จากประสบการณ์ส่วนตัว เมื่อต้องดูแลหลานหรือสมาชิกในครอบครัวที่มีนิสัยขี้เกียจและชอบกินนอนมากๆ การเข้าใจและไม่เร่งรัดเกินไปจะช่วยให้บรรยากาศในบ้านอบอุ่นขึ้นมาก คำพูดที่หลานบอกว่า "มีขนม" หรือพูดถึง "ขี้ค้าน" นั้นสะท้อนความไร้เดียงสาและความจริงใจในวัยเด็กได้เป็นอย่างดี สิ่งนี้ช่วยให้ผู้ใหญ่รู้สึกผ่อนคลายและเห็นคุณค่าของเวลาที่ใช้ร่วมกันมากขึ้น นอกจากนี้ น้ำหวานและหมากอีก็เป็นส่วนประกอบที่คนในครอบครัวบางบ้านชอบทานด้วยกัน หรือเป็นของที่มีความหมายในชีวิตประจำวัน การแลกเปลี่ยนสิ่งเหล่านี้ในครอบครัวจึงกลายเป็นเครื่องมือเชื่อมโยงความรู้สึกที่ดีระหว่างกัน ผมเชื่อว่าการรับฟังและให้ความสำคัญกับคำพูดและพฤติกรรมของหลาน เป็นวิธีสร้างความสัมพันธ์ที่อบอุ่นและยั่งยืน เหมือนจะเห็นภาพชีวิตที่แสนสบายและผ่อนคลายที่ทุกคนต่างคาดหวังในบ้านของตัวเอง