ส่วนตัวผมคิดว่าเขาคงจนมุมจริงๆ และไม่รู้จะทำยังไงงานก็หาไม่ได้ เงินก็หมด คนช่วยก็ไม่มี อย่างที่ผมโพสต์ไปก่อนหน้านี้ ความเครียดที่หาทางออกไม่ได้ มันจะพลากชีวิตคนๆหนึงได้เสมอ ผมอ่านคอมเม้นแล้วมีแต่ให้กำลังใจ ผมไม่ได้จะกล่าวว่าอะไร เพราะอย่างน้อยๆก็คงทำได้แค่นั้นเพราะเหตุมันเกิดไปแล้ว และสุดท้ายผมว่

มีพี่คนหนึ่งที่ผมรู้จักและนับถือเหมือนเป็นพี่ชายแท้ๆ ไปไหนมาไหนด้วยกันตลอด มีปัญหาก็ช่วยกัน แต่ตอนนี้เขาเสียแล้ว ในวันนั้นที่เขาเสียผมไม่รู้เลยว่าเขาคิดสั้นทำไม ทั้งที่วันนั้นเขายังช่วนผมไปดื่มอยู่เลย ทำไมไม่บอกว่ามีเรื่องอะไร ตอนนี้ผมถึงได้เข้าใจ แล้วก็อยากทำแบบนั้นเหมือนกัน มันมืดไปหมดคิดอะไรไม่อ