15 ปีแห่งแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในญี่ปุ่นตะวันออกเมื่อวันที่ 11 มีนาคม
กรอไปข้างหน้า 15 ปีผ่านไปนับตั้งแต่เกิดแผ่นดินไหว
ในเวลานั้นผู้ที่ได้รับความทุกข์ทรมานจากแผ่นดินไหว
ฉันไม่สามารถลืมมันได้ ~ (ร้องไห้)
ฉันยังดูแลแม่ของฉันและทำงานด้านข้าง
วันนั้นมันเป็นแค่น้องสาวของฉันฉันและแม่ของฉัน
ฉันบอกแม่ก่อนไปทำงานตอนเย็น
เร ากำลังดื่มชาในเวลาว่าง
ในเวลานั้นสัญญาณเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้าดังขึ้นและฉันก็ปลุกน้องสาวของฉันที่กำลังหลับอยู่บนชั้นสองและแม้ในขณะที่เตรียมการอพยพ
แผ่นดินไหวยังคงดำเนินต่อไปและฉันเตรียมรถเข็นของแม่🦼หน้าทางเข้าและดูอยู่พักหนึ่ง
แม้ว่าฉันจะรู้สึกว่าบ้านอันตราย แต่ฉันก็ยังอยู่ในห้อง
สุนัขของฉันเหมือนกับครอบครัวของฉันดังนั้นฉันจึงวางสุนัขของฉันไว้ในบ้านและสุนัขของฉันสั่นสามคนทนมันและหลังจากนั้นไม่นานน้องสาวและพี่ชายอีกคนก็กลับมา
อย่างไรก็ตาม. แผ่นดินไหวกลายเป็นอาฟเตอร์ช็อกอาฟเตอร์ช็อกที่มีความเข้มของแผ่นดินไหว 5 ชั้นยังคงดำเนินต่อไปตลอดทั้งคืนและสัญญาณเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้าดังขึ้น
แม้ในเวลากลางคืนไม่ใช่ในชุดนอน แต่ในเ สื้อผ้าที่สามารถหลบหนีได้
ฉันกำลังนั่งลงและนอนหลับ ฉันกลัวจริงๆ หัวของฉันว่างเปล่า
การทานยาระงับประสาทไม่ได้ผล🥲
แต่. มันจะดีกว่าที่จะมีชีวิตอยู่อย่างปลอดภัย (ร้องไห้)
15年前の東日本大震災は、日本の歴史に深く刻まれた大きな出来事でした。あの時の揺れはMochigirlも驚くほどの激しさで、「ぎゃああ！揺れてる！揺れてる！」という声は、揺れの恐怖をリアルに感じさせます。私自身も、当時は家族の介護をしながら、副業と日々の生活に追われていた中での震災でした。地震速報のアラームが鳴り響き、愛犬をはじめ家族の安全を最優先に考え、家の中でじっと耐えた時間は今でも忘れられません。 震災後も続く余震の恐怖で、夜もパジャマではなくすぐに逃げられる服装で過ごすなど、常に緊張が続きました。精神的なサポートが必要な状況で、薬も効かないほどの不安は、多くの被災者が 経験したことでしょう。私にとって、無事に家族と生きていたことが何よりの決心と希望になりました。 また、震災を経て暮らしの中で大切に感じるのは、日常の平穏や家族の絆です。震災から15年が経過した今も、当時の体験を語り継ぐことは、備えの意識を高める上で非常に重要です。毎年3月11日には、改めて防災対策の見直しや地域の備えを確認し、愛犬の安全対策も含めて準備を怠らないようにしています。 この震災体験は、私たちにとって辛い記憶であると同時に、生き抜く力や家族の大切さを教えてくれました。これからも震災の記憶を風化させず、被災された方々の心のケアを支えあいながら、安心して暮らせる社会を目指していきたいと思っています。
