ใครกำลังประสบปัญหาเขียนนิยายไม่จบสักที ลอง 4 วิธีนี้ดู

1) ปิดสวิตช์ความคิดลบๆ ในใจ

หากกำลังรู้สึกว่างานตัวเองไม่ดีพอ คอมเมนต์น้อย คนอ่านน้อย ฯลฯ หยุดก่อน! ความคิดพวกนี้มีแต่จะถ่วงรั้ง ให้ลองเปลี่ยนมาคิดบวก ไม่ทำอะไรแบบเดิมๆ มองหาแรงบันดาลใจ ไปพบอะไรใหม่ๆ แบบนี้ดีกว่า

อย่าคิดว่างานต้องสมบูรณ์แบบ คิดแค่ว่าทำให้ดีที่สุดก็พอ

—

2) เลิกผัดวันประกันพรุ่ง

ลองวางแผนให้ดี หาเวลาเขียนแบบชัดเจน กำหนดไปเลยว่าเวลานี้จะเขียน ระหว่างเขียนก็กำจัดอุปสรรคออกไปให้หมด

เลิกผัดว่าจะเขียนพรุ่งนี้ พรุ่งนี้ ไปเรื่อยๆ ไม่งั้นงานไม่เดินแน่นอน

—

3) ชัดเจนกับนิยายตัวเอง

แม้จะจัดการ2ข้อแรกได้แล้ว แต่ถ้าไม่มีแนวทางการเขียนนิยายที่ชัดเจนทุกอย่างก็อาจจบ ทางแก้คือสร้างพล็อต กำหนดตัวละคร ทิศทางของเรื่อง ธีมเรื่องเอาไว้ก่อน

เมื่อทำได้แต่แรกก็จะช่วยให้เขียนลื่นและไปถึงตอนจบได้ง่ายขึ้น

—

4) เพิ่มความกล้า

เลิกกลัวนู่นนี่ระหว่างเขียน ให้บอกกับตัวเองเสมอว่าตราบใดที่ไม่ลงมือทำก็ไม่มีวันรู้หรอกว่าสิ่งที่กลัวจะเป็นจริงหรือไม่

ดังนั้นต้องเพิ่มความกล้า ลุยเขียนไปเรื่อยๆ จบเรื่องปุ๊บก็เอาฟีดแบ็กด้านต่างๆ มาวัดผลพัฒนาต่อไป

—

#เขียนนิยาย #นักเขียน #นักเขียนเด็กดี #พัฒนาตัวเอง #Lemon8ฮาวทู

7/2 แก้ไขเป็น

นอกจาก 4 วิธีที่แนะนำในบทความแล้ว ผมอยากแชร์ประสบการณ์ตรงว่า การเขียนนิยายให้จบไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ถ้าเราจัดการกับตัวเองได้ดีจะช่วยได้มาก อย่างแรกคือการสร้างนิสัยเขียนเป็นประจำ เช่น กำหนดเวลาเขียนทุกวัน วันละ 30 นาทีหรือ 1 ชั่วโมงก็ได้ เพราะความสม่ำเสมอช่วยให้สมองจดจ่อกับเรื่องราวและลดโอกาสผัดวันประกันพรุ่ง นอกจากนี้ ผมมักจะเขียนสรุปพล็อตย่อ ๆ หรือไอเดียตัวละครไว้ในโน้ตเล็กๆ ทันทีที่นึกออก ระหว่างวันที่ไม่ว่างเขียนจริง เพราะเวลาไอเดียหลุดมือไปจะกลับมาลำบาก อีกอย่างที่สำคัญคือ การยอมรับว่าผลงานแรกหรือเวอร์ชันแรกของเราไม่จำเป็นต้องสมบูรณ์แบบที่สุด แค่เอื้อมถึงเป้าหมายการเล่าเรื่องได้ก็พอ การทุ่มเวลานานๆ ปรับแก้จนสมบูรณ์อาจทำให้เรารู้สึกท้อและหยุดเขียนก่อนจบ การปล่อยให้นิยายเป็นเวอร์ชันร่างแรกที่ครบถ้วน แล้วค่อยกลับมาแก้ไขภายหลัง ทำให้เรามีกำลังใจและความก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง อีกหนึ่งเคล็ดลับที่ผมคิดว่าช่วยเพิ่มความกล้าในการเขียนได้ คือการแบ่งปันงานเขียน ลองส่งให้เพื่อนอ่านหรือกลุ่มนักเขียนที่ไว้ใจได้ รับฟังฟีดแบ็กอย่างสร้างสรรค์และใช้เป็นแรงผลักดันในการพัฒนา มิใช่คำวิจารณ์ทำลายกำลังใจ เพราะเมื่อเราเห็นมุมมองที่หลากหลาย ย่อมช่วยให้เราเติมเต็มพล็อตและตัวละครให้สมบูรณ์มากขึ้น ผมเองก็เคยรับรู้ความกลัวในเรื่องการถูกวิจารณ์ แต่เมื่อเริ่มเปิดใจ ความกลัวก็เปลี่ยนเป็นโอกาสเรียนรู้ สุดท้าย ต้องบอกว่า "เขียนนิยายจบ" คือการเดินทางไม่ใช่ปลายทาง ทุกความยากลำบาก ความผิดพลาด และความท้อแท้ที่เราผ่านไป ล้วนเป็นบทเรียนสอนใจและพัฒนาทักษะการเขียนของเรา อย่าลืมให้รางวัลตัวเองกับทุกก้าวเล็กๆ ที่ผ่านไป เช่น การเขียนจบแต่ละบทหรือแต่ละตอน เพื่อให้มีแรงใจต่อเนื่อง ผมหวังว่าเคล็ดลับและประสบการณ์ส่วนตัวนี้จะช่วยให้ทุกคนที่อยากเขียนนิยายสำเร็จได้ไม่ยากครับ