On a rainy night 🌧️
"Do you remember that day when we were on red fire when it rained?" We sat on different chairs, and on the table there were two glasses of tea in them, a jasmine tea with a faint smell.
"Well, remember, why? Don't you tell me you're pushing your motorcycle back to your room?" He woke up until the tea in the glass almost spilled on him.
"Are you crazy? I'll drive it back."
"Then go, and I'm shocked to think you're going to push it away again," he said, ending his laughter.
"I went somewhere recently, and at first I thought I wouldn't go. When I saw the rain, I was worried that I was wet, but I had to go anyway. But you know, the night you left me at the intersection of the red light alone, I couldn't remember all the sentences you said, but I was good enough, you know."
The seniors laughed in their throats at the time I finished talking.
"Can you get into the story?"
"Okay, okay, that's it. That day, after you've done something, it's raining out there. It's not as heavy as that day.
But the other thing is, I'm not afraid of the black streets anymore, and I'm so twisted, and I keep singing, you know, I feel so good, I remember singing that one song when I was on a motorcycle that was running on that uncleared road, in front of the rain, that it felt so cool and refreshing, but it's not like my heart didn't have that fear anymore. I don't have it anymore.
I was out there, I was in the rain, I was on the wet road, and I kept singing, and it was a kind of experience...I'm like coming back free from it, from the story that was in my head and the experience of the middle of the year, and that day it didn't rain, and the sun went off like you said, come on. I'm happy to play in the rain again. "
I spoke and turned to give a little smile to the seniors. And the seniors smiled back and listened carefully.
"I asked my grandson if he liked to play in rainwater, and he shook his little head and said no, so I told him that when I was as young as him, I really liked to play in rainwater, even though he finally had a fever the next day, but he wondered if he had a fever and why he would play, and he didn't like rainwater because it was so wet and left him with a fever that he often had to see a doctor, so I told him...Because Aunt has fun every time when playing rainwater. "
"What's your nephew's name?"
"Marina."
"I met him. He's a smart kid."
"He's a hypocrite." I finished sipping that warm tea again, soaking my throat and telling the story that continues.
"Sly like you, no fault."
"You keep talking. I'm a hypocrite. I don't know where."
"That's enough. I don't want to argue with you. Let's just say I'm glad you're free from it."
"Well, if you hadn't left me in the middle of the way that day, I wouldn't know how to get out of it. I appreciate your words that day, the day I was left alone at the red light."
"Damn it, uh, did I leave you?" with a chuckle in your throat.
"It didn't rain today. Why did you order tea to eat?" I asked, wondering.
"Think...Don't you want to eat? "
"Heh, yeah, yeah, can eat," said the teeth.
We sat motionless for a while before we stood up, ready to disperse, take ourselves back to where we came from.
"What did you sing on your motorcycle that night that you said you were singing?"
"Oh...Please listen to the end of Sham. Sham Rum, haven't you ever listened? "
"So long...I remember this song when you were in high school. "
"Yes, sing it, sing it, sing it in one verse...🎶 kept for so long that I was overflowing because I thought that she already had a boyfriend, so I didn't dare, but it was more than forbidden to love. Don't continue to be crazy. Don't rely on me a lot....🎶
And then it goes back and forth like that. "
In the end, we all laugh at each other. Who can enjoy and continue the song as well as this senior? Besides Mrs. Pupi, there must be someone who likes to listen to the music as well as us. Just think.
"Long talk, I'll go first. Let me go back. Bye, see you later."
"Well, see you next time, wait and hear your story. It's a long time." The laughter erupted, and we parted there.
It's over, and that's it.
# I wrote # Keep telling # lemon 8 diary # Drug sign with lemon8
ในช่วงเวลาที่ฝนตกลงมาอย่างนุ่มนวล ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวเงียบสงบและมีความรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น เหมือนกับเรื่องราวในคืนฝนตกของผู้เขียนที่เต็มไปด้วยความทรงจำซึ่งถ่ายทอดผ่านบทสนทนาระหว่างรุ่นพี่และตัวละครหลัก ที่แม้จะดูเรียบง่ายแต่ลึกซึ้งด้วยความรู้สึกและความหมายของการปลดปล่อยความกลัว หลายครั้งที่เรามักจะผูกติดกับเรื่องราวในอดีตจนทำให้รู้สึกถูกจำกัดและกลัวที่จะก้าวต่อไป แต่เมื่อคนเราสามารถเปิดใจปล่อยวางความกลัวและเผชิญหน้าอย่างตั้งใจ จะได้พบกับความสดชื่นเหมือนอย่างที่ผู้เขียนบรรยายถึงความรู้สึกเมื่อวิ่งรถมอเตอร์ไซค์ผ่านถนนที่เปียกชื้นใต้สายฝน การได้รับอิสระในใจอาจไม่ต้องใช้เวลานานหรือสถานการณ์สุดพิเศษ แค่เพียงการยอมรับและกล้าก้าวข้ามมันก็เพียงพอแล้ว เพลง "กรุณาฟังให้จบ" ของแช่ม แช่มรัมย์ ที่ถูกหยิบมาเล่าถึงในเรื่อง ยังช่วยเพิ่มมิติของบรรยากาศและความรู้สึกให้กับเรื่องราว เพลงนี้มีเนื้อหาที่พูดถึงความรักและความรู้สึกที่ซับซ้อน ซึ่งเข้ากันได้ดีกับความทรงจำและบทสนทนาที่สะท้อนความหวัง ความทรมาน และการเติบโตทางอารมณ์ นอกจากนี้ บทสนทนาระหว่างผู้เขียนกับรุ่นพี่ยังแสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยความเข้าใจและความอบอุ่น ช่วยเติมเต็มช่วงเวลาที่ดูเหมือนจะธรรมดาให้กลายเป็นความทรงจำที่มีค่าที่ยากจะลืมเลือน สำหรับหลายคน การเล่นน้ำฝนอาจดูเหมือนเรื่องเล็กๆ แต่มันสามารถเป็นความสุขและบทเรียนชีวิตที่มีคุณค่า เรื่องเล่านี้ส่งเสริมให้เราไม่ลืมที่จะสนุกกับสิ่งเล็กๆ ในชีวิต และย้ำเตือนว่าความอิสระและความสุขนั้นเกิดขึ้นได้ในทุกช่วงเวลา แม้ในคืนฝนตกที่เงียบสงบแบบนี้ก็ตาม การอ่านเรื่องราวที่เปี่ยมด้วยความรู้สึกอย่างนี้ ช่วยเติมเต็มกำลังใจให้กับผู้ที่กำลังเผชิญเหตุการณ์ยากลำบากหรือกลัวความเปลี่ยนแปลง เพราะมันแสดงให้เห็นว่าทุกคนสามารถค้นพบความสุขและอิสระในแบบของตัวเองได้เสมอ
