Are you doing well enough?
When the last days of our lives come, everything we thought was ours will gradually be laid down. The clothes we used to wear, the possessions we had accumulated, the homes we had lived in, the positions, the reputations, and the commendations of the people cannot follow us.
These things are not wrong, and wealth or success in life is not harmful, but the Dharma reminds us of the truth that things are impermanent and nothing is ours forever.
The Buddha always taught about impermanence, because what has happened changes and extinguishes in the end, we should not leave all happiness to external things, because when they change, the heart may suffer.
In the book, the Buddha said,
"Copp, death.
I like it.
Skit Pryot.
Ett Putthansa. "
It is thought that not doing all evil, doing good, and purifying the heart are the teachings of the Buddha.
Looking at life through this principle, the important question is not just how much money we have today, how much property we have, or how many people know and praise us, but how we live while we have the opportunity.
Have we ever made anyone happy?
Have you ever helped anyone on a difficult day?
Ever forgive the people who hurt us?
Ever sacrificed without demanding anything in return?
And on days when no one can see, we used to choose the right thing just because we knew it was good or not.
Some goodness may not be applauded. Sometimes we forgive and no one knows. We help one without gratitude, or do small good things that no one remembers. But they are valuable. Because goodness does not mean just because others see it. If it is meaningful because it makes our mind gradually more beautiful.
So don't wait for the last day and ask yourself, "Have we done enough?"
Because this question can be asked from today.
If there is anything to do well, do it.
If there's anyone who should apologize, apologize.
If there is anyone to forgive, put down your anger.
If there's a chance to help anyone, help as much as we can.
Life doesn't have to be great to be valuable, just to use each day consciously, not to encroach on others, to share, to forgive, and to cleanse our hearts, we are on the path of good.
When the last days come, we may not be able to take property with us, nor be able to bring fame or praise, but what we have done is part of the cause and effect of our lives.
So it's not too late to do good today.
Don't wait to get ready.
Don't wait for a lot
Don't wait for anyone to see
Just do good in front of you with a conscious heart and no hope of reward.
And when it comes to putting everything down, we can at least look back and say to ourselves,
"This life...We have tried our best. "
ในชีวิตประจำวัน เรามักถูกความวุ่นวายต่าง ๆ ดึงดูดจนลืมถามตัวเองว่าชีวิตนี้เราได้ทำดีเพียงพอหรือยัง เมื่อลองคิดตามคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เน้นให้เราไม่ยึดติดกับทรัพย์สิน ชื่อเสียง หรือสิ่งภายนอก เราจะเห็นว่าความสุขแท้จริงไม่ได้มาจากสิ่งเหล่านี้ แต่เกิดจากการทำจิตใจให้บริสุทธิ์และการกระทำความดีโดยไม่หวังผลตอบแทน จากประสบการณ์ส่วนตัว การเริ่มต้นทำความดีกับคนรอบข้าง เช่น การให้คำปรึกษา การช่วยเหลืองานเล็ก ๆ น้อย ๆ หรือแม้แต่การให้อภัยในใจ สามารถทำให้ใจเราสงบและเบิกบานมากขึ้น แม้ว่าไม่มีใครให้รางวัลหรือชื่นชมก็ตาม ความดีเหล่านี้ไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่หรือเห็นผลชัดเจนทันที แต่เป็นสิ่งที่สะสมเป็นพลังบวกในจิตใจของเรา บางครั้ง การถามตัวเองในแต่ละวันว่า "วันนี้เราทำดีพอหรือยัง" กลายเป็นแรงกระตุ้นให้เราปรับเปลี่ยนพฤติกรรมและความคิดได้ดีขึ้น เช่น การลดละการพูดจาไม่ดี การให้อภัยแทนความโกรธ และการแบ่งปันสิ่งที่เรามีให้แก่ผู้อื่นโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน สิ่งเหล่านี้ช่วยให้เราพัฒนาตนเองทั้งทางใจและสังคม ประเด็นสำคัญที่ได้เรียนรู้คือ "ความดี" ไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนหรือขนาดของการกระทำ แต่ขึ้นอยู่กับความตั้งใจและความสม่ำเสมอในการฝึกฝนจิตใจ บางครั้งการลงมือทำความดีเมื่อยังนึกไม่ถึงว่าสิ่งนั้นจะมีผลดีใดในอนาคต แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความสุขและความสงบที่เราปลูกไว้ในใจตัวเอง ดังนั้น จึงไม่ควรรอให้ถึงวันที่ไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้วค่อยเริ่มทำความดี หากเรามีโอกาสในวันนี้ เราก็สามารถสร้างความเปลี่ยนแปลงให้กับชีวิตตัวเองและคนอื่น ๆ ได้ทันทีด้วยใจที่ตั้งมั่นและสติรู้ตัวอยู่เสมอ