จากประสบการณ์ของแรงงานกัมพูชาที่ทำงานในประเทศไทยส่วนใหญ่ พบว่าพวกเขามีชีวิตความเป็นอยู่ที่ดีขึ้นเมื่อเทียบกับสถานการณ์ในบ้านเกิด โดยเฉพาะเรื่องรายได้ที่ช่วยเลี้ยงดูครอบครัวอย่างเพียงพอ และความมั่นคงของงานที่หาได้ในไทย ซึ่งทำให้แรงงานเหล่านี้มองว่า "ไม่กลับ!!" กลับไปที่กัมพูชานั้นเสมือนการกลับสู่ความอดอยากและความลำบาก สภาพเศรษฐกิจและโครงสร้างสาธารณสุขในกัมพูชายังมีข้อจำกัด ทำให้ผู้ป่วยไม่มีโอกาสได้รับการรักษาที่เหมาะสม และอาจถึงขั้น "ตายฟรี" หากกลับไปโดยไม่มีงานหรือเงินทุนรองรับ นอกจากนี้ แรงงานกัมพูชายังเปิดเผยว่าการได้รับการปฏิบัติที่ดีกว่าในประเทศไทย เช่น เจ้านายที่ใจดีเหมือนญาติ พร้อมทั้งสภาพแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยและได้รับค่าตอบแทนที่เหมาะสม วันละ 400 บาท ซึ่งช่วยให้สามารถเลี้ยงเลี้ยงครอบครัวได้ดีขึ้นและมั่นคงขึ้น เป็นปัจจัยสำคัญที่ทำให้พวกเขาตัดสินใจไม่กลับประเทศ แม้ว่าจะมีคำสั่งหรือแรงกดดันจากทางการบ้านเกิดก็ตาม อย่างไรก็ตาม ประเด็นแรงงานต่างด้าวในประเทศไทยยังคงเป็นเรื่องที่ต้องได้รับความสนใจและดูแลอย่างใกล้ชิดทั้งในด้านสิทธิ แรงงาน และสวัสดิการ เพื่อให้แรงงานเหล่านี้สามารถทำงานและใช้ชีวิตได้อย่างมีคุณภาพ มีความปลอดภัย และไม่ต้องเผชิญกับภาวะลำบากในระยะยาว สำหรับแรงงานกัมพูชาในจังหวัดปราจีนบุรีที่ยืนยันว่ายังไม่กลับประเทศ แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างแรงงานกับสภาพเศรษฐกิจ การเมือง และสังคมทั้งสองประเทศ การพูดคุยและหาแนวทางแก้ไขในระดับระหว่างประเทศและท้องถิ่นจึงเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อสร้างสภาพแวดล้อมที่เหมาะสมสำหรับแรงงานข้ามชาติและช่วยลดปัญหาที่อาจเกิดขึ้นตามมาอย่างยั่งยืน