ฉันก็แค่มี "เกราะป้องกันชีวิต" ฉันไม่ได้ใช้ชีวิตแบบตัองรักคนทั้งโลก ฉันแคร์แค่บางคน ฉันรักแค่บางคน ฉันดีด้วยแค่กับบางคน แล้วคนทั้งโลกก็ไม่จำเป็นต้องรักฉัน เพราะฉัน "ก็ไม่ได้น่ารัก" กับทุกคน #โพสต์รับซัมเมอร์

ไม่ต้องมากจนล้น ไม่ต้องน้อยจนขาด เพราะสุดท้ายแล้ว ความสุขของชีวิต อาจเป็นเพียง ความพอดีเล็ก ๆ ที่ทำให้เรายิ้มได้…ในทุกวัน

อลังการงาน S2O

กรุณาระมัดระวังการล่วงเกิน ความรู้สึกของผู้อื่น แม้กับคนที่เราคิดว่า “เราเป็นของตาย” เพราะ….ความใกล้ชิด ไม่ใช่สิทธิ์ในการทำร้าย ความรัก ไม่ใช่การครอบครอง ต่อให้สนิทแค่ไหน เขาก็ยังเป็นตัวของเขา มีขอบเขต มีความรู้สึก ไม่มีใคร เป็นเจ้าของใครจริง ๆ สิ่งเดียวที่เราทำได้ คือดูแลกันโดยไม่ล้ำเ

ห้ามหมาไม่ให้เห่า กับเดินหนีไปอะไรง่ายกว่า ห้ามปากคนไม่ให้พูด กับไม่ต้องสนใจอะไรง่ายกว่า ห้ามความคิดคนอื่น กับห้ามความคิดตัวเองอะไรง่ายกว่า ห้ามไม่ให้คนเกลียด กับมองข้ามไปอะไรง่ายกว่า ห้ามคนอื่นไม่ให้โกรธ กับอย่าไปโต้เถียงอะไรง่ายกว่า ห้ามคนอื่นทำเลว กับห้ามตัวเองไม่ให้ทำชั่วอะไรง่ายกว่า

ทุกคนต้อง ‘’มีเรื่องในใจ‘’ ที่ต้องคิดกัน แต่ ถ้าใครเลือกที่จะ….. ทิ้งขยะในใจไปได้เร็ว ……. ความสุขเราจะเพิ่มขึ้นได้เร็ว ฝึกทิ้งขยะในใจ …. ให้เหมือนทิ้งขยะในมือ ไม่ต้องแบกมันไว้ให้หนัก เพื่อ……บั่นทอนความสุข แค่ ปล่อยและทิ้งมันไป จำไว้ว่า … ความสุขอยู่ที่เราคิด ชีวิตอยู่ที่เราสร้าง ….

ถ้าคุณยังรู้สึกว่า... วันนี้.เหนื่อยจังเลย รู้ไว้เถอะนะ ว่า... คุณ ยัง สู้ อยู่ เสมอ

อนุญาตให้ตัวเองเสียเวลาไปบ้างก็ได้ อนุญาตให้ตัวเองหมดแรงชั่วคราวเพื่อได้พัก อนุญาตให้ตัวเองไม่ต้องรู้สึกผิดกับความผิดพลาดในอดีต อนุญาตให้ตัวเองดื่มอะไรก็ได้ เพื่อระบายอารมณ์ อนุญาตให้ตัวเองอับอาย เจ็บปวด พังทลาย อนุญาตให้ตัวเองปิดกั้น โอ้อวด หยิ่งบ้าง อนุญาตให้ทุกอย่างเกิดขึ้นไปตามธรรมชาติ อ

ชีวิตที่แบกทุกอย่างไว้ลำพัง ไม่ได้เริ่มจากความอยากเข้มแข็ง แต่มันเริ่มจากคำว่า “ไม่มีทางเลือก” บางคนไม่ได้เกิดมาเพื่อสู้เก่ง แต่สถานการณ์บังคับให้ต้องสู้ ไม่ได้อยากรับผิดชอบทุกอย่างคนเดียว แต่เมื่อหันไปแล้วก็ไม่เจอใครอยู่ดี… ก็ต้องกลายเป็นคนที่รับไหว…ทั้งที่ใจสั่น ชีวิตที่ต้องแบก มันหนักก

" จงใช้ชีวิต " ให้เหมือนกับดอกไม้ในป่าลึก ที่มันไม่เคยมีใครรดน้ำ ไม่มีใครเอาใจใส่ แต่มันกลับเติบโตได้อย่างสวยงาม เพราะมันรู้จักพึ่งพาสิ่งรอบตัว ชีวิตคนเราก็เช่นกัน ความเข้มแข็งเริ่มต้นด้วยการพึ่งพาตัวเอง

ช่วงเวลาที่ "มืดมิดของชีวิต" คือช่วงที่คุณ...ต้องกัดฟัน เพื่อที่จะเดินต่อเพียงคนเดียว ล้มแล้วลุก... เจ็บแล้วไม่พูด ทำงานหนัก... โดยยังไม่รู้ว่า จะประสบความสำเร็จไหม คนส่วนใหญ่จะมองเห็น แค่ตอนที่คุณ...กลับมายืนอยู่ได้ แต่ไม่เคยเห็นตอนที่คุณ...แทบยอมแพ้ เพราะความเป็นจริงในชีวิต คนที

“พ่อค้า” ยอมเสีย “เงินหมื่น” เพื่อกำไร “หลักแสน” “นักธุรกิจ” ยอมเสีย “เงินแสน” เพื่อกำไร “หลักล้าน” “เศรษฐี” ยอมเสีย “เงินล้าน” เพื่อกำไร “หลักสิบล้าน” “มหาเศรษฐี” ยอมเสีย “เงินสิบล้าน” เพื่อกำไร “หลักร้อยล้าน” “คนมักง่าย” ไม่ยอมเสียอะไรเลย แม้กระทั่ง “แรงงาน” หรือ “แรงใจ” แต่บ่น “อยากได้

ต้นไม้ที่งดงาม ถ้าไปอยู่ในดินที่ไม่เหมาะ มันก็เติบโตไม่ได้เต็มที่ หัวใจของเราก็เหมือนกัน ถ้าให้ใจผิดคน ความรักที่มีค่าก็จะถูกมองข้า และสุดท้าย…เรากลับเป็นฝ่ายเสียใจ จำไว้นะ... ถ้าที่ตรงนั้นทำให้เรารู้สึกไม่มีตัวตน อาจไม่ใช่เพราะเราไม่ดีพอ แค่ยังไม่เจอที่ที่เห็นคุณค่าในความเป็นเราเท่านั้นเ

การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ มันเริ่มจากเรื่องเล็ก ๆเสมอ… หลายคนคงอยากเปลี่ยนชีวิต แต่พอเราคิดถึงการเริ่มต้น ก็มักรู้สึกว่ามันคง “ยากเกินไป” เพราะ…. เราคิดว่าการเปลี่ยนแปลงต้องยิ่งใหญ่ ต้องทำให้ได้ทันทีแต่ความจริงคือ ชีวิตเปลี่ยนได้จากเรื่องเล็ก ๆ เช่นตื่นเช้าขึ้นกว่าเดิมอีก 10นาที อ่านหนังสื

กว่าเชือกเส้นนึงจะขาดได้ น่าจะต้องผ่านการใช้งานมานาน เหมือนกับฐานะคนมั้ง กว่าจะสำเร็จ มั่นคง แน่นหนา ต้องล้มลุก คลุกคลานมานับไม่ได้ อยู่ที่เราว่าจะให้เชือกขาดหรือบำรุงรักษาให้มันใช้ได้ จนเป็นเชือกแข็งแรง เป็น .. เชือกวิเศษ

วันนี้ ผมรู้สึกเฉย ๆ กับสิ่งที่ผมเคยรู้สึกแทบขาดใจ ไม่เรียกร้อง ไม่อ้อนวอน ไม่ฟูมฟาย ไม่มีคำถาม ไม่หาคำตอบ ไม่พยายาม ไม่วิ่งตาม ไม่ใช่ไม่รักนะ แต่หมดแรงแล้ว ยอมรับความจริงได้แล้ว ถึงแม้ว่าจะยังรู้สึกอยู่ แต่มันก็ไม่ทุรนทุราย จะเป็นจะตาย เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้ว ชีวิตมันก็เป็นของเร

ไม่ต้องรีบ ไม่ต้องฝืน ปล่อยให้จักรวาล ค่อยๆ จัดเรียงทุกอย่างให้ลงตัว ขอเพียงแค่ "อดทน" เชื่อในจังหวะชีวิต เพราะทุกสิ่งมีเวลาของมัน ทุกอย่างจะมาถึงเอง… เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม

ไม่ยิ่งใหญ่..แต่สงบ ไม่มากมาย..แต่พอใจ ไม่กว้างขวาง..แต่คุณภาพ ไม่โอ้อวด..แต่ไม่เอาเปรียบใคร ชีวิตเกิดมาแล้วก็ “ ต า ย ” ขออยู่ในมุมสงบๆง่ายๆก็พอ…

ค่อยๆ ….ลืมทีละเรื่อง ค่อยๆ ….ปล่อยทีละอย่าง แล้ววันหนึ่ง จะรู้ว่า… ทุกอย่างจะจางหายไปเอง แบบที่ไม่ต้องพยายาม โอบกอดตัวเอง ด้วยการรักตัวเอง มากๆนะ