รีวิวหนังสือ เดนดาว NEVERDIE
อย่างที่ทุกคนรู้ “เดนดาวneverdie” เป็นนิยาย Boy Love หรือ นิยายวายนั่นแหละ แล้วมันต่างจากเล่มอื่นยังไง? มันมีอะไรน่าประทับใจ? บอกว่าดีตาม ๆ กันรึเปล่า? อวยกันเวอร์เกินไปรึเปล่า? เอาจริงดีไม่ดีอยู่ที่ตัวเรานี่แหละเป็นคนตัดสิน ฉะนั้นต้องไปลองกันเอาเอง
ก่อนจะรีวิวต้องบอกก่อนว่า ‼️มีสปอยล์‼️ ถ้าคิดจะอ่านแล้วยังไม่ได้อ่าน ‼️ไม่ควรอ่านรีวิวนี้‼️ เพราะมันจะให้ความอิ น ความเศร้า แม้กระทั่งความอึ้ง ทึ่ง เหวอดรอปลงไปเยอะมาก หรืออาจจะแทบไม่มีเลย รีวิวแบบไม่มีสปอยล์ผมลงไว้ให้แล้ว ลองหาอ่านกันได้ครับ
ผมอ่านตั้งแต่ออกมาแรก ๆ แล้ว ถ้าเข้าใจตรงไหนผิดไป เดนดาวเดี้ยนมาช่วยแก้ให้ได้นะครับ
เนื้อเรื่องจะเป็นการเล่าถึง น้ำ เกย์ชายวัยหนุ่มที่ใช้ชีวิตธรรมดา ๆ มีอาชีพขายน้ำเต้าหู้อยู่ในอำเภอป้านโป่ง จังหวัดราชบุรี ปีพ.ศ. 2552 แต่ต้องปกปิดความเป็นเกย์ของตัวเองไว้ อย่างที่รู้กันว่าเรื่องการรักร่วมเพศในสมัยนั้นยังไม่เปิดกว้างเหมือนสมัยนี้ แล้วยิ่งสังคมต่างจังหวัดนะ หื้มม์! อีกทั้งยังปกปิดผลงานศิลปะแนว Abstract ที่มีความ Nude ไว้ในบ้านของตัวเองด้วย เพื่อไม่ให้ใครรู้ว่ารสนิยมตัวเองเป็นแบบไหน
แค่เซ็ทติ้งบวกกับเรื่องราวในตอนจบที่จะบอกตอนท้าย ๆ ก็กินขาดแล้ว ดีมาก
วันนึงน้ำต้องเจอกับเหตุการณ์บางอย่างทำให้วิบวับโผล่มา แต่ไม่ได้โผล่มาเฉย ๆ นะ วิบวับกลับประทับใจอะไรบางอย่างในตัวน้ำทำให้มาอยู่ด้วย ตอนแรกก็ดูไม่ค่อยเข้ากันเท่าไหร่หรอก แต่พอวิบวับเริ่มเปิดใจว่าตัวเองก็ชอบผู้ชายเหมือนกันเท่านั้นแหละ โอ้โห! บอกเลย ฟิน สาววายสมองไหลกันเป็นแถว ๆ ทุกอย่างมันดี สวยงามไปหมด คนเขียนเล่าออกมาให้เราได้ซึมซับกับบรรยากาศที่มันหวานชื่นริ่มรมณ์ แต่ทุกคนรู้แหละว่ามันต้องขม ไม่งั้นคงไม่มีใครเสียน้ำตา รู้แหละว่ามีใครสักคนจากไปแน่ แต่จะเป็นแบบไหนเท่านั้นเอง
ผมมองส่วนนี้ค่อนข้างธรรมดามากนะ ไม่ค่อยอินเรื่องรัก ๆ เท่าไหร่ด้วย แอบคิดว่ามันน้ำเน่านิด ๆ ด้วยซ้ำ
