Basic monk, don't miss
# Basic, see the monk # The old monk # Basic monk # Dharma and the true monk
Honestly, there are many coins for sale.
First of all, basics, looking at monk coins is like antiques, various collectibles. Counterfeits are popular to make them look old.
But the fact that being old by nature is somewhat different from being old.
How does the antiques look?
I want you to think of old and scarred teak tables, and we can distinguish them quickly, which one is old, which one is new.
And if the table is real, it should be mixed with old and new scars, not old alone, and cross time without any trace, that would be weird.
The current god is formed by removing the print with a silicone-like material or epoxy, which will look like oiled soil, but when dried, it will be hard to make a mold.
Which seems to be exactly the same because of the removal, but actually the small details will disappear, so the monk is not very detailed, so it is used to try to make the old look like
Buffy avoids the old guys. It's hard to see.
The last coin production is actually a metal plate and hit with a mold, so it's sharp and the marks shouldn't be there (when removing a print may have small bubbles, so it's like a fart). Now we look at the hard picture of Google as this model. How is the skin bug? It helps.
The last one is coin ears and edges.
Look at the picture, probably enough to understand
Some people end up with the cutter next to me. Let me tell you next time.
ถ้าคุณเพิ่งเริ่มเล่นพระเหรียญ แล้วเจอของ “เก่าๆ คลาสสิก” ราคาดีๆ ในเน็ต บอกตรงๆ ว่าช่วงแรกผมพลาดเพราะดูแค่ความเก่าอย่างเดียว พอศึกษามากขึ้นถึงรู้ว่า “เก่าแท้” กับ “ทำเก่า” มันคนละฟีล โดยเฉพาะพระเหรียญที่ถอดพิมพ์มาใหม่ๆ แล้วพยายามแต่งผิวให้ดูผ่านการใช้ 1) เช็ก “รอยถอดพิมพ์ตามขอบๆ” ก่อนเสมอ เวลาเป็นพระเก๊สายถอดพิมพ์ (ซิลิโคน/อีพ็อกซี่) มักทิ้งรอยเส้นบางๆ หรือรอยต่อแม่พิมพ์ไว้ตามขอบเหรียญ ขอบจะดูไม่เป็นธรรมชาติ เหมือนมีเสี้ยนๆ หรือเป็นคลื่นเล็กๆ ถ้ามีกล้องส่องหรือซูมรูปให้สุด จะเห็นแนวรอยที่ไล่ไปตามขอบได้ชัดขึ้น 2) รายละเอียด “หายไป” แต่เหมือนจะคม—อันนี้หลอกตา เก๊ถอดพิมพ์มองไกลๆ เหมือนเป๊ะ แต่พอดูใกล้ รายละเอียดเล็กๆ เช่น เส้นยันต์ เส้นจีวร ปลายตัวหนังสือ หรือพื้นผิวที่ควรมีมิติ จะออกแนว “โล้นๆ จางๆ” คือมีรูปทรงอยู่ แต่ความลึกและความคมแบบงานปั๊มจริงหายไป 3) ผิวผด/รูฟองอากาศบนเนื้อเหรียญ เหรียญปั๊มโลหะโดยทั่วไปจะออกคมกริบ ผิวค่อนข้างแน่น แต่เหรียญเก๊ที่ถอดพิมพ์อาจมีฟองอากาศ ทำให้เกิดจุดผดเล็กๆ หรือรูเข็มกระจาย โดยเฉพาะตามพื้นหลังและซอกลึก ถ้าเจอผิวผดแบบ “ไม่สมเหตุสมผล” ให้ระวังไว้ก่อน (แต่ต้องเทียบรุ่นแท้ด้วย เพราะบางรุ่นผิวเดิมก็มีเอกลักษณ์ต่างกัน) 4) โฟกัส “หูเหรียญ” และรูห่วง: จุดยอดฮิตของพระเก๊ หูเหรียญเป็นจุดที่ผมใช้คัดกรองเร็วมาก เพราะเก๊หลายเหรียญทำหู “เบิ้ล” หรือทำรูใหญ่ผิดปกติเพื่อซ่อนตำหนิ/รอยต่อ หรือแก้ทรงให้ดูเนียน หูแท้มักสัมพันธ์กับขอบและผิวโดยรวม ดูเป็นชิ้นเดียวกันมากกว่า ไม่ใช่เหมือนเติม/โปะเพิ่ม 5) ระวังกับดัก “เลขสวย + ราคาหลักหมื่น” คำว่า “พระราคาหลักหมื่น” หรือ “พระเหรียญนิยม ราคาสูง” ทำให้หลายคนรีบตัดสินใจ แต่ของเก๊มักใช้เลขสวย/คำบรรยายแรงๆ มาช่วยขาย วิธีที่ผมทำคือ ขอรูปชัดทุกมุม (หน้า-หลัง-ขอบ-หูเหรียญ) และขอรูปเทียบแสงหลายองศา ถ้าคนขายให้ไม่ครบหรือรีบปิดการขาย ให้ถอยก่อน 6) ถ้าอยากรู้รุ่น “ราคาสูง/แพงที่สุดในประเทศไทย” ให้เริ่มจากการเทียบข้อมูลก่อน ประเด็นพระราคาแพงมากๆ มักขึ้นกับ “ความนิยม + สภาพ + ความแท้ที่ยอมรับได้” ดังนั้นก่อนสนใจราคา ให้เริ่มจากเทียบตำหนิแม่พิมพ์และผิวกับแหล่งอ้างอิงหลายที่ และถ้าเป็นมือใหม่ แนะนำหลีกเลี่ยงเหรียญเก่าเก๊ง่ายๆ ไปก่อน เลือกรุ่นที่มีภาพเทียบเยอะๆ จะปลอดภัยกว่า สรุปสั้นๆ: ผมจะไล่ดู รอยถอดพิมพ์ตามขอบๆ → รายละเอียดจางหาย → ผิวผด/ฟองอากาศ → หูเหรียญเบิ้ล/รูใหญ่ → แล้วค่อยไปดูเรื่องราคาและความนิยม ทีละขั้น จะช่วยลดโอกาสเจอ “เก๊กระจอก” ได้เยอะมากครับ
