จากประสบการณ์ตรงในการเผชิญกับปัญหาน้ำท่วมซ้ำซากในหลายพื้นที่ เช่น ภาคใต้ที่หาดใหญ่ การรอรับความช่วยเหลือทั้งในรูปแบบเงินเยียวยาหรือการฟื้นฟูมักใช้เวลายาวนาน บางครอบครัวยังไม่ได้รับการชดเชยเต็มที่ซึ่งเพิ่มภาระความเดือดร้อนอย่างมาก แนวคิดการตั้งกองทุนภัยพิบัติฉุกเฉินจึงเป็นทางออกที่น่าสนใจ เพราะจะช่วยให้มีทุนเฉพาะสำหรับรับมือภัยพิบัติโดยไม่จำเป็นต้องรอผ่านงบประมาณรายปี ช่วยให้การจัดการรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งในต่างประเทศอย่างสหรัฐอเมริกามีหน่วยงานอย่าง FEMA ที่บริหารกองทุนฉุกเฉินนี้ด้วยเงินประมาณ 0.5% ของ GDP ทำให้พร้อมจ่ายทันทีเมื่อเกิดภัยพิบัติใหญ่ ในขณะที่กองทุนฉุกเฉินของไทยซึ่งอยู่ภายใต้กรมป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยนั้นมีขนาดเล็กกว่า ประมาณ 0.03% ของ GDP และไม่ได้รับการบริหารจัดการอย่างเต็มที่ ผมเห็นว่าการเปลี่ยนแปลงนโยบายโดยยกเลิกบำนาญ สส. เพื่อสนับสนุนงบกองทุนนี้ จะช่วยสร้างความยั่งยืนและลดความเสี่ยงของการเกิดซ้ำของภัยพิบัติ ในส่วนของการบริหารจัดการน้ำก็ต้องเสริมด้วยการพัฒนาระบบคลองและเส้นทางน้ำหลายสาย เช่น แก้มลิง ไปจนถึงการวางแผนพัฒนาระบบน้ำทั้งระยะสั้นและระยะยาว เพื่อให้ประชาชนไม่ต้องทนทุกข์กับน้ำท่วมซ้ำซากอีกต่อไป ดังนั้นการผสมผสานทั้งการเปลี่ยนนโยบายทางการเงินและการวางแผนโครงสร้างพื้นฐานน้ำจึงเป็นปัจจัยสำคัญในการแก้ไขปัญหาน้ำท่วมในประเทศไทยอย่างแท้จริง