และแล้ววันนั้นก็มาถึง หลังจากซึมซับกับความสุขของทั้งสองได้มากพอสมควรวิบวับก ็หายไป หายไปเลย ไม่มีสัญญาณ ไม่มีการบอกกล่าว ตอนแรกผมคิดว่าน้ำประสาทแดกแล้วมโนวิบวับขึ้นมาเองป่าววะ เพราะตอนน้ำหาวิบวับมันทำให้ผมคิดแบบนั้นจริง ๆ เพราะมันมีใครรู้จักวิบวับเลยเว้ย เรามันสายนิยายสืบสวนระทึกขวัญด้วยไงก็เลยคิดไปไกล เชื่อว่าหลายคนก็น่าจะคิดแบบนี้
ต่อมาวิบวับไปเจอผู้หญิงคนนึง ผู้หญิงคนนั้นบอกว่าบุคลิกวิบวับเหมือนพี่สาวของตัวเองที่ตายไปแล้ว ทำให้คิดไปว่าวิบวับน่าจะเป็นผีที่มาสิงร่างของผู้ชายคนนึงอยู่ มันเหมือนเป็นการเฉลยด้วยนะ เพราะหลังจากที่น้ำไปบวชวิบวับก็ถูกชาวบ้านลากมาที่วัดให้พระไล่ผี อันนี้โคตรพีคสำหรับผม ว้าวมาก มันเกินคาดมาก ๆ
ต่อมามันมีเรื่องอะไรบางอย่างเกิดขึ้นกับวิบวับทำให้วิบวับต้องขึ้นโรงขึ้นศาล แต่แพทย์วินิจฉัยว่าวิบวับเป็นโรคหลายบุคลิก (Dissociative Identity Disorder - DID) ก็เลยต้องไปอยู่ในโรงพยาบาลจิตเวช ก็คืบวิบวับเป็นบุคลิกนึงของชายคนนึง พีคมาก เกินคาดมาก การหักมุมมาเป็นแบบนี้มันเป็นอะไรที่สายนิยายสืบสวนแบบผมโคตรชอบ โคตรประทับใจ จากที่มองว่าธรรมดาและน้ำเน่าในตอนแรกหายไปหมด มันดีมาก ดีจริง
จากที่ว่าสงสารน้ำ คราวนี้ต้องมาสงสารวิบวับด้วย เพราะเบื่องลึกเบื้อหลังโคตรน่าเศร้า แต่ยิ่งไปกว่านั้นบุคลิกวิบวับไม่ออกมาให้น้ำได้เจออีกแล้ว และยิ่งเจอสิ่งที่วิบวับเขียนในไดอารี่อีก โอ้โห! เหมือนคนเขียนกระทืบหัวใจคนอ่านซ้ำแล้วซ้ำอีก
มันมีประโยคนึงที่เพิ่งมาเข้าใจหลังจากฟังหลาย ๆ รีวิว แล้วมันทัชใจมาก ๆ มันแฝงไปด้วยความหมายอะไรบางอย่างเกี่ยวกับวิบวับอยู่ ”พี่เป็นหัวใจของผมเลยนะเว้ย พี่ทำให้ผมรู้สึก ว่าผมแม่งก็มีชีวิตเหมือนกัน“
ตอนอ่านตอนนั้นไม่คิดว่านิยายเล่มนี้มันจะมาไกลขนาดนี้นะ มันฟีเวอร์แบบเกินเบอร์มาก คิดดูบางร้านในแอพส้มจองต้อนนี้ต้องรอไปอีก 2-3 อาทิตย์กว่าจะได้ แอบดีใจไปกับนักเขียนเลย อยากรู้เลยว่านักเขียนจะรู้สึกยังไงที่การตอบรับมันดีขนาดนี้
9 คะแนน หรือ ★ ★ ★ ★ ☆
ผู้เขียน : จิตจงกล
สำนักพิมพ์ : P.S.
หมวด : วรรณกรรมไทยร่วมสมัย
เผื่อใครเสิร์ชหา “เดนดาว NEVERDIE เกี่ยวกับอะไร” แล้วอยากได้ภาพรวมแบบตัดสินใจก่อนซื้อ/ก่อนอ่าน (โดยเฉพาะคนที่ยังกลัวสปอยล์) อันนี้เป็นสรุปความรู้สึกและจุดขายหลัก ๆ ที่ทำให้เรื่องนี้ถูกพูดถึงเยอะมากค่ะ/ครับ เดนดาว NEVERDIE เป็นนิยายวายไทยที่เริ่มจากโทนชีวิตธรรมดา ๆ ของ “น้ำ” คนขายน้ำเต้าหู้ในต่างจังหวัดยุคประมาณปี 2552 ซึ่งบริบทสังคมตอนนั้นเรื่องเพศยังไม่เปิดกว้าง ทำให้บรรยากาศมันมีความกดทับแบบเงียบ ๆ เสน่ห์ของเรื่องคือความเรียลของฉากชนบท ความรู้สึกต้อง “ปิดบัง” ตัวเอง และรายละเอียดเล็ก ๆ ที่ชวนให้เชื่อว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นได้จริง ไม่ได้เป็นวายหวานอย่างเดียว จุดที่หลายคนติดใจคือพล็อตไม่ได้เดินเป็นเส้นตรงแบบโรแมนซ์ทั่วไป ช่วงแรกอาจเหมือนจะเป็นความสัมพันธ์ที่ค่อย ๆ พัฒนา อบอุ่น มีโมเมนต์ชวนฟิน แต่พอไปกลาง–ท้ายเรื่องจะเริ่มโยนคำถามใส่คนอ่านว่า “วิบวับคือใครกันแน่” แล้วมันจะพาไปทางสืบสวน/จิตวิทยามากขึ้น ทำให้คนที่ชอบความพีค ความหักมุม หรือชอบนิยายที่อ่านแล้วต้องกลับไปคิดทบทวนจะถูกจริตมาก ถ้าถามว่าเศร้าขนาดไหน—ส่วนตัวมองว่าความเศร้าของเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ฉากร้องไห้ แต่มันเป็นความเศร้าแบบ “ชีวิตจริง” คือรักที่มีเงื่อนไข มีการจากลา มีความไม่แน่ชัด และมีความรู้สึกผิด/ความค้างคาที่คนอ่านรับไปเต็ม ๆ โดยเฉพาะเมื่อเรื่องแตะประเด็นเรื่องตัวตน สุขภาพจิต และแรงกดดันจากคนรอบข้าง (อ่านแล้วหน่วงได้เลย) อีกคำถามที่เจอบ่อยคือ “ปกหนังสือเดนดาว Never Die เป็นแบบไหน” —ฉบับที่หลายคนเห็นจะเป็นงานอาร์ตโทนเข้ม ๆ ดูติสต์ มีฟีล abstract หน่อย ซึ่งเข้ากับธีมในเรื่องที่พูดถึงงานศิลปะและความลับส่วนตัวของตัวละคร ทำให้ปกจำง่ายและหยิบมาถ่ายรูปสวยมาก (สายสะสมเล่มน่าโดน) แนะนำก่อนอ่านนิดนึง: ถ้าคุณเป็นคนอินกับประเด็นกดดันทางสังคม/ความสัมพันธ์ที่ไม่ได้ปลอดภัย 100% หรือมีธีมสุขภาพจิต ควรเตรียมใจและเผื่อเวลาหลังอ่านไว้พักอารมณ์ แต่ถ้าชอบนิยายวายที่ไม่ได้ขายหวานอย่างเดียว มีชั้นเชิงและหักมุม เรื่องนี้ถือว่าเป็นเล่มที่ “กระแสแรงเพราะมีของ” จริง ๆ
