การพูดคุยกับเพื่อนในเวลาที่รู้สึกเผลอคิดถึงใครสักคนเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมาก เพราะมันสะท้อนถึงความเจ็บปวดและความหวังใจที่ไม่ง่ายเลยสำหรับการ move on สำหรับตัวเอง ช่วงเวลานี้คือช่วงที่รู้สึกเหมือนกำลังเปิดแผลใจ การได้โทรคุยกับใครสักคนที่รับฟังโดยไม่ตัดสิน ทำให้รู้สึกได้ว่าความรู้สึกนั้นไม่ได้แปลกหรือน่าอายเลย สิ่งที่บอกได้คือ ไม่ต้องรีบปิดบังความรู้สึกตัวเอง อย่าฝืนใจ หากใครถูกตัดขาดหรือมีความสัมพันธ์แบบที่เรียกว่า toxic relationship บางครั้งการปล่อยให้ใจได้ระเบิด ความรู้สึกโกรธ เสียใจ หรือแม้แต่ความเครียด เป็นสิ่งที่จำเป็นก่อนจะพาตัวเองก้าวต่อไป เรื่องของคำถามว่า “จะ move on ยังไง?” มันไม่มีสูตรสำเร็จ ตรงนี้เชื่อว่ามันขึ้นอยู่กับบุญกรรมและความสัมพันธ์ที่เรามีต่อกันมากกว่า บางคนอาจต้องใช้เวลานาน บางคนอาจต้องหาความหมายใหม่ของชีวิตเพื่อช่วยเยียวยาใจ นอกจากการพูดคุย การสร้างสรรค์กิจกรรมที่ทำให้ตัวเองได้มีความสุข เช่น การกินข้าวกับเพื่อน หรือทำสิ่งที่รัก ก็ช่วยตั้งวงใจได้ดีเช่นกัน การที่เพื่อนตอบกลับว่า "กูยังอยากกินข้าว" อาจหมายถึงการเลือกที่จะอยู่กับปัจจุบันมากกว่าการอยู่ในอดีต สุดท้ายแล้ว การให้โอกาสตัวเองได้รู้จักรักตัวเอง (self-love) และมีเพื่อนหรือใครสักคนที่คอยรับฟังอย่างจริงใจ คือสุดยอดการเยียวยาที่ทำให้หัวใจหายระกำ และสามารถก้าวผ่านความเจ็บปวดนี้ไปได้อย่างมีความหวังและเข้มแข็งกว่าเดิม ทุกครั้งที่เห็นแฮชแท็กอย่าง #เป็นเพื่อนข้างใจ หรือ #selflove มันทำให้รู้ว่ายังมีคนไม่มากก็น้อยที่พร้อมจะรับฟังและเข้าใจเราในทุกความรู้สึกจริงๆ