ในฐานะคนที่มีบุคลิกภาพ ENFJ ผมเข้าใจดีว่าการดูแลคนรอบข้างเป็นสิ่งที่เราทำด้วยความเต็มใจและรักจริงๆ แต่หลายครั้งเรากลับลืมดูแลตัวเอง เพราะมัวแต่สนใจและเชียร์คนอื่นจนลืมถามใจตัวเองว่า วันนี้เรารู้สึกโอเคไหม สำหรับ ENFJ แล้ว การเห็นคนรอบตัวเติบโต คือความสุขที่แท้จริง ถึงแม้ว่าจะต้องเก็บความรู้สึกหรือความฝันของตัวเองไว้ข้างในบ้าง เพราะบางครั้งความสามารถในการจดจำความฝันและเป้าหมายของคนอื่นมากกว่าตัวเอง กลับกลายเป็นสิ่งที่แสดงถึงความใส่ใจอย่างลึกซึ้ง สิ่งที่ผมเรียนรู้คือ การยอมรับว่าบางครั้งเราก็ไม่ต้องเข้มแข็งตลอดเวลา ไม่ต้องเป็นเทวดาที่คอยช่วยเหลือผู้อื่นตลอดไป เพราะความจริงใจและการไม่อยากเป็นภาระใครนี้ มีความหมายลึกซึ้งแต่ก็ต้องทำให้ตัวเองไม่ลืมดูแลสุขภาพใจด้วยเช่นกัน ผมอยากแนะนำให้ผู้ที่เป็น ENFJ หรือคนที่มีบุคลิกคล้ายกัน ลองหาเวลาสำหรับถามใจตัวเองอย่างจริงจังและดูแลตนเองบ้าง บางครั้งการตั้งคำถามง่ายๆ เช่น "วันนี้เรารู้สึกอย่างไร?" หรือการแบ่งปันความรู้สึกกับคนที่ไว้ใจได้ อาจช่วยให้เราเข้มแข็งกว่าเดิมโดยไม่รู้สึกเป็นภาระใคร สุดท้ายนี้ การยอมรับและรักตัวเองกับการให้ความรักกับผู้อื่นอย่างสมดุล เป็นกุญแจสำคัญที่ช่วยให้บุคลิกภาพ ENFJ ได้แสดงออกในแบบที่ดีที่สุด ทั้งต่อคนรอบข้างและตัวเอง