อดัม no. 14 เดนดาว Never Die✨

ถ้าใครกำลังลังเลว่าจะอ่าน “เดนดาว Never Die” ดีไหม เราขอแชร์มุมที่ช่วยตัดสินใจได้แบบไม่สปอยล์นะคะ 1) อ่านยากไหม? สำนวนของจิตจงกล ส่วนตัวเราว่าจุดเด่นของนักเขียน “จิตจงกล” คือภาษาและจังหวะการเล่า มีการเล่นคำคล้องจอง/พ้องเสียงเยอะ บางประโยคต้องอ่านช้าๆ หรืออ่านออกเสียงถึงจะเก็ต (เราเป็นเหมือนกัน อ่านซ้ำแล้วก็ขำตัวเอง) ถ้าคุณชอบงานที่ “ใช้ภาษา” และให้อารมณ์แบบวรรณกรรมร่วมสมัย เล่มนี้ตอบโจทย์มาก แต่ถ้าชอบภาษาตรงๆ อ่านสบายๆ อาจต้องปรับสปีดช่วงต้นหน่อย 2) โทนเรื่อง: ขมคือขมจริง แต่ไม่ใช่ขมแบบไร้ความหมาย หลายคนถามว่าทำไมรีวิวชอบบอก “ขมทั้งเล่ม” สำหรับเรา ขมในที่นี้คือชีวิตตัวละคร เหตุการณ์ และทางเลือกมันหนักแบบกดทับ แต่ไม่ได้ทำให้รู้สึกว่าอ่านแล้วเสียเวลา เพราะมันพาเราไปเห็นด้านมืด/ด้านจริงของความสัมพันธ์ ความเปราะบาง และแรงปรารถนา ที่เล่าด้วยภาพชัดจนเหมือนเห็นเป็นฉากๆ 3) ฉากความรัก/ความเร่าร้อน เผ็ดและดิบ (เตรียมใจไว้) เล่มนี้มีความดุดัน เถื่อน หยาบโลนในแบบที่ “ตั้งใจ” ให้เข้ากับโลกของเรื่อง ไม่ใช่หวานละมุนทั้งทาง ถ้าคุณโอเคกับการบรรยายที่ตรง แรง และเห็นภาพชัด จะอ่านแล้วอินมาก แต่ถ้าไม่ถนัดงานที่หนักอารมณ์หรือมีความรุนแรงทางถ้อยคำ แนะนำให้เผื่อใจไว้ก่อน 4) “Never Die” แปลว่าอะไร ทำไมชื่อมันติดหู คำว่า Never Die แปลตรงๆ ว่า “ไม่มีวันตาย” หรือ “ไม่ตาย” แต่พออยู่ในบริบทของเรื่อง (และอารมณ์ที่ผู้เขียนปู) เราว่ามันเหมือนคำประชด/คำสาบาน/คำยื้อชีวิตในแบบคนที่ผ่านอะไรมาเยอะ เป็นชื่อที่ทำให้เราคิดต่อได้ว่าบางอย่างมันไม่ตายง่ายๆ จริงๆ ไม่ว่าจะเป็นความทรงจำ แผลในใจ หรือความรัก 5) โลโก้/วิบวับ/งานภาพประกอบเกี่ยวกับเดนดาวneverdie หลายคนเสิร์ชเรื่องโลโก้หรือคำว่า “วิบวับ” คู่กับเดนดาวneverdie เราแนะนำให้ลองสังเกตดีเทลบนปก/งานจัดหน้าด้วยค่ะ บางสัญลักษณ์มันเหมือนชวนให้ตีความเรื่อง “แสง” ที่กระพริบๆ ในความขมของทั้งเล่ม (อันนี้เป็นความรู้สึกส่วนตัวตอนอ่าน) 6) เหมาะกับใคร และควรอ่านตอนไหน เหมาะกับคนที่อยากลองนิยายเกย์โทนหม่น วรรณกรรมร่วมสมัย ภาษาจัดๆ และชอบเรื่องที่ทิ้งรอยหลังอ่านจบ เราแนะนำให้อ่านตอนที่มีเวลาว่างจริงๆ เพราะช่วงท้ายจะมีความลุ้นและหน่วง จนเราเองอ่านไปเหลือประมาณช่วงท้ายๆ แล้วใจแป้ว กลัวจบแบบที่คิด แต่พอจบจริงๆ คือรู้สึกว่า “ลงตัวที่สุดแล้ว” สำหรับเรื่องนี้ ทริคเล็กๆของเรา: ถ้าเริ่มอ่านแล้วงง ให้ลองอ่านวันละนิด เน้นจับอารมณ์/ภาพรวมก่อน แล้วค่อยย้อนกลับไปเก็บคำสวยๆ อีกรอบ จะสนุกขึ้นมากค่ะ