ช่วงที่ต้องพักไปเกือบ 4 เดือนจากอาการเอ็นไหล่อักเสบ เป็นบทเรียนที่ล้ำค่ามากสำหรับผมครับ ในช่วงเวลานั้น ผมจำเป็นต้องหยุดเล่นดนตรีทั้งๆ ที่ใจอยากเล่นอย่างแรง แต่มันทำไม่ได้เลยเพราะเจ็บมากจนแทบจะไม่สามารถขยับแขนได้เลย แม้ว่าจะลองกลับมาดูแลกล้ามเนื้อและฝึกซ้อมซ้ำๆ แต่ความเจ็บปวดยังคงอยู่ ไม่ได้ดีขึ้นอย่างที่คิด บางครั้งเจ็บจนแทบเล่นดนตรีไม่ได้จริงๆ แต่สิ่งที่ทำให้ผมก้าวผ่านมาได้คือ ความมุ่งมั่นและการรักษาท่าทีเป็นมืออาชีพอย่างแท้จริง "The show must go on" คือคำที่สะท้อนความจริงอย่างแรง คือแม้จะเจ็บป่วยแต่ต้องทำหน้าที่ที่รับผิดชอบต่อไป ผมได้เรียนรู้ว่าคนเราสามารถทนต่อความเจ็บปวดระดับที่รุนแรงได้มากกว่าที่คิด บางครั้งเราต้องทำหน้าตาเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อรักษาบรรยากาศและความรู้สึกของคนรอบข้าง แม้ว่าความเจ็บปวดจะอยู่ภายในร่างกายก็ตาม อย่างไรก็ตาม การรักษาตัวเองอย่างถูกวิธี การทบทวนและผ่อนคลายกล้ามเนื้ออย่างสม่ำเสมอเป็นสิ่งสำคัญมาก ทำให้บาดแผลและอาการอักเสบค่อยๆ ดีขึ้น ซึ่งต้องใช้เวลาและความอดทนเป็นอย่างมาก ประสบการณ์ครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของร่างกายเท่านั้น แต่ยังเป็นบทเรียนที่ล้ำค่าด้านจิตใจ ไม่ว่าจะเป็นการอดทน การเป็นมืออาชีพไม่ยอมแพ้ และที่สำคัญคือการใส่ใจดูแลตัวเองในทุกขั้นตอน เพื่อให้กลับมาทำสิ่งที่รักได้อย่างเต็มที่อีกครั้ง