“တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက်
ခွင့်လွှတ်ခဲ့ပြီးပြီလဲ" တဲ့..။
စာသားလေး သဘောကျမိသလို ဆက်တွေးမိတာတွေလည်း အများကြီးပဲ။
ဟုတ်တယ် ။
ဆက်ဆံရေးတွေ ၊ ပတ်သတ်မှုတွေအချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်မြဲနေဖို့ဆိုတာ လွယ်တဲ့ကိစ္စမှမဟုတ်ဘဲ။
လူနှစ်ယောက် ဆက်နွယ်ထားတဲ့ Relationship တွေမှာ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် မတူညီတဲ့ အကျင့်စရိုက်တွေ အတွေးအခေါ် ကွာခြားမှုတွေ ခံယူချက်ချင်း သဟဇာတမဖြစ်မှုတွေကို အများကြီး ညှိနှိုင်းခဲ့ကြရမှာ။ အပြန်အလှန် သည်းခံခဲ့ရတာတွေလည်း ရှိမှာပါပဲ။
အများကြီးလည်း ခွင့်လွှတ်ခဲ့ကြရမှာပဲ။
ကိုယ့်စိတ်နဲ့ကိုယ်တောင် တစ်သားတည်းမဖြစ်တဲ့ လူ့သဘာဝကြားထဲ လူနှစ်ယောက် စိတ်သဘောထားချင်းညီဖို့ဆိုတာ ဖြစ်မှ မဖြစ်နိုင်တာ။
တစ်ယောက်က အရေးတကြီး မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးတဲ့ ကိစ္စတွေကို တခြားတစ်ယောက်က အရေးတကြီးလို ခံစားရတာလည်း ရှိခဲ့ကြမယ်။
တစ်ဖက်ရဲ့ ရိုးရိုးသားသားနားမလည်တဲ့ အမှားသေးသေးတွေက တစ်ဖက်အတွက် ကြီးမားတဲ့ ထိခိုက်မှုမျိုးဖြစ်သွားတာတွေလည်း ရှိမယ်။
ပျော်စရာတွေ ရှိသလို
စိတ်ပျက်ရတာတွေ စိတ်တိုရတာတွေလည်း ရှိကြမှာပဲ။
တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အလိုမကျတိုင်းသာ လက်လွှတ်ခဲ့ကြမယ်ဆိုရင် သက်ဆုံးတိုင်ဆိုတဲ့စကားတွေ ရိုးမြေကျဆိုတာတွေလည်း ရှိလာတော့မှာမဟုတ်ဘူး။
လူနှစ်ယောက် နှစ်တွေအကြာကြီး အတူရှိသွားကြတယ်ဆိုတာမျိုးကလေ အရာရာထပ်တူညီပြီး တစ်သဘောထားတည်း ဖြစ် ေနလို့မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် အပြန်အလှန်ခွင့်လွှတ်ခဲ့ကြလို့ပဲ။
ဘယ်နှစ်ကြိမ်လဲ မမှတ်မိနိုင်တော့တဲ့အထိ
အကြိမ်ပေါင်းများစွာပေါ့။
တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် ခွင့်မလွှတ်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုမှ ရှေ့ဆက်လို့မရဘူး မဟုတ်လား။
တစ်ယောက်ရဲ့ ခံစားချက်ကို တစ်ယောက်က နားထောင်ပြီး အလေးထား ပြင်ဆင်ပေးဖို့လိုသလို တစ်ယောက်ရဲ့ အပြစ်တွေကို တစ်ယောက်က ခွင့်လွှတ်ပေးတတ်ဖို့လည်း အမှန်တကယ် လိုအပ်ပါ သေးတယ်။
ဒါကြောင့် အချိန်ကြာကြီး တူတူရှိသွားချင်ကြတဲ့အခါ တချို့မသိတတ်မှုတွေ အမှားလေးတွေကို သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းလေးယမ်းရင်း ခွင့်လွှတ်လိုက်ကြရတာပါပဲ။
ခွင့်မလွှတ်နိုင်တော့အောင် စုထားမိတဲ့ စိတ်အနာလေးတွေအရမ်းများလာပြီဆိုရင်တော့ သက်ဆုံးတိုင်ဆိုတဲ့ ဇာတ်လမ်းလေးကို ကျွန်တော်တို့ ရပ်တန့်လိုက်ကြရမှာပဲပေါ့။ #နှင်းခါးဝိုင်
ความสัมพันธ์ระหว่างคนสองคนนั้นเต็มไปด้วยความซับซ้อนและความแตกต่างไม่ว่าจะเป็นนิสัย ความคิด หรือความรู้สึกที่เกิดขึ้นต่างกัน การที่จะทำให้ความสัมพันธ์ยืนยาวขึ้นไม่ได้หมายความว่า ทุกอย่างจะต้องสมบูรณ์แบบหรือเหมือนกัน แต่การให้อภัยซึ่งกันและกันในเวลาที่เกิดข้อผิดพลาดเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยรักษาความสัมพันธ์ไว้ให้แข็งแรง จากประสบการณ์ที่เคยผ่านมา การให้อภัยไม่ใช่เรื่องง่าย โดยเฉพาะเมื่อความรู้สึกเจ็บปวดถูกทิ้งไว้นานๆ แต่เมื่อเราเปิดใจและพยายามเข้าใจว่าทุกคนมีข้อผิดพลาด การให้อภัยก็เกิดขึ้นได้อย่างเป็นธรรมชาติ และกลายเป็นการสื่อสารที่ลึกซึ้งขึ้น บางครั้ง เราอาจจะไม่จำได้ว่ากี่ครั้งแล้วที่ให้อภัย เพราะมันกลายเป็นส่วนหนึ่งของความสัมพันธ์ไปแล้ว แต่สิ่งที่แน่นอนคือ ความอดทนและความเข้าใจในกันและกัน เป็นสิ่งที่ต้องแสดงออกอย่างสม่ำเสมอ ไม่ใช่แค่เพียงในวันดีๆ เท่านั้น นอกจากนี้ ในโลกที่เต็มไปด้วยความแตกต่างนี้ "gentleman" หรือผู้ที่มีจิตใจอ่อนโยนและนอบน้อม ยังเป็นแรงบันดาลใจที่ทำให้การให้อภัยมีความหมายมากขึ้น เพราะนอกจากจะเป็นการให้อภัยแล้ว ยังเป็นการเคารพและเห็นคุณค่าของอีกฝ่าย แม้ว่าจะมีความผิดพลาดเกิดขึ้นก็ตาม บทเรียนที่ได้จากประสบการณ์นี้คือ ถึงแม้ความสัมพันธ์จะมีอุปสรรคและความเห็นไม่ตรงกันหลายครั้ง แต่มันก็สามารถอยู่รอดไปได้ด้วยการให้อภัยและการเข้าใจจริงใจ การเรียนรู้ที่จะปล่อยวางและให้โอกาสกันและกันเป็นสิ่งที่จะช่วยให้ความรักเติบโตอย่างยั่งยืน











