ในช่วงชีวิตหนึ่ง เราต่างเคยเชื่อว่าความรักคือสิ่งที่เราจะยึดมั่นตลอดไป นั้นคือความรักที่ไม่มีวันหมดจนกว่าจะหมดลมหายใจ แต่ประสบการณ์ชีวิตมักจะสอนให้เราเห็นว่า บางครั้งเราต้องรักตัวเองให้มากกว่ารักใครอื่น เพราะไม่มีใครสามารถดูแลหัวใจของเราได้ดีไปกว่าตัวเราเอง ประโยคที่ว่า "ไม่มีใครถนอมหัวใจเราได้ดีกว่าตัวเราเอง" ทำให้ผมนึกถึงช่วงเวลาที่ฉันต้องเรียนรู้ที่จะดูแลใจตัวเองหลังจากผ่านความเจ็บปวดจากความรักที่ผิดหวัง มันไม่ได้หมายความว่าเราจะหยุดรักคนอื่น แต่หมายความว่าเราต้องให้ความสำคัญกับสุขภาพใจของเราก่อน เพื่อที่จะพร้อมเปิดรับและให้ความรักอย่างแท้จริงในอนาคต การรักตัวเองไม่ได้แปลว่าเห็นแก่ตัว แต่เป็นการให้เกียรติและใส่ใจความรู้สึกของตัวเองอย่างถูกต้อง เริ่มจากการตั้งคำถามว่าตอนนี้ฉันรู้สึกอย่างไร และสิ่งใดที่ทำให้ฉันมีความสุข เราอาจลองฝึกทำสมาธิหรือจดบันทึกความรู้สึก เพื่อให้เข้าใจใจตัวเองมากขึ้น เมื่อเราเข้าใจตัวเองแล้ว การสร้างความสัมพันธ์ที่ดีต่อคนอื่นก็จะง่ายขึ้นและมีความหมายยิ่งขึ้น สำหรับใครที่กำลังเผชิญกับความเศร้าหรือความรู้สึกที่ยุ่งเหยิง ลองหยุดและมองกลับมาที่ตัวเอง ให้เวลาพักใจ และเชื่อว่าความรักที่แท้จริงต้องเริ่มจากการรักและเคารพตัวเราก่อน แล้วทุกอย่างจะดีขึ้นตามมาอย่างแน่นอน