จากประสบการณ์ที่ได้ติดตามการพัฒนาเศรษฐกิจและนโยบายแรงงานในประเทศไทย ผมเห็นว่าการบังคับให้ทำงาน 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์นั้น แม้จะเป็นมาตรฐานสากลที่หลายประเทศใช้ แต่สำหรับธุรกิจไทยอาจกลายเป็นความท้าทายที่สำคัญ โดยเฉพาะในอุตสาหกรรมที่ต้องการความยืดหยุ่นสูง เช่น ธุรกิจสตาร์ทอัพ หรือธุรกิจขนาดกลางและเล็ก การทำงานในรูปแบบ 40 ชั่วโมงต่อสัปดาห์อาจทำให้ต้นทุนด้านแรงงานสูงขึ้น และลดทอนความสามารถในการปรับตัวของบริษัทเมื่อเผชิญกับความเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ นอกจากนี้ยังอาจส่งผลให้บางธุรกิจต้องเลิกจ้าง หรือหาช่องทางหลีกเลี่ยงที่ไม่ถูกต้องทางกฎหมาย ซึ่งยิ่งส่งผลเสียต่อแรงงานเองในระยะยาว ผมจึงเห็นว่าควรมีการพูดคุยและปรับปรุงกฎหมายแรงงานให้เหมาะสมกับลักษณะธุรกิจและสถานการณ์ปัจจุบันมากขึ้น โดยอาจเพิ่มรูปแบบการทำงานที่ยืดหยุ่น เช่น การทำงานแบบชั่วโมงยืดหยุ่นหรือทำงานทางไกล เพื่อให้ทั้งนายจ้างและลูกจ้างได้รับประโยชน์ร่วมกัน พรรคเศรษฐกิจได้นำเสนอมุมมองเชิงนโยบายที่เน้นการส่งเสริมธุรกิจให้เติบโตควบคู่กับการคุ้มครองแรงงานอย่างเหมาะสม ทั้งนี้ การเข้าใจว่าการทำงาน 40 ชั่วโมงอาจไม่เหมาะสมกับทุกธุรกิจ จะช่วยให้ระบบเศรษฐกิจไทยมีความยืดหยุ่นและแข่งขันได้ดีขึ้นในอนาคต