Backtrack the legend. "Morning star...Where did you go? "
Maybe a little long. I really want to share.
At the age of 22, life was on the verge of a record worker. Suddenly, an orange dropped a big chrome. The director of the production line called to mold the "planning officer." This position was the hope of the village. Everyone said that it was progressing very fast, but the pressure was also very high!
🎓 Every Wednesday is "Judgment Day."
Every Wednesday, I have to take a one-on-one VIP class with the director, sitting in a focused planning class, tense until my back is more direct than the ruler, the director teaches, we nod back and forth, acting like we understand every molecule, even if in my heart is "sir...I didn't write it in time. "
📸 Hell rhythm...And the legendary mobile
At the end of one day, the director closed the job with a supporting dictator sentence:
"Well, this job is important. Take a picture so you don't forget."
That second, like the world stopped spinning! In my pants pocket, I had a "secret weapon," a legendary push-button phone that, in addition to having no obvious camera, was so "crispy" that it took a red rubber band to tie a curry around the machine for about three minutes to prevent life from separating!
If I took a picture at that time, my "Far Future Planning Officer" image would end there, and the director would wonder: "Are you planning a production or bombing a factory? Why is your phone like a World War II antique?"
🤥 White Lies (Stressed Blackface)
With a genius flair (used to escape the chisel in front of the axe), I blurted out loudly:
"Ouch! The director...I 'forgot' to bring my phone! "
With an extreme grieving face, when in the pocket of his pants, the keypad is shaking, blurred, greeting! Better to be blamed for being a forgetful child than to say, "Is that a mobile phone or a magical thing?"
Summary of the day: Instead of getting beautiful 4K photos, I had to use the "backup brain," the entire memory of work, to head live, because I was afraid of a rubber band in the middle of a real conference room! 😅
This is what he calls "the image must heal, even if the rubber is torn."# Trending # lemon 8 diary
ในชีวิตการทำงานแรกๆ นั้น ล้วนเต็มไปด้วยความท้าทายที่ทุกคนต้องเผชิญไม่ต่างกับเรื่องเล่าของเจ้าหน้าที่วางแผนคนนี้เลยค่ะ จำได้ว่าตัวเองก็เคยเจอสถานการณ์ที่ต้องรับผิดชอบงานสำคัญอย่างกระทันหันในวัย 20 กว่าเหมือนกัน ช่วงนั้นหลายครั้งต้องทำทุกอย่างให้ดูเป็นมืออาชีพ ทั้งๆ ที่ใจไม่ได้พร้อมเต็มที่ทุกเวลา แล้วความทรงจำเรื่องการมีอุปกรณ์ที่เหมาะสมกับงานก็สำคัญมากนะ อย่างเรื่องมือถือรุ่นเก่าของเจ้าของเรื่องนี้ที่สภาพเต็มไปด้วยการพันหนังยางเพื่อยืดอายุการใช้งาน ทำให้ต้องแก้ไขสถานการณ์โดยใช้ความคิดไวแทนการพึ่งพาเทคโนโลยี ซึ่งถือเป็นบทเรียนที่ดีว่าการปรับตัวและไหวพริบสำคัญไม่แพ้เครื่องมือเลย อีกอย่างที่เข้าใจได้มากคือความกดดันจากการโดนจับตามองและความคาดหวังสูงจากผู้บังคับบัญชาในวัยต้นของการทำงาน ซึ่งทำให้ความรู้สึกเหมือนอยู่ในวันพิพากษาทุกครั้งที่ต้องเรียนรู้และประเมินผล นี่เป็นแรงผลักดันที่ทำให้เราเติบโตขึ้นได้จริงๆ สุดท้ายการรักษาภาพลักษณ์และความเป็นมืออาชีพ แม้ว่าวัสดุและอุปกรณ์จะไม่อำนวย ก็เป็นสิ่งที่หลายคนเคยพบเจอ เพราะการเริ่มต้นที่ไม่สมบูรณ์แบบไม่ได้หมายความว่าเส้นทางไม่รุ่งเสมอไป ตอนนั้นแม้ว่าจะไม่มีรูปถ่ายสวยๆ เหมือนคนอื่น แต่ประสบการณ์และความจำที่ต้องบันทึกด้วยตัวเองนี้ กลับกลายเป็นสิ่งที่ฝึกฝนทักษะการวางแผนและการแก้ไขปัญหาในชีวิตการทำงานได้อย่างแท้จริงค่ะ ทุกอย่างนี้สะท้อนให้เห็นว่า "ดาวรุ่ง" อาจไม่ได้พุ่งไปได้ไกลในเส้นทางแบบเดียวเสมอไป แต่เส้นทางและการเติบโตของแต่ละคนล้วนเต็มไปด้วยเรื่องราวและบทเรียนที่มีค่าอย่างมากค่ะ