พอนั่งดูรูปเก่าๆก้ออดคิดถึงเด็กๆไม่ได้ ช่วงปลายปีที่แล้ว อากาศหนาวเย็น เด็กๆป่วย ค่อยๆทยอยล้มหายตายจาก เอ็นดูในความขี้อ้อนของเจ้าบุญหลงและเจ้าส้มๆ ทั้งความโก๊ะๆมึนๆของเจ้ามอมแมมด้วย ทุกๆวันที่เลิกงานกลับบ้านตอนเช้าจะเจอน้องนั่งอยู่เบาะรถมอไซค์ เรียกอีกอย่างคือที่นอนของน้องอ่ะแหละ น้องชอบนอนหลับอยู่