู่ดีทำให้มีบางช่วงงง ๆ บ้าง
ผู้เขียน : โยโคมิโซะ เซชิ
ผู้แปล : ชมนาด คีติสาร
สำนักพิมพ์ : Prism
หมวด : วรรณกรรมแปล
#นิยายสืบสวนสอบสวน #นิยายฆาตรกรรม #บทเพลงปีศาจ #คินดะอิจิ #โยโคมิโซะเซชิ
ถ้าคุณเสิร์ชหา “บทเพลงปีศาจ” แล้วกำลังลังเลว่าจะอ่านดีไหม เล่มนี้เป็นหนึ่งในตอนที่อ่านแล้วรู้สึกว่า “อยู่ในเมืองก็ยังโหดได้” เพราะถึงบรรยากาศจะไม่ใช่ชนบทแบบบางคดี แต่โทนหลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ยังชัดมาก ทั้งความอึมครึมของผู้คน ความลับที่ซ่อนอยู่ในบ้านใหญ่ และความรู้สึกไม่ไว้ใจกันตลอดทาง สิ่งที่ชอบเป็นพิเศษคือ “คดีตั้งต้น” มันดึงให้เราอยากรู้ทันที: ขุนนางผู้เป่าฟลูตอย่างสึบากิ ฮิเดสุเกะหายตัวไปแล้วกลายเป็นศพ ตำรวจปิดคดีว่าเป็นฆ่าตัวตาย แต่ลูกสาวไม่เชื่อ และจ้างคินดะอิจิมาไล่หาความจริง พอคินดะอิจิเข้าคฤหาสน์แล้วเกิดเหตุฆาตกรรมซ้อน พร้อม “บทเพลงปีศาจ” ที่ถูกบรรเลง… จุดนี้ทำให้เล่มมันมีเอกลักษณ์มาก เพราะดนตรี/ฟลูตถูกใช้เป็นบรรยากาศและเป็นเงื่อนงำไปพร้อมกัน ในแง่จังหวะการเล่า เล่มนี้ไม่ได้สปีดเร็วตลอด แต่เป็นความสนุกแบบ “ค่อย ๆ เก็บเบาะแส” มากกว่า ใครชอบแนวชันเจน (เน้นเหตุผล หลักฐาน การไล่เส้นทางการกระทำ) น่าจะถูกใจ เพราะคินดะอิจิไม่ได้มาด้วยปาฏิหาริย์หรือตำนานลึกลับเป็นหลัก แต่ค่อย ๆ เดินทางไปตามจุดต่าง ๆ เพื่อปะติดปะต่อรายละเอียด ทำให้เราได้เห็นว่าคดีมันใหญ่กว่าที่คิด ไม่ได้จำกัดแค่ในคฤหาสน์อย่างเดียว ทริคที่อยากแนะนำก่อนอ่าน: ตัวละครค่อนข้างเยอะตามสไตล์ผู้เขียน ถ้าอ่านแล้วเริ่มงงชื่อ แนะนำทำโน้ตสั้น ๆ เองว่า “ใครเกี่ยวข้องกับใคร/อยู่ฝั่งไหน” หรือคั่นหน้าที่มีข้อมูลสำคัญไว้ จะช่วยให้ตามเกมสืบสวนได้ลื่นขึ้น และสนุกกับการเดามากกว่าเดิม ส่วนความยากในการเดา คนที่ชอบลองทายฆาตกรน่าจะได้สนุก เพราะเล่มนี้มีจังหวะหักที่ทำให้ความเชื่อเดิม ๆ สั่นไปเรื่อย ๆ บางครั้งคนที่เรามั่นใจว่าใช่ กลับถูกเล่าพาไปอีกทาง (หรือกลายเป็นเหยื่อ) ทำให้ตอนเฉลยทั้งแรงจูงใจและวิธีการ “ว้าว” จริง ๆ ข้อมูลเล่มเผื่อคนกำลังหาซื้อ: “บทเพลงปีศาจ” (悪魔が来りて 笛を吹く) ผู้เขียน โยโคมิโซะ เซชิ แปลโดย ชมนาด คีติสาร สำนักพิมพ์ Prism ราคาเล่มที่เจอคือ 375 บาท และงานปก/ที่คั่นลายเดียวกับปกเป็นโทนเขียวดำมีภาพชายเป่าฟลูต—ถือว่าเข้ากับอารมณ์เรื่องมาก ๆ สรุปสำหรับฉัน เล่มนี้เหมาะกับคนที่อยากอ่านนิยายสืบสวนเข้ม ๆ เน้นหลักฐาน หักมุมแรง และชอบคดีที่ “ดูเหมือนไม่ยาก แต่คิดไม่ออก” ถ้าชอบคินดะอิจิอยู่แล้ว โอกาสสูงที่จะชอบ “บทเพลงปีศาจ” เช่นกัน